Dagcolumns over vakantie

Een pretpark of dierentuin bezoeken is een topper in vakantietijd. De Efteling biedt veel vertier in het Sprookjesbos en de Python geeft een kick. Maar dan ga je met dochterlief in de Halve Maen, ofwel het schommelschip. ‘Goed aan de voorkant pap want dan gaan we lekker hoog.’ Plots voel je spetters terwijl het een stralende zomerdag is. Tot je ontzetting…

Ik ben in het land geweest waar de goden hun kindertijd hebben doorgebracht. Het land dat de beste wijn van de wereld produceert, waar de grootste variatie in landschap is, waar de zon en de regen om voorrang vechten, waar de rivieren zich de tijden van weleer herinneren en de rotsen hun geheimen fluisteren als je de tijd neemt om te luisteren. Ik…

Zo rond een uur of vijf wordt het onrustig op het Nederlandse strand. Hier en daar beginnen vrouwen hun kinderen te verzamelen. De klok van zes begint in zicht te komen, dus etenstijd. Die Hollandse gewoonte zit bij velen diep ingebakken. Mussen kunnen dood van het dak vallen en sneeuwbuien kunnen voor ellende zorgen. Het maakt de doorgewinterde Hollander…

Lekker zo'n mini-vakantie op de camping. Met z'n allen gaan we dus naar onze stacaravan. Zodra je zit in het mini-tuintje van je stacaravan dringt de sfeer van het boerenland in al je poriën. Je oogleden worden zwaarder en in je hoofd zweeft een zoete zomerdroom. Er is ruimte, tijd voor totale ontspanning. En een beetje gezonde inspanning. Voor…

Mijn vriendelijke vrouw van de helpdesk is al een tijd weg. Ik bel haar niet dagelijks en haar collega’s zijn ook erg aardig. Maar ik begin haar te missen en dat knaagt aan me. Ik ben niet verliefd op Kerstin. Nee, ik vind dat ik niet verliefd op haar ben. Toch vraag ik mij af wat er met die goedlachse vrouw aan de hand is. Het is minstens vier weken…

De Tour kwam voorbij en ik keek. Maken ze kruistekens of – gepaster – buigt er iemand eerbiedig? Vanuit het peloton richting kathedraal rijdend door Seu d’Urgell? Nee dus. Toegegeven, Mart Smeets kwam niet in beeld, en die is gastheer bij het Rijke Roomse af. Terwijl de bisschop van Urgell, Joan Enric Vives i Sicília, toch samen met Sarkozy soeverein…

Sommige steden wil ik eens in de zoveel tijd een keer bezoeken. Een van die steden is Antwerpen. Ik ben daar in de loop der jaren heel wat keren geweest: met mijn vrouw (toen ze nog mijn vriendin was), met vrouw en kinderen, met collega’s, vroeger met mijn eigen ouders. Maar het blijft een stad die me nooit verveelt en om de zoveel jaar wil ik de kennismaking…

Meestal ben ik tamelijk doelgericht, ik werk met lijstjes voor de korte termijn en doelen voor een jaar. Allemaal helder. En het grootste gedeelte van de tijd houd ik me daar mee bezig. Dat moet wel, want er is veel te doen. Maar soms is dat opeens even klaar. Het begint met het zoeken van afleiding. Dan ga ik huishoudelijke klusjes doen of spelletjes…

12 dagen - met de Thalys - Frankrijk: geen krant gelezen, geen tv gezien. Wandelen, sporten, musea bezoeken, eten, praten, slapen: een leven als God in Frankrijk. Terug in waterig Nederland. Zaterdagmorgen: de Volkskrant. Na een paar pagina’s merk ik dat ergernis bezit van mij neemt. Politiek, sport, financiën, misdaad, ingezonden brieven, opinies…

Opvallend is dat toch altijd: als je een dagje of een weekend weg bent geweest, dan lijkt het achteraf altijd veel langer te zijn. Neem afgelopen vrijdag, ik was een dagje naar Zeeland. Lekker ontspannen vertrokken, voor mij is het ontspannen om niet te vroeg weg te gaan. Onderweg bij het Grevelingenmeer een lekker kopje koffie gedronken met een…

Het moet gezegd: Center Parcs is een kostelijk oord om door te brengen. Alles daar is groot en duur. Vooral duur! Woekerprijzen van 18 Euro voor een uurtje tennissen, 23 Euro voor een partijtje bowlen en 35 Euro voor 6 bakken koffie met een puntje vlaai worden glimlachend door de cliënten opgehoest. Maakt niet uit, ergens hier in de buurt staat er…

Tenminste vijf weken geen column schrijven, geen badinerende stukjes over de kleinburgerlijkheid van Nederland, over embryoselectie die wel/geen kabinetscrisis waard is, over de slechte tekeningen van Nekschot en de nog slechtere actie van het Openbaar Ministerie, over de treurigheid van Knevel en Van den Brink, want daar schreef ik toch al niet over…

Ik ga niet graag naar de kapper. Als kind werd ik geknipt door Hanneke, de buurvrouw. Die kwam gewoon bij ons thuis. Wel zo makkelijk, wel zo vertrouwd en wel zo goedkoop. Ze verdween langzaam uit beeld toen ik op kamers ging wonen. Ik moest op zoek naar een andere kapper, maar heb tot op de dag van vandaag geen vaste vervanger gevonden. Te vaak verhuisd…

Nu ik op het punt sta om te vertrekken, zal ik het maar toegeven: van begin juni tot begin juli is mijn domicilie: camping La Poche, quartier Mirmande. Vaak sta ik daar ook nog wel eens een paar weken in begin september. Tot mijn eigen stomme verbazing overigens, want deze camping heeft geen enkele uitstraling, geen toeters en bellen, geen subtropisch…

Bij ons in de Betuwe kom ik doorgaans maar één keer per week bij onze plaatselijke grootgrutter, maar helaas heeft de koelkast van een caravan een beperkte inhoud, dus moeten wij in Frankrijk minstens eens in de twee dagen naar een supermarkt. Nu heb je die in vele maten en soorten: van Leclerc tot Geant en van Carrefour tot Intermarché, één ding hebben…

Jean-Pierre is duidelijk op leeftijd en een gewichtig persoon, ik schat zo’n 120 kilo schoon aan de haak. Zijn vrouw Marie doet in beide opzichten niet voor hem onder en met z’n tweeën vormen zij de kern van ons hoekje op de camping. Er kan hier niets gebeuren of het moet hun instemming hebben. Nu zijn zij van het tolerante Franse soort – c’est la vie…

Vier weken lang geen televisie, geen radio en geen kranten, alleen één keer per week een stukje schrijven voor nederlands.nl, wat kan het leven toch mooi zijn. Zo heb ik geen flauw idee hoe op het ‘werkstuk’ van het Kabinet is gereageerd na de 100-dagenstage. Ik weet niet of Mark nog steeds op schoot zit bij Rita en of Wouter de crisis nu heeft opgelost…

Op het moment dat u dit stukje leest, zit ik ergens in het zuiden van Frankrijk, nee, ik vertel niet waar, dat moet u zelf maar ontdekken. Ieder jaar trekken wij met onze caravan naar het land van vin rouge, soleil et baguette. Inmiddels ook het land van Sarko en niet van Ségolène, toch jammer dat die Fransen er niet in zijn geslaagd om een vrouw staatshoofd…

Mijn spellingscontrole gaat barre tijden tegemoet, want onder de titel boven deze column verschijnt onmiddellijk een rood golfje als ik Tersnelling heb getikt. Mijn corrector - een beroep dat bij de meeste kranten al is weggesaneerd, want die barsten tegenwoordig van de schrijffouten - protesteert als ik iets schrijf wat hij niet kent. Dan is dat woord…

Tijdens een paar dagen Zeeland houd ik middagrust op de hotelkamer. Het Frans balkon (zo heet het geloof ik als er een balkondeur in de muur zit zonder balkon) staat open en biedt uitzicht op een in onbruik geraakte midgetgolfbaan. De 18 holes liggen er stil en eigenlijk nog opmerkelijk goed bij. De lastige nummer 9 met de drie gelijke heuvels achter…

Lang voor de komst van Marktplaats, E-bay en andere websites, kon je al iets kopen of verkopen zonder tussenkomst van officiële winkels. Je had bijvoorbeeld de kaartjes op het prikbord in de supermarkt, de annonces in reclamekrantjes of – vaak nog beter – de signalen op je werk: ‘Ik heb nog een bankstel in de garage staan, weet jij er iemand voor?’…

Mijn vakantie naar een warm Spaans eiland duurde een dag langer wegens een kapotte kabel in het toestel. Dat we toen al uren op het vliegveld zaten nadat we om 6.45 door de bus bij het hotel waren opgehaald, was extra jammer, maar de vliegmaatschappij putte zich uit in achtereenvolgens een bon voor een broodje en een drankje, enkele gratis maaltijden…

De post vraagt altijd al de nodige aandacht, ook als ik gewoon thuis ben. Om het een beetje bij te houden moet je er eigenlijk elke dag even tijd voor nemen. De reclamefolders en bedelbrieven kunnen weg, de rekeningen bij de computer en de tijdschriften en kranten op de stapel ‘te lezen’. De afgelopen weken was ik met vakantie en bij terugkomst…

Bij onze afgelopen vakantie besloten we om het idee van vakantie in eigen land heel letterlijk te nemen en vakantie te gaan vieren in ons eigen huis. Het grote voordeel is dat je niet hoeft in te pakken en niet urenlang van te voren op een vliegveld hoeft te zijn. Je bent gewoon meteen op je bestemming. Het nadeel is natuurlijk dat je in je eigen huis…