Alle inzendingen

Ik heb tegen je gelogen en dat spijt me zeer ik weet niet waarom ik loog maar 'k doe het niet weer 't spijt me heel erg ik hoop dat je 't me vergeeft en liegen slaat nergens op ik snap niet wat voor zin het heeft

Het orgel speelt een heel oud liedje beneden in de stille straat… Ik luister, leg de penne neder, berg in mijn handen mijn gelaat Een heel onnozel volkskoepletje, slecht drie, vier noten traag en teer; maar elke klank, die in mijn oor dringt, wekt echo’s in mijn binnenste weer. Ik ho...

de echte arrivés in het dichtersvak je ziet ze niet op internet daar voelen ze zich net even te goed voor om even met het aanstormend dichttalent gezellig quasi collegiaal een chatje te maken neem nou zo’n Hendrik Ido Ambachtsman uit Mokum het lijkt wel een marsman zo ver weg nog ver...

Een kikker zat graag in de regen het liefste op spekgladde wegen een wiel, heel gemeen reed over hem heen daar kon deze kikker niet tegen.

Een traan rolt over mijn wang, voel me alleen en ben bang. Ik droom van de tijden dat je hier naast mij lag, of weet je nog, dat ik je voor het eerst zag. Waren die tijden toen maar stil blijven staan, dan was je niet al bij mij weggegaan. Wist ik maar niets van die andere jongen, Nu ben ik v...

ik heb een raam zonder sterren of zonder enige waarde van jou tot mij en woorden, woorden om te vertellen dat wat ik ben niet meer is tussen steen en wolken vond je mijn naam om m’n ziel te overtuigen de vorm van een open zicht en diep zo diep breken vingers de zomer alvor...

Hun huid geschramd aan prikkeldraad en scherven hun ziel gekneusd hun vlees gekooid verscheurd van kamp naar kamp - in niemandsland zelfs niet vogel-vrij. --------------------------------------- uit: 'Vrede is eten met muziek', 2005.

De halve bomen staan niet verticaal. Hij heeft het druk en wachten duurt 'm lang. Geërgerd door de spoorwegovergang vervolgt de vent z'n weg diagonaal. Daardoor verkort de man, door haast gedreven, abrupt z'n wachttijd. Bovendien z'n leven.

ik loop door de straten en zoek naar mijn naam de deuren gesloten een hond blaft naar de maan ik loop niet meer daar buiten ik ben het zoeken verleerd mijn naam zal ik niet kennen opnieuw in mezelf gekeerd

ik zie je gaan in koelte van de plastic luchten glamour van de wereld heb je aan gloeit in diepe zuchten haren rood je ronde vormen groot in vrouwenjaloezie je kwetsbaarheid is niet gespaard de tederheid bewapend je trap de wereld met je grote angst jouw kleine hart eist le...

op die dagen dat je hart een autoharp was klanken geleken op september in het oer het tij oktober omarmde heel het woud naar mos geurde gelijk kruidnagelen in december leven pluiste, groenblijvende bomen de kronen hun naalden strooiden ik onder het hout vertrouwd bij de eik omarmd wilde s...

je wilt er niet aan want je bestaat maar vroeg of laat moet je gaan ouders vervloekend vrienden verblijdend onafwendbaar afglijdend niet meer zoekend we gaan allemaal doodgewoon dood sterven is heel normaal maar niet te rijmen

Een medicus die de resultaten van zijn activiteiten niet ter discussie stelt en beoordeelt, loochent een fundamenteel basisprincipe van zijn beroep.

Met een traan en een lach, Zeg ik je gedag. Een mooie toekomst stond ons te wachten, Ten minste dat waren mijn gedachten. We hadden veel te verduren, We praatten wel uren. Dat was onze kracht, Ik wist wat je dacht. We hadden dezelfde dromen, En ik dacht dat we daarmee zo ver gingen komen. ...

Partijen komen met hun mooie plannen Als opmaat naar een goed gekozen stem ‘We gaan erop vooruit!’, zo klinkt met klem Het zal er op verkiezingsdag om spannen ‘Het zoet komt’, zo zegt elk Haags creatuur Ik krijg daarvan spontaan vier jaar het zuur

De zon zoent zacht haar zijden buik Haartjes trotseren de bikinilijn De zwoele zee trekt voor mij Golfjes in het dampend zand Een strakke lijn door bruinwit branden Een wuivende hand tekent de zon Een glimlach met parelwitte tanden De spanning die ik nog net verdragen kon De zee neemt...

gesluierd is mijn taal verstrikt in woordgewaden worstel ik totdat ik bijna stik in- ademend verplichte stof mijn ogen zijn niet neergeslagen als ik breek tradities loos in schrift van warm naar koud het boeit mij niet of u van mij of mijn gedichten houdt vrij wil ik zijn en naakt i...

op eeltkussens zeil je door zand dat zindert omzwachteld en wijdbeens tussen vetbulten geen duinflank die jouw passen hindert het stof dat hier opstuift in kromme kegels reist op een dek van damp naar het noorden slaat met regen op stoeptegels neer jouw kameel is een loom en voos schip do...

De populieren zijn van gisteren Vandaag zijn ze geveld met ´n ongekend geweld Gezaagd, geduwd en getrokken stam uit een stuk Takken te beginnen uit ´n herfstige kruin De populieren zijn van gisteren geworden hand in hand stonden mens en machine Wie is hier held?

blootsvoets sluipt de herfst in een louche omslag verhult groen leven zich in dorre dode kleuren onomkeerbaar wacht de tijd waar de zon nog slechts de maan verlicht hoe warmt de dag zich vanaf vandaag wanneer bomen al zuchtend hun bladeren loslaten in de roestbruine regen al sluit ...

In ‘t letterlijke woordenspel van lettergreep naar greep van spelling en in speling en in de kroontjespen zijn keep in ‘t ritmisch rijm belerend of in zinloos zwetsende zinnen of in duidelijke taal vertellend over liefde, ‘t eindeloos beminnen Een gedicht is als muziek altijd held...

Dogma’s zijn tijdgebonden verwoordingen van een Waarheid die woordloos en tijdloos is.

Moeders van Argentinië Als de stilte van de nacht Door een auto wordt verstoord Giert de angst door vele kelen Hoort men gehuil en rauwe kreten Voorbode van een nieuwe moord Blind weggevoerd naar waar geen waar is Vormloos gebonden in verstikt protest Verheven door wentelende wieken ...

weet je nog van toen ik je zoende jij zei grrr dit is dik onvoldoende om ons meiden ooit te verleiden ik maar deed alsof je mij ontgroende

Mochten huizen praten... dan werd ik nu dagelijks tientallen keren vriendelijk toegeroepen door woningen die voor een overgroot deel door mijn handen werden gebouwd. Door gebouwen die mijn ziel in zich meedragen en waar ik met véél liefde voor de stiel prachtige creaties tot leven bracht. Steen...

Ik leerde jou de eerste stapjes je eerste woordjes en nog zoveel meer gaf kusjes op geschaafde knietjes en ook op al het andere zeer. Ik bracht je voor het eerst naar school naar voetbaltraining en naar gymles en altijd riep je weer, kijk mama ik kan het allemaal al best Ik zette je stev...

ik spiegel je net anders dan je jezelf ziet je gezicht weerspiegelt niet wat ik voor ogen heb je talenten zijn versneden gedrag is heel sociaal geen wondertjes in heden alles grijzigjes modaal ik wil je anders meer gekte dat normaal je niet laten binden overleef maar de moraal ga ...

In het kraambed van mijn jongste zoon. Een heerlijk kereltje aan mijn borst. Een geweldig gevoel van geluk dat werd verscheurd door de woorden van zijn vader: "Als hij groot is ga ik bij je weg". ………… Twee jaar van angst en vrees. En daar ging hij. Niets, niemand kon hem tegenhouden. Hi...

ooit ben je hier verdwenen maar je spankracht is gebleven ik leef voor een geruime tijd tussen de volmaaktheid van je bogen verzonken achter witte zuilen ontroert mij nog de diepte van je ogen in water milder dan de wijn dompel ik mijn handen aan je fontein hier ligt geluk ...

schrijf me levend schrijf me sprekend van de dode die ik niet ben noch dat vroom gebeiteld beeld met ogen vol chagrijn houw me vrij uit grauwe kerken hak mijn valse ego om boetseer mijn wezen en mijn woorden naar de ware die ik ben want ik walg van religieuze pap met brokke...