Alle inzendingen

De ware schrijver is iemand die uitsluitend afgaat op zijn eigen verstand, op zijn eigen gevoelens en zijn eigen verbeelding. Al het andere is epigonisme en gebrek aan talent.

er schuifelt een wolf door de stad dicht langs de huizen, laat door de straten voorbij Blokker en C&A waar de rolluiken zijn neergelaten een wolf vanachter de heuvels uit een Pools woud snuffelt nu door de Nieuwstraat langs slagerij van Hout ik vind het niet zo vreemd dat heb je met een...

Alard is dood. Een traan ontsprong mijne ogen, Toen hij de zijne sloot; Ik schaam mij niet: ik ben bewogen: Alard is dood. Hij hing me aan 't lijf; hij kleefde me aan de kleren Hij kwispelde aan mijn zij; Nog stervend sloeg hij menig keren Het brekend oog op mij. Hoe dikwijls lag hij naa...

Ik had de laatste tijd al het idee Dat het gestrooi met menselijke resten Ons schone luchtruim best eens kon verpesten Zoals die dikke vuurpijl met André En voor wie denkt dat zo’n gedachte dwaas is: Ha vijf en één is wel toevallig Ha zes ----------------------------------------------...

Het is, zover ik, ontwaak een droom ik geloof herinner, de ogen het vuur, mededogen de strijd, over leven de macht, het vergeven van zijn kracht, ontdaan ik zie, oneindig zo, dichtbij kan ik niet, blijven waar, ik ben voorbij, gelegen voor, het wezen achter, zijn waar, ik was om, h...

weer speel je met mijn wind en zendt mij buien in onzekerheid neem mij in blauw dans naakt de hemel dichterbij en vrij oplossend in de wolken zwarte aarde geurt het mogelijke wortelen samen delen we de plaats voordat je weer vergaat uren duren langer omdat liefde tijdloos...

eens lang geleden in een donker woud woonde een trol en die was zo stout alle bosdieren plaagde hij maar lief zijn dat was er niet bij de nootjes van eekhoorn verstopte hij vlug konijns blaadjes kwamen nooit weer terug omdat trol steeds stout was bleef hij heel alleen niemand spe...

Hij zag haar aankomen bij het meer. Aan dat meer lag een nudistenterreintje; startpunt voor zwemmers. Waaronder zij. Kwam haar oefeningen doen, natuurlijk. Zij zag hem al van veraf zitten. Zwetsend weer. Zwemmen was er hier meestal niet bij; een voedingsbodem voor partnerzoekenden, dáár was nud...

Soms worden gaten niet "gedicht"

Er staat een goudhaag in gestolen licht te mijmeren puur water deed hem opzien uit zijn winterslaap. De liguster heeft zijn mantel aangetrokken, ik heb hem stiekem geholpen want de dagen waren mij veel te bloot. Ik heb vandaag een lichtje ontstoken het werkt op ons gemoed; als je goed ...

Ik slurp met een dooimiddel de kou weg verslik me bijna gebrand en verlangend de lente ontstijg ik mezelf Door wolkenflarden zweef ik tussen ijskristalen wachtend tot de wind hen raakt en ze als hagel kletteren Hoedt u voor dit ijzige geweld span het scherm tijdig tot de zon zich w...

Een ijzig koude februari wind snijdt eenieder de adem doorsnijdt met kracht kleding het naakte blosjes gevoel De dagen lengen zich traag in tred langzaam hoger richt de zon zich steeds later loopt daglicht in avond de naderende lente voelbaar achter glas We tellen de lengende dage...

gedragen door zilveren vleugels alsmaar oostelijker naar ’t einde laat ik me over zeeën zweven gedragen door zilveren vleugels zie alles minuscuul verschijnen in een wirwar van warme tranen laat ik me over zeeën zweven alsmaar oostelijker naar ’t einde

ik schraap mijn masker af deze dagen het bestaat uit vele menselijke lagen die soms mijzelf een glimlach schenken of verkrampt mijn verdriet dragen maar ook rimpels men zegt van het denken als ik mij tenslotte voor de ander kwetsbaar weet blijkt ieder zich inmiddels ...

Côte ‘d Azur Lekker heet Nu te duur Wanneer Weer Snik

Nog zoek ik naar de onschuld in mij toen ik nog was een kind Vergeefs, want zelfs op de bodem van mijn ziel is er niets meer, wat mij nog aan mijn kind zijn bindt Soms dartelt nog het kind in mij, het speelt, lacht en het huilt ik was in mijn kind zijn nog vrij In de slaap moegespeeld en leve...

Ik streelde met woorden je huid. Mijn woorden, heel losjes toverden blosjes op het zachtst van je wangen. Ik vertelde in zinnen hoe diep en teder ik jouw wilde beminnen, jouw begrijpen en meer. Ik schreef wat je voelde. Je lachte en bloosde omdat ik wist wat je met je geluidjes bedoel...

Waarom plagen die groepen trekvogels ons zo door te vliegen in een V van virus?

Vannacht kwam ik mijn ouders tegen, twee bleke schimmen die naar elkaar toe negen in het witte licht van een lantaarn. Aan hun geluk te zien kon ik nog niet geboren zijn. Ze waren jong en heel verliefd. Een groot verdriet bedroefde mij omdat ik wist hoe het zou verdergaan. Zij schaterde o...

hoe weerzinwekkend is het wereldbeeld t is slecht zoals het op de aarde gaat oneerlijk is de wortel van het kwaad bij wat de kroon der schepping heet verdeeld er wordt wat op de wereld afgeleden de een crepeert de ander vreet zich vol voortdurend is er oorlog op die bol verneem nu hoe die b...

mijn gedicht bouw ik vol met gevlagde woorden volubel scheren ze over het papier herkauwend een mondvol lichtzinnige woorden in purperen lichtgroen knipoogjes werpend en kleverig grijnzend verheffend in de geneugten van de literaire wereld toffe liefkozende zinnen op de drempel van he...

zo oneindig groot de schijn van appelbomen reikend naar de zon

zonder woorden spreek je vloeiend mijn taal alsof ik uit je schoot ben geboren zo liefhebben wij nu elkaar geen moeder en kind wat ik vind is jouw liefde die maakt mij in samen ervaren nooit blind

las ik ooit in een courant ga vanavond uit maar ga wel mooi diezelfde avond kwam ik mijn tweede liefde tegen ik ben ervoor gegaan en strandde als een natte krant soms rijmt het voor geen meter, worden gaten niet gedicht ik ging dus af

in de barspiegel van het café zie je ze de hopelozen tegen beter weten in lallend alleen samen in trieste gezelligheid verlangend zoekend naar warmte en liefde die thuis niet meer of misschien zelfs nooit aanwezig geweest is de zoektocht der hopelozen desperaat volvoerd maar heimelijk do...

Ik weet nog goed dat eerste moment Dat onze blikken elkaar diep raakten We beneveld werden door een roze wolk Bijna ademloos een liefdeszucht slaakten Ik weet het nog goed die mooie dag Jij nam mijn hand en voerde me mee Naar plekken waar het prachtig was Dompelde me onder in je liefdeszee ...

ik ben de eenogige piraat bewaker van de gouden dukaat aan de afschuwelijke draad ik hinkstap met een krijtstomp naar een getekende hemel de poort knelt door de muitergom mijn schip vergaat ik ben de eenogige piraat aan de afschuwelijke draad

Goddank, ze zijn voorbij de Winterspelen. Twee lange weken keek ik elke dag Naar sporten waarvan ik de zin niet zag En die me daarom gauw gingen vervelen. Ik ben dus beu van al die wintersport En hoop maar dat het spoedig lente wordt.

Vrouwen met snor hebben een sterker libido dan vrouwen zonder snor.

hij gaat voorwaar hij staat rechtop zijn haan die kraait neemt van voren of gedraaid oogt ruige rover van Riaadh borst'lige kin van dagen ongeschoren zijn machtig torso glanzend glad gaaikes zijn helemaal wild en nat in droom vereend al lang van voren nagelknipper nooit van gehoord on...