Alle inzendingen

vlammen dansen nacht likken aan het duister deinen fluweelzacht net hoorbaar hun gefluister een vonk ontwaakt in dromen zet de paarden aan tot wilde haast, de klaroenstoot laat de vijand komen ze botsen op het slagveld van galop en draaien steigerend een ronde maar de tijd is al gest...

Waar denk je aan als je zes of zeven uur op de fiets zit? Die vraag wordt mij vaak gesteld en het antwoord is niet erg opwindend. Ik denk aan wielrennen.

Wat vreemd dat de wereld is wat mijn ogen zien, of mijn oren horen. Je bent er niet. Heeft ze gezegd. Maar zij bleef achter. Misschien is de wereld doof, en ben ik de enige die de muziek van de wind hoort. Spreek maar liever niet, zonder woorden valt zoveel te zeggen. En wolken ...

Als je wilt leren om een toverspreuk te schrijven, op een bezemsteel te springen, volg dan een opleiding in heksenkringen. Belastingtechnisch wordt dat extra leuk. Zo krijgt JP een aftrekpost erbij, want Zweinstein is een school voor Hekserij. ------------------------------ ...Staatssec...

'morgen moet ik op transport' zei de uitgeprocedeerde ama-jongen die al het vuur verloren had terug naar af met zicht op arriverende vliegtuigen sleet hij zijn laatste dagen in het land dat hem niet wilde tot het vuur hem nog een keer vond

Dierb're Landgenoten, Wij spraken reeds jaren Oov'r oogsten door ‘t baren Van ons nieuw vérgezicht Nieuw is nú ’t inzicht Van Buro Stád-dus-tík Dat d'ouderen mens Te werk gesteld Bij 65 plus Eerder z'n loodje legt Sterker nog vaak al Uit eigener beweging Z'n leven al h...

Het gaat niet over, omdat het nooit begon Dit is eindeloos, zoals de warmte van de zon Een voorgeborgte van geborgenheid Eeuwige warmte die mij geleidt Gedragen door een onaards zweverig zijn Noem ik jou, mijn! Het voorstadium van niet beginnen is heerlijk Ze is net als ongeboren liefde...

zeekleurige ogen plengen zoute tranen intriest verhaal grijze hemel kleeft op kleurloze aarde even ontdaan woorden zijn nu nutteloos maar ik ben er dat volstaat voor jou ik laat je uithuilen en blijf nog even

door zeegroen gedragen inkt waarin het zijn ontveld ontstemd los van lijf geraakt is wat kan haar hand nog weren als alle spieren bloot zijn in de naaktste aarzeling met zeven laden in haar been sleept zij het onbewuste voort als hout dat houdt zolang het vragen duurt de achtst...

ja en nee gevoel geen afscheid willen nemen van het geel en vermiljoen de boterbloem de koperzon en lente jong de zomer met haar bronzen huid en zalig rollebollen op het platgewalste groenegrasmatras diepe zuchten langs het lichte korenbloemenblauw zalig zachte warme lippen lieflijk o...

Rassenhaat, vrouwenhaat en alle andere vormen van discriminatie kunnen we onder één noemer brengen: mensenhaat.

Zorgerlijk, November wordt een maand apart dan is het uit met de pret want we gaan van start met de nieuwe zorgverzekeringswet Zorgeloos, Het ministerie heeft jarenlang gebroed op 1 verzekering voor het hele spul ik hoop dat u weet hoe het moet want ik heb geen flauw benul Zorgwekk...

Inktzwarte duisternis sluit ons in gevangen tussen twee koplampen ontrolt het smalle pad zich voor onze ogen nachtreizigers onder de sterren er vlucht een dier voor al het licht door de dansende auto de berm ingesmeten de duisternis slokt gulzig alle beelden op alsof er niets bestaat w...

Verdwaald in emoties Tranen laten gaan Gedachten aan Een verlies Kom op Je moet door met leven Steeds de boodschap die ze geven Waanzin ten top Het leven wordt gemaakt Leed snel vergeten Zonder besef van weten Tot het hen zelf raakt

Wil je mijn ring zoeken, vraag je, mijn vingers worden zo smal. We zoeken eenzelvig, beangst om wat ons ontglippen zal. Je gaat staan naast het bed op leden zo dun en onmachtig dat je er niet op kunt staan, maten ooit zo krachtig. En je valt in mijn armen als ooit, onvindbaar alleen, e...

mijn hand rust op je schouder ik kijk je aan schenk warmte van een mens, deze mens het raakt je niet het ontwijkt die bevroren wens je ogen staan flets , zien glazig langs me heen een bespiegeling van verleden in het heden gebet in pijnlijke mist, gebarsten krachten, a...

ik zie bomen in verlies droefheid om het vallen in kleur rijpt nog de zomer na van eindeloos bevallen scheutig knopt al lente in het loslaten van blad maar winter hebben we nog niet gehad

embryonaal gevouwen werd ik wakker warm gehouden door het witte dekbed versterkt door de kat in de schoot gelegen en de poes vond knieholten telefoonstekker uitgetrokken eerste beker koffie smaakt goddelijk zelfgemaakte tonijnsalade op wittebroodballade, tongstrelend wandeling in onverwa...

zout is zout water is water en ik moet er niet aan denken dat het ooit anders zou zijn hoe zou je anders ooit nog weten in hoogzomer vrij kunnen kiezen tastbaar voor zout op huid cel voor cel uit laten bijten de keuze maken te aarden te proeven natuurlijk te zwemmen in d...

Ze stapte in de bus en nam een plek die voor een blanke was gereserveerd. Dat was voor die tijd absoluut verkeerd; een zwarte had geen last van plaatsgebrek. Ze weigerde de wetten van de witten en kwam in opstand door te blijven zitten.

daar waar het water verstilt in de bodem van mijn gedachten, waar mijn tranen nooit de oevers bereiken daar vind ik jou in de stroming van de tijd... daar waar jouw traan mijn land bespoelt over de akkers van mijn karakter, waar de stilte nooit uit ogen verdwijnt daar vind ik jou in d...

ik ben gevangen in benauwde dromen Adembenemend door de mist omvat beland ik op een onheilspellend pad dat naar een kerkhof leidt. Verwaaide bomen omringen mij als schimmige fantomen Hier tast ik naar mijn jeugd en alles wat ik in het leven zo heb liefgehad maar dat me door de tijd wreed we...

Het gestructureerd laten verwilderen van allerlei gebieden met het doel het oorspronkelijk natuurgehalte van ons land te verhogen, zou in grote mate worden versterkt wanneer het IJsselmeer en de Waddenzee weer in open verbinding met elkaar zouden staan.

Wat is dat toch een leventje van u, Alles te doen met uwe kleine handjes, Zo klein en fijn weglopende in de randjes Der mouwtjes, die weghouden in schaduw Uw armpjes, die zo warmpjes en zo luw Ligge' aan uw lichaam; en uw kleine tandjes, Zij knabblen al wat komt over de randjes Va...

Het is een chaos in mijn hoofd van woorden buitelend over elkaar heen op zoek naar volgorde een begin een eind wat is zijn slechts elementen van taal los zand verstoven in de eindeloze wereld van gedachten

vreemde ogen kijken laten ongenoegen blijken vervloeken me tot in de hel is dit mijn wereld wel ik kijk slechts door de ruiten van mijn geest kan nog niet naar buiten chaos is weer langs geweest handen doen niet wat ik wil mijn lijf verkrampt zodat ik gil ik eis mijn eigen vel l...

achter het klavier zing ik mijn poezie de vingers schrijven ongerijmde strofen langzaam, vaak kort maar immer om in mijn ritme te blijven ik bespeel mijn ziel laat fibratie komen en zweef ver weg naar hemelse orgelpijpen waar klanken knokken om het hoogste goed terwijl de linker v...

strompel beenloos aan mijn zij zucht bij elke knie naar voor kijk omhoog naar mij loop nou toch eens door mijn tergend ongeduld loopt ook met mij alleen achter schijnbaar rust verhuld vreet het lustig aan mijn been kluivend schrijdt het voort het wachten dwingend voor mijn ge...

Bij hun transparant gekakel over agressief ontladen knarst de grond onder mijn hoofd met valse tanden zonden zijn gemaakt en in een klap weer vergeven door een wroegingloze god met klamme handen zij zaten op de rand van een versgebakken broodje en kloegen over alles wat mij raakte ...

Je kan de televisie niet aanzetten of je ziet weer van die mensen die zich zonodig op moesten laten leuken door mister Schumacher himself. Opleuken kan ik het eigenlijk niet eens noemen, het is eerder ‘afleuken’. Als Marijke Helwegen niet met haar plastic hoofd op tv is, dan is het Conny Breuk...