Alle inzendingen

nee ik laat je niet berusten in deze tastbare duisternis eindig zwart zo diep tot geen taal meer in staat kom hier wees welkom ik heb je lief wil je wat drinken koffie misschien? neem plaats aan mijn tafel en ik zal je laten zien ooit vernam ik wreed van eenzaamheid kom binnen wees wel...

Tot tranen toe ben ik bekommerd: nu kan ik nooit meer naar de lommerd, omdat mijn hele inventaris al daar is.

… Negentien… twintig… één -…- Theo telde automatisch de treden maar bleef nu hijgend staan. Het was heet, snikheet, 33 graden Celsius in de schaduw en windstil. Zijn grijze hoofd telde bijna 81 jaar. Met zijn gerimpelde, magere handen omklemde hij de ijzeren leuning van de trap, die naar ...

Ik voelde dat er aan mijn arm werd gerukt. ‘Wat?….Wie?…’, stamelde ik slaperig. Ik deed mij ogen open en staarde in het gezicht van Yusuf. ‘Er is telefoon voor je. Ik weet niet wie het is. Maar ik ga dit zaakje grondig uitzoeken Kyra’. Nu zat ik helemaal rechtovereind in me bed. ‘Wie d...

Langs een touwladder klimmend naar mijn ster geniet ik van het uitzicht en de afstand tot mezelf Wat is je eigen wereld klein vanaf een lichaam in de hemel sprakeloos het heelal instarend zijn al je problemen relatief

het luchtledig zoeken tastend in het duister ontembaar verlangen paden onbegaanbaar je struikelt je valt terug in de waanzin van toen je nog ergens goed voor was naar ’t scheen gebroken en getekend werd eenzaam niet alleen druk de waanzin uit dan blaas ik de rook en gooi de asbak leeg...

Bergen van meisop rollebollend door de wind stranden voor het duin.

Oorlog, je weet niet wat je ziet, je droomt van leven maar dat heb je niet. De zon die huilt de lucht is grauw Mensen leven in de kou Het stond pas weer in de krant er was een aanslag in dat land Oorlog, je weet niet wat je ziet Je droomt van leven maar dat heb je niet. De zon die h...

ik schuur een vinger over de grove steen kan niets zeggen jij bent weer koud als voorheen

Mijn vriend houdt op met leven Ik moet er heen Afscheid nemen, niet voor even Maar voor eeuwig zo meteen Hij slaapt half zittend in zijn bed Een witte troon Voor het beregend raam gezet Als ware het gewoon Wij stervelingen moeten alsmaar huilen Terwijl hij glimlacht Alsof hij niet met ...

Dansend van vreugde gaan zij hun weg Zij tillen zichzelf naar andere hoogten Kinderen van het licht in een nieuwe tijd

Soms vraag ik me af hoe het zou zijn als ik 100 jaar geleden had geleefd. "Vroeger was alles beter." Je wordt geboren, je bent een meisje. Je wordt opgevoed, leert koken, strijken en de rest van het huishouden te doen. Je leert een man kennen, gaat trouwen, krijgt kinderen, en het hele proces he...

Perfectie is aan mij niet besteedt teveel impulsen gedachten spelen haasje over of verstoppertje creativiteit dringt zich op neemt me op sleeptouw allerlei ideeën komen in me op al zijn ze vaak verkeerd begrepen of slecht vertaald maar dat kan me nu even echt niets schelen

Bibliothecarissen houden niet van boekenwurmen, omdat ze zonder bewijs van lidmaatschap boeken verslinden.

‘Zal ik u voorgaan,’ stelde hij voor terwijl hij als eerste de houten trap opliep. ‘Je bent dus een heer,’ constateerde ze. ‘Dat is een prettige gedachte. Niet dat het wat uitmaakt als je tegen mijn slip aankijkt, want er valt immers niets af te kijken van hetgeen eronder verborgen zit, m...

Op de hoek van elke bar ligt een 'Tip Box'. Het hele hotel is dus nu rijkelijk voorzien van ons gratis advies.

het moest ervan komen want van alles had ze niet eens benul of denk je deze dag zal het verfraaien avonden een ruimte vol van dwazen veroveren land vooringenomen met deze onontkoombare schaduwen er tranen meer ogen wij die verwonderd zijn over elke nacht wij zijn al blind

literair cafè “de ballentent" alleen toegankelijk voor lieden met talent selectie aan de toog betogen aan de stamtafel bedachtzaam wordt het glas gepakt de kopstoot is weer favoriet dames drinken cocktails met een riet veel aandacht voor elkaar en voor zichzelf vervat in commentaar ...

Terwijl ik nog bezig was de dorpse samenzwering te ontrafelen die leidde tot mijn jeugd, ontwikkelde zich steeds sneller en dichterbij het buitenland. Zo had ik bij voorbeeld in geen tijden aan China gedacht toen ik zojuist praatte met de Turkse portier van de bibliotheek. ‘Ja’ zei ik ‘je ...

hoe vaak had ik op een morgen als deze niet staan kijken naar de glans van druppels in het gras alsof ik de schittering voor de eerste keer zag nog nooit van dauw had gehoord nu de dagen kleuren en krimpen, zie ik ze weer glinsteren met de ogen van mijn kind...

we gniffelen aan het altaar tussen psalm en preek door ringen wegen in mijn broekzak op de achterste rij rinkelt de bus aalmoezen voor 11.11.11 even zijn we het ontroerend eens je huivert onder het kruisgewelf ja en ja over en uit de herder doopt de kwast in wijwater besprenkelt het ...

Alles blijft rustig staan zoals het stond. Het speelgoed slingert voorbeeldig rond. Er is geen vaat, geen strijk, nergens een natte dweil. Geen kruimels, geen beschimmeld brood onderaan in de doos. En ook de suppoost ademt voorzichtig door z'n neus. ---------------------------- uit: '...

Ik zie alle kleuren, ik sta in verwondering en sereniteit Zie: Olijfgroen, met een doorschemerende gele gloed verrijkt met een lichtgroene glans Ik ben gekleed in waarheid en onder mijn voeten voel ik de bereidwilligheid branden Ik voel alle kleuren, ik voel de uit verdriet en liefde verb...

Soms kan ik niet begrijpen wat je tegen mij zegt dan vlucht ik weg in een wereld vol verdriet ik kan het soms niet echt begrijpen wat je zegt en wat je doet maar toch, de meeste tijd snap ik je dondersgoed.

ik trok de steen weg waar je op leunde reikte je mijn hand maar woordeloos verpulverde de wand zij steunde rotsen in hun breekbaarheid jouw rug kende geen achterkant de eerste steen lawiende kleine keien ze rolden mee stof verborg het zicht massa deed zijn plicht bestormde de o...

hij ademt voor hen beiden en praat door alles heen zij lijdt en laat zich leiden verliest haar ja in neen hij loopt met grote passen waar zij nooit lopen mocht zij laat de oren wassen wringt zich in elke bocht hij hoort haar diepe zuchten en denkt dat zij geniet zij droomt van blauwe l...

“Na al die jaren bij de voordeur zitten, steeds zonder ook maar éventjes te maffen gereed om bij het minst gerucht te blaffen, vind ik ’t welletjes, ‘k ga lekker pitten. Lang was ik waak-hond”, zei ’t vermoeide beest, “Nu word ik pit-bull, het is mooi geweest”.

Systematische literatuuranalyses worden ondergewaardeerd door editors van wetenschappelijke tijdschriften.

Zijn naam woont op je lippen, die zich krullen in een eindeloze glimlach. Nog nooit straalden je ogen zo van geluk en verwondering dat deze ene, deze ene echte, nou net jou zag en jij hem. Op vlinderende vleugels droom je van eeuwigheid, vol vertrouwen levend in het moment. Het leven o...

Lucht naakt het water waar de einder ze vergrijst oplossend ineen.