Alle inzendingen

algemeen bekend ‘t weer is onbestemd stemming is als het weer wat je ook stemt alles komt op je af zoals het was liefde is van tweeën één stem je op elkaar af het wordt altijd nooit weer wat het nooit was

Jij die zo luchtig was, je bent bekleed, bekleed met gezag, je schrijfsels, je spreeksel hebben je ver gebracht, tot de zoveelste macht, je lopen een ritus je spraakkunst ruis ze hebben je ver gebracht, ver van huis, de uitoefening van je lach is onbedaarlijk in orde, je bent vanzelfs...

Het Telegraaf-alarm bleek weer eens loos: Het vastgezette criminele gajes Zit niet vol drank te feesten in de bajes, Doch voelt zich slechts ontheemd en lusteloos. Wees dus gerust: de pleger van een lustmoord Zit echt niet opgesloten in een lustoord. ---------------------------------------...

Nu rijpt de herfst de rijkgebronsde peren, De sappige appelen glanzen, rood en goud. En prachtig prijkt gelijk een toverwoud, Het bos, dat groen in purper doet verkeren. Krachtige balsemgeur uit kreupelhout Van eiken stroomt mij tegen, zilveren veren Doorstrepen 't reine luchtblauw en verme...

de inhaalwedstrijd, het kon niet hier, ook niet daar voor spek en bonen toch gespeeld, met nijd midweeks, aanvallen, spits, klaar, dat moet toch lonen achteraf de spijt, publiek gemor en gemaar, moet boven tronen maar ... in blessuretijd verwondde een adelaar de godenzonen

Die enge poema op de Veluwe dat bleek uiteindelijk een grote kat. Het beest, dat iedereen heeft beet gehad, werkt dus niet langer op m’n zenuwen. Ook het kabinetsbeleid zal later blijken af te lopen met een kater.

Mijn vrouw is een boom in een park waar we samen vroeger wel kwamen Mijn linkerhand rust op haar bast en voelt haar trillen van de pijn als mijn rechterhand er een hart in krast met twee verkeerde namen

Je hebt de beginjaren van de televisie een gouden glans gegeven, met een hooibergluchtje eraan... Je bracht een vriend tot leven die nu is heengegaan... Uitgestreken snoet, ingedeukte hoed, Bromsnor's grote vriend, burgemeesters-sigaar verdient, slapen in het hooi, je leven was kinderl...

Pijn... Pijnlijk zijn de herinneringen aan de afgelopen liefde. Je zoekt naar de uitgang ofwel een uitgang en vindt een begriploze leegte.

kruipend ijs sleet het dal uit alsof een zeeslang in de berg beet een flank die steil onder de spiegel dook oplopend naar een drempel van puin daar ligt de verlaten haven altijd dieper naar de bron toe in de zomer rijst het peil zoete regen aan het oppervlak zout in de donkere diepte ...

De haven ligt er verdacht stil bij. Mijlen onder de deinende spiegel schokt de aarde van schrik. De golf is onstuitbaar verwekt, een breuklijn snijdt het middelpunt. Suist er een ster door de dampkring? Rommelt de vulkaan in de Stille Oceaan? De ijsberg kalft af onder een broeikas. Een sche...

ik hield teveel van jou en had je uit mijn hoofd verdrongen ik had je diep in mijn gedachten weggestopt en het raakt me nog het meest hoe ik mezelf zo - al die jaren - heb gefopt want je bent er nog; je bent nooit weg geweest ergens - in een hoekje van mijn geest - zat jij heel stil verborgen ...

Assisi tussen okergele muren koestert het stadje zich in de luwte van een wonderlijk verleden huizen en kerken, straten en pleinen verhalen over een heilige die hier nog altijd leeft ik volg zijn spoor, adem zijn geest dans en zing een lied van vreugde

“Karma is een goddelijke boekhouding” God bemoeit Zich echt niet Met onze straffen en waarderen, Met al die vreugde en verdriet, Met al het eren en een oneer. Hij heeft die taak eens opgelegd Op de harde schouders van Karma. Ken maar jezelf is er gezegd, En al de rest is telkens Dh...

spreek mij niet van vertrouwen kijk maar: ver en trouw hussel en plak dat dan moet ik dan alles uitleggen in liefde en vriendschap is alles geoorloofd haha wie sprak die zin ook weer weet jij het nog of raak je gewoon de weg weer even kwijt zoals al eerder gebeurde toen ik heel ev...

Ik mag nu niet doodgaan, want ik wil de rest van m'n leven van je houden. Mocht m'n hart kunnen spreken, het zou jouw naam spellen. Ik wil je nu zien, zo meteen, straks, binnenkort, vanavond, op zekere dag,altijd. Ik prijs mezelf gelukkig dat ik je lichaam ken, uit m'n hoofd en op alle ande...

Haar stem verloren wanneer handen bekoren klinkt een vrolijke noot krachtig als herboren.

De geur van september en gras vers gemaaid, een helder herdenken van mensen en doen: met weemoed vermengd en met wijsjes van toen we nog kinderen waren, en dromen gezaaid. Maar snel valt de avond en 't licht zal vergaan, we voelen de nacht al, de heldere maan, en weten: straks zullen de ste...

Toevallig zwerf ik langs de Dender, weemoed zonk in de vallei. De wind blies in op de stroom, tekende rimpels op het water, ruiste in de vallei. Het gouden maïsveld wuifde “ik ben rijp”, ook de wind blies nu ’n weemoedig lied, terwijl dacht ’k aan al het jeugdplezier, dat ik hier...

Trijn ligt Jan in zijn hoofd bij dagen en bij nachten; Trijn ligt hem op zijn tong, Trijn ligt in zijn gedachten; Trijn ligt hem in zijn weg in ’t slapen altemet; Trijn ligt hem alleszins, behalve in zijn bed.

Ik hou erg van bloemen. Crocus en pinksterroos – Zijn grandioos, Hortensia en lupine Klinken als mandoline, Lelietje-van-dalen en boterbloem Ze krijgen verdiend hun roem, Lelie en alpenroos Zijn net zo mooi als een hartstochtige klaproos, Pensee en vergeet-me-niet, Papaver en aconiet, ...

Altijd weer zingt zij in de kruin Rechtop krom gevallen of schuin Tergend fluisterend vals en schril Doet lover sterven en maant tot pril Wortels verankerd in noeste grond Klauwen zij met vergroeide aders Basten ruw doorstaan rauw getij Vals belaagd door stormende daders Zingt daar nie...

Hij stuurde haar geluiden op een glimmende cd het kon haar wel bekoren en ze zong hard mee het klonk als muziek in de oren Hij stuurde haar bloemen met lintjes en een strik het zou haar doen ontluiken emotie in een ogenblik ze kon het zelfs ruiken Hij stuurde haar brieven veel woorden...

Hoe graag zou je nu even de lente willen aanraken, het groen dat fluistert in het vijverwater van dichtersdromen over vlindervluchten, weerspiegelt in je zonnebloem zo zachtjes terug, als wederkerende bloesems, koester je duizend beelden in één gloed weerkaatst je legt ze teder ne...

Zo blauw de lucht en toch zoveel mensen met vragen; wat hebben sommigen een zware last te dragen... maar mensen hollen door en lopen plompverloren alsof ze niet en nooit van levensvragen horen, maar plots die knal, dat oorverdovend zwijgen, en dan staat alles stil, telt nog alleen de lief...

Mijn hart bloedt Verscheurd door verdriet In mezelf, woede woedt Tot recht geschiedt Ik moet schuld bekennen Dat ik jouw last niet verlichten kan Verdriet temmen… Een gebroken man Niets helpt, niets baadt Woorden betekenen niet Alles schaadt Bedwongen door verdriet Ik doe wat ik ...

Luister naar Bos hoe hij vloekt over jaren van oppressie Een man van het volk een vriendelijke donderwolk van media en regressie Hij lijkt zich temidden van ons te begeven zwaait tierend met zijn oppositiestaf Maar ik vraag me steeds vaker af wie heeft nou zijn speech geschreven? D...

onbestemd verlangen drijft mij tot een zin schepen laat ik branden mijn god, waar zwem ik in als ik hierop tracht te lopen ga ik aan het kruis een diepte staat mij open wellicht is daar mijn thuis

Het meer is koel En bijna dichtgevroren Een krakend oppervlak Rijp op een tak Een veer verloren Het bos is stil De hemel kil Een ree kijkt schuchter om Een kraai krast opgetogen Vanuit een boom die krom gebogen In de verte tuurt Vanuit de hemel stuur Ik zonnestralen Die koude op d...

Verloren tussen woorden dwaal ik als zilverwezen door het diepe donker van de nacht op zoek naar dromen in de hersenspinsels van jouw gevoel reis ik oneindig streel ik de verloren stemmen van gedachten met liefde in mijn hart voorbij de tijd van klokslag twaalf zal ik wachten o...