Alle inzendingen

'n schim zonder enig schamen zuigt bijt knijpt krabt in en rond de tepel van de Dame de Dichter is gesnapt: ’n tepelaar - geen lepelaar - tepelt zijn melk op witte voetjes eerst rukt trekt dan tepelt hij zuigt en streelt drinkt zijn melk zo zoetjes neuriet van den minne dommelt met go...

Het was zo maar in hem gevallen uit het niets geboren aan komen waaien ongevraagd goed hij was er aan toe maar nu zo opeens wel gewaagd Ach fijn het was er nu dus vooruit geen gezeur meer nu de inslag was toch niet meer te keren misschien was het wel goed en kon hij er nog wat van leren ...

buiten het zotte Gods gebod schrijf ik hardop en neer je kan me wat in stenen tafels koud en plat kerf ragfijn het venijn dat ik graag onder ogen zie van het beeld bij de fontein afgehakt beneden duivels knie waarboven alles fallus snerend sperma spuugt orgasme mateloos in tijd voorui...

ik zie je vlinderzacht weer wieken vleugels van fluweel je pauwenoogt in stil genieten terwijl je tong de bloemen zoogt je droogt nektar uit hun kelken en de kleur verschiet bladeren verwelken als de herfst zijn oogst in vruchten biedt weer is de cirkel rond zont zomer in j...

Het landschap trilt in de hitte, zwarte lijnen worden kleuren. Het kleurenspectrum pointilleert luchtspiegels, waarin zee en land bewegen. In de akkers kraken de strohalmen, onder de warme middagzon. Fladderende vlinders accentueren bloemenweiden, waarin lustige paartjes zich begeven. ...

Mild en bejaard als een oude dame maar galanter, want zonder gêne, wel met wind tussen de bronzen bomen, is de oktoberrevolutie aangekomen. Ik weet dat ik die omwenteling koester, om haar rare kuren soms grof soms speels, vreedzaam en stil ook zonnig grotendeels, onderdanig en af en toe ee...

Gij die maar duldend durft te streven, die strijdende niet strijdend zijt, gij die maar halveling kunt leven en in uw lijdzaamheid niet lijdt. Gij baart het goede, noch het slechte, noch de gedachte, noch de daad; gij zijt de schaduw van het echte, die uitgewist geen sporen laat. En gij ...

Met lichte tred Ik zet mijn voetstappen in de tijd op papier niet zittend achter mijn bureau maar in de schommelstoel denkend in de nacht en ik zie het dag worden met lichte tred Straks Wakker in de nacht gedachten voor het raam vier koppen thee vier sigaretten één wisky ...

dat stilte was wat hij niet las in haar ogen brak hem op bezweet in angst vele jaren lang hoorde hij haar schreeuwen vocht’ge ogen roerloos gelaten diepe meren stilte in haar was nooit in hem gestemd vergeefs ook het temmen van stromen dromen z’n onbegrepen van in haar hoo...

Zoals het gaat met zwarte en met witte toetsen: er is niets tussenin dan een luchtledig universum van Waldmünchen tot een kustweg op een eiland aan Zuid- Engelse kust en weer terug naar af herkend maar niet erkend 'Pianomann' geworden wij, zijn publiek, kunnen de voorstelling bekij...

Onder elk herfstblad trefzeker door de wind neergelegd schuilt een verradelijke gladde tegel; deze dag waarin mijn illusies sneuvelen zoals vroeger mijn tinnen soldaatjes die ik heimelijk verborg, heb ik tegelangst. Er steken bossen witte rozen in mijn brievenbus, elke dag weer. Mijn depr...

Een kaart uit Londen schreef ze mij. Ze schreef hem een jaar geleden. Daarin zwoor ze, frank en vrij, dat ze mij niet zou vergeten. Inmiddels vergat ik haar te vaak, de wonden bleven met de tijd. Ik zaaide tanden van een draak en oogstte mijn eigen eenzaamheid.

De verbeelding sloeg op hol Ik zag spinrag met dauwdruppels Ze verbonden de sterren In een warrelig patroon Herken ik een weegschaal De scharen van de schorpioen Ze hopen zich op in een tastbare vorm Geen wonder dat men ze een naam gaf In de verbeelding kan veel Als we de zieners mog...

Onlief, met grote ogen Onschuldig maar toch stout De duivel zou jou mogen Je hebt hem laatst getrouwd Onlief en onbetrouwbaar Geen doel of levenslot Geen normen, onaanvaardbaar Toch bid je ‘s nachts tot God Onlief en zo verdorven Je fluistert naar de maan Je bent allang ges...

Ik zou je willen zoeken In het land van jouw verraad Om je de pijn te laten voelen Hoeveel ik je nu haat Ik zie jou in mijn dromen Zo klein en toch zo groot In mijn dromen ben je niets meer In mijn dromen ben je dood Een traan vloeit langs mijn wang Een druppel valt op jou Ik...

Hij stond voor de overgangsbomen en zag er de griet van z'n dromen. Hij zei: 'Ik heet Sander.' Van 't een kwam het ander. Hun huwelijksreis ging naar Rome. Aan kinderen schonken ze 't leven. Bijeen zijn ze tijden gebleven. Ze hebben zowaar pas na zeventig jaar aan elkander het neewoord ...

Zij zaten daar heerlijk ongekend de plus en de min in het zonnetje verwarmd te filosoferen ongeremd Wij zullen nooit dat niveau bereiken sprak plus geëmotioneerd daarvoor geldt een studie hebben wij nooit geleerd De min sprak bedachtzaam was het er duidelijk niet mee eens Stel wij waren ...

Wij Neanderthalers zijn een mopperend volk kritiek hebben we op alles en iedereen, dat mogen we ook in dit vrije land zolang iedereen zijn zegje kan doen, is er dus niets aan de hand?

Verhit staat hij te praten de woorden zijn ongeremd De ogen gloeien koortsig gelig In zijn hand de plastic tas zoals men dat van hem kent Het is niet te geloven man zijn stem is laag noch hoog Wanhoop doet hem schreeuwen de lippen gesprongen Hoe angstig klinkt zijn betoog Ik ging voor ...

Jij die tot Tachtigers behoort Beroemde Dichter en een Grote Ziel Wie `t beeld van God voor ons ontsloot Aan wie de Geest het meest van `t Al beviel, Jij hebt de lot der wereld om ons heen Voorspeld. Nu zien wij in Dat jij gelijk had. Weigerend de steen, De Hoeksteen leefden wij. En in...

Mijn handen gaan al weer beven dat op een zender bedoeld voor een kind op zondagavond stipt om 7 na Spongebob mijn sportprogramma begint Zelfs de begintune is aangepast men richt zich op een jonger publiek dus haalden ze Tiësto uit de kast voor een opzwepend stukje muziek Een presentato...

het volk van het slaapstadje schrikt wakker van trappelende paardenhoeven die al briesend galopperen langs de uren van tijd het zandpad van verleden wil de hoefijzers van deze trappelende benen behouden zij zijn de soms onmogelijke weg naar overmorgen met leidsels vrij geteugeld s...

Kristalhelder ademt de nacht haar laatste uren beslaat de adem het venster naar ontwakend licht dauwdruppels schrijven vochtig een naam in het groene gras lachen zacht naar verleden sporen

een zacht gebaar waarmee hij haar de stoeprand wees de knik, een hand het lachje van begrijpen toch wist zij zich van beiden nog de wijste er zijn geen woorden meer er is ook geen verzetten gevangen in haar regelzucht van rust de stille tucht voor buitensporig gaan ...

Ik druk knopjes door me lippen blaas tralietjes door me fluit de vele ringen in me navel komen mij me neus ook uit Ik brouw zilver in me wenken sla een nagel, splijt me tong schiet een loodje langs me denken met een kruisboog door mij long Ik heb nieren vol met keien tepels hangend van ...

Je kunt in Almelo straks in de bieb Een homo, moslim of zigeuner huren Om mee te praten voor een aantal uren Het doel: doorbreken van het stereotiep Voor mij nu al de goodwill van de week, maar Die mensen zijn toch ook in 't wild aanspreekbaar?

"In onze grote pluimveefokbedrijven Gaan morgen alle deuren op de knip, Maar vreemd genoeg mag dan de hobbykip", Zo sprak de kippenboer, "wel buiten blijven. Zo komt het dat ik voor de goede zaak Van mijn beroep maar gauw mijn hobby maak."

Terwijl de Gazastrook met man en macht Ontruimd wordt, zeggen zij die weerstand boden Dat joden dit nooit mogen doen met joden, Maar deze redenatie is verdacht: Wat niet mag met het volk van Israël Mag blijkbaar met de Palestijnen wel.

Leeuwen zagen vaak in vroeger tijden Een soortgenoot in iedere Peugeot Sinds onlangs krijgt hun jachtinstinct een go Als Smarts hun ambiance binnenrijden Zet straks een kat z'n tanden in zo'n wagen Dan kun je nog 'ns smartegeld gaan vragen

loom de dagen beide blagen lagen in ‘t gras bij ‘t zoemen der bijen de seringen bloeiden flauw in zacht blauw waas bedreven liefde op het dak paaiende vissen woelden in ruisend water fluitend gleden zij uit en in de zon de broek en de japon