Alle inzendingen

Mijn masker van steen Onkwetsbaar voor iedereen Je ziet mijn gelaat Kijkt er niet doorheen Wat er achter schuil gaat Weet geen één Als mijn masker breekt Sla ik mijn handen voor mijn gezicht Beschermend Bang voor het daglicht Mijn masker Mijn masker van steen Huilend veeg ik nu ...

De vlinders van de liefde Zo mooi, zo diep, zo fel Blindelings hadden we oogcontact Speelden ons eigen spel Ik voelde me verdrinken In de warmte van je lach Proef nog de smaak van je lippen Weet hoe ik in je armen lag We waren echte soul mates Deelden lief en leed De vlinders werden ve...

je ademt vlinders maar je handen bloeden van het glas dat brak ze was zo onbereikbaar dat je haar pas zag toen de scherven rechtop stonden in het gras je verboog de tralies van haar gouden kooi ze schitterde met vrijheid als haar tooi je ademt vlinders want ze is zo mooi

hoger en hoger slaan de woedende golven door de Boca Inferno een duivels-aanschouw de bulderende kracht van wel duizend paarden werpen de schuimende zee tot ver in het blauw meeuwen verdrinken duiven slaan te pletter het gezicht van de schipper staat sober en grauw

Zelfkritiek wil zeggen onszelf pogen te zien zoals wij anderen bekijken.

Ze kijkt ondeugend naar de fotograaf Met hemelsblauwe tintelende ogen En lippen die haar charme nog verhogen, Zo maakt ze elke kerel tot haar slaaf. Haar lijnen zijn verlokkelijk en gaaf. Ze kan op rijen echte mannen bogen, Hoeveel daarvan zij ooit eens heeft bedrogen Doet er niet toe, geen...

( voor Frida Kahlo) Tram en bus zaten op één wisselspoor Op een draagbaar van het Rode Kruis In rekverband gewikkeld Voeren ze haar weg, nietige luis Ze hoort de echo van een vals koor Gekluisterd aan een hemelbed met spiegel Wordt ze getuige van haar kramp De gebroken lendewervel D...

Ik zoek en wil zo graag toch weten hoe and'ren leven met gemis, hoe velen zeggen dat er verder geen God en geen geheim meer is, maar ik verdwaal in die geruchten en vind mijn weg niet meer terug; ik hoor en zie de vele kluchten die 't heimwee diep bedelven moet; maar willen wij nog wel...

Boven m'n hoofd rommelt de hemel: Klapt van woede bijna uit elkaar. Lichtstralen vliegen door mijn ramen. Op mijn netvlies is haar gezicht gebrand. Ze staat op een foto in de krant, die ligt hier naast me op de tafel. De pannen op het dak gaan glimmen; huilen de hele wereld bij elkaar ...

Een roodborstje dat tegen het raam tikt. Niet tegen het raam, maar tegen het ei waarin het zit en het ei breekt in tweeën. Niet het ei, maar het ijs dat scheurt van Groenland naar beneden. Een zwarte zee, waarin witte vlakten drijven. Geen vlakten maar bergen. Geen ijs, maar graniet. Nodig ...

wanneer ik in jouw ogen kijk vormen woorden zich in mijn hart ik wandel door gekleurde wolken knip zonnetjes uit jouw zomerlach ik loop langs woorden met lichte pas schrijf vellen vol met blauwe inkt letters zuchten in zachte zinnen als een vrij en vrolijk windekind in jouw adem wil ik z...

ik reed weer met mijn opa mee de ket klapt vuur uit stoere hoeven we gingen in herinnering soms wekenlang naar zee vanuit Heiloo in eerste spurt nog even langs Kapél Maria was hun heilige bedevaarten gaven aflaat en verlossing uit de hel draafden zacht langs Egmond-Binnen ...

Jouw angst en onvermogen Mijn tranen, droog en zwart Ik draag je in mijn hart Tot ik wakker word Morgen Misschien De haat diep in jouw ogen Het vult mij met jouw vuur Blijf bij mij tot het uur Dat ik wakker word In jouw dromen Misschien Of misschien ook niet Voor e...

"Hoe heette, lieve opa, toch de trein Die vroeger volgens plechtige akkoorden Beloofd was als verbinding met het Noorden En die er nooit gekomen schijnt te zijn?" "Dat was de Zuiderzeelijn, lieve jongen, Maar daar is Sharon Dijksma voor gesprongen."

"Hoe heette, lieve opa, toch die trein Die vroeger volgens plechtige akkoorden Beloofd was als verbinding met het Noorden, Maar die er nooit gekomen schijnt te zijn?" "Dat was de Zuiderzeelijn, lieve jongen, Maar daar is Sharon Dijksma voor gesprongen."

met kringen als feest beest prangend met haar geboemelte dwepend in koele zwoelte vertoon van heel eigen geest doorkijkbloes flauwtjes violet haar roos ontloken uit pioen als sterrenbeeld schorpioen aan zet zij voor frivole pret hups fluks in de lamborghini gesprongen de vrouw met klote...

Hij heeft haar op wolken doen lopen samen door hemelrijk gevlogen lucht was nooit blauwer in levend bestaan in zonnige stralen van samen gaan Haar lichaam siddert nog na als koude wind haar huid beroert en zij zucht van emotie van besef

De baas van een veerpont bij Etten Die sjoemelt steeds met zijn biljetten Ik krijg ied're keer Gewoon 't heen en weer Als hij me weer af wil gaan zetten

Een fluistering van stilte Schemering in de nacht Sterren die intens stralen Maanlicht zo zuiver zacht Het strand stil en verlaten Alleen het ruisen van de zee Zachte golfjes in de branding Nemen mijn gedachten mee..... Mijn ogen glanzen vol hoop Schemer verslagen door licht De wind wa...

ik zag de ader kloppen in je hals je ademde iets sneller mijn handen waren traag maar streelden je toen feller je huid verstrakte in het groeien van je lust je hebt mijn tepels zacht gekust je wilde met mijn borsten spelen je vingers gleden naar beneden ik voelde hoe je binnen...

Blauw, paars, groen, geel, dat is het gevolg van de stofzuigerslang maar nog veel erger.. Pijn, pijn van binnen ja ook van buiten maar van binnen dat schrijnt het hardst Alle tinten rood dat is het gevolg van de glasscherven maar nog veel erger.. Pijn, pijn van binnen ja ook van b...

Ze staan er al veel veel te lang Met knikkende knieën in ’n plas Gister wuifden ze nog gedag Alsof schoonheid van kleur nooit was staren ze nu suf naar ’t behang Jouw kattebel die ik niet zag ‘Dag schat, ze staan al veel te lang zoals je ziet. Bij Van der Pas staan nieuwe passend bi...

In een vlaag van stil verlangen sprak ik je zachtjes aan nooit had ik durven denken dat het er nu zo voor zou staan in zo’n kort tijdsbestek weten wij al zoveel van elkaar wat maakt ons gek waar verlangen wij naar waar we nu zijn bevalt me wel waar we kunnen gaan is de vraag ik laat...

het is zo ik kan onmogelijk niet dat zijn anders dan of niet wat je wilt laten zijn

ik kan onmogelijk niet dat zijn anders dan of niet wat je wilt laten zijn

er is altijd grond aarde die aard onvervaard stemming en gevoel aan geven verschillend vizie hebben binnen kloppen de huid een cel bloed we- zenlijk het karkas glazige ogen verlaten geen kassen blikken zachter in toon zijn gekleurd op weg iris asem aanlengsel...

er drijft een vogel in de sloot een witte zwaan, haar vleugels beven zij werd in opgeschrikte dreven getroffen door verboden lood haar veren kleuren langzaam rood dan roept ze met haar hals geheven en landt de vogel in de sloot die innig met haar is verweven hij blijft haar in haar ademn...

Een blauwig-groen vlak stevig aangetrokken tot onder de plint van de horizon. Daarop als door een reuzenhand suikerzoete molens zacht in het gelid gezet: rose; blauw; geel; groen; rose; blauw; geel; groen... Van rechts spiegelt de wolkenloze hemel tot aan de vijf roerloze sfinxen di...

De verliefdheid spéttert ervan af de witte jurk golft om haar heen hij in strak en mooi grijs pak kijkt vertederd om haar heen. Wat is ze mooi vindt U ook niet vraagt hij terwijl er gefriemeld wordt aan zijn das wat is ze prachtig en ze straalt alsof alleen dát de reden was. Ze belov...