Alle inzendingen

Jan droomde van een kist vol goud. Hij werkte zich krom en werd veel te snel oud. Het goud heeft hij op een haar na gemist. Maar iedereen vond het een heel mooie kist.

je handen strijken alles glad rafels blijven krullen door je lach ondeugend knip je er wat af voor schone schijn onderhuids waar draden nog vervlochten zijn stoeit het patroon in vele variaties op zoek naar de onmogelijke lijn

hij ziet hoe prominenten door het prominentenpoortje bij hun kuipje en katharsis komen euer grab und leichenstein soll dem ängstlichen gewissen ein bequemes ruhekissen und der seelen ruhstatt sein en hij mag naamloos in de rij voetje voor voetje naar het loket schuifelen om daar te...

De stilte fluistert woorden gegoten in kristal De stilte breekt de kleuren van iedere dag die komen zal. De stilte vraagt een antwoord op vragen die vergeten zijn. De stilte draagt ons schuldgevoel De stilte doet zo’n pijn!

volgens de regels onvindbaar zit ze bovenin een flat het meisje van negen het spel mag pas verder als ze is gevonden of buut vrij heeft geroepen ze zwerft door de buurt onzichtbaar het spel in haar macht wanneer ze tevoorschijn komt zijn de andere kinderen al vele rondes verder z...

Zeven zonen had moeder: Allen heetten Peter, Behalve Wanjka die Iwan heette. Allen konden werken: Eén was geitenhoeder, Eén vlocht sandalen, Eén zelfs bouwde kerken; Maar Iwan die Wanjka heette Wilde niet werken. Op een steen in de zon gezeten Bespeelde hij zijn schalmei. "O,...

nooit heb ik later die geur nog geroken de warmte gevoeld m'n dorst zo gelest als van de dennen het door de zon verhitte zand en de koele gepasteuriseerde melk de langhalsfles ingegraven onder de schaduw van de duindoorn

Dolend in een wereld vol met haat en angst spring ik in een vijver die de liefde kent en mij als mens erkent. Een gevoel van thuiskomen ontaard zich in rust alles kan mij gestolen worden geluk is op dit moment te duidelijk aanwezig. Ik hoor anderen spreken gehaast en ondoordacht mijn...

Ergens van binnen in mijn buikje Zit een heel klein vlinderluikje Het is een soort van liefdesdeur Prachtig en zacht roze van kleur Vlinders wonen er met miljoenen Fladderen rond dansen en zoenen Bekijken elkaar, kleuren vol pracht Voeden liefde en passie in de nacht Houden hun mooie vle...

met het gezicht vooruit rechtopstaand met de wind in de rug flits ik terug weg van obstakels en puin naar zachte moederarmen waar ik gedachteloos dein als een pasgeboren kind

gevallen naald zoeken afgehaakt garen niet gesponnen schoorvoetend wachten op de rups gerijpt moment is nu de geest naait oude stukken aan elkaar en ontrafelt wel of niet

Bespaar me het troebel gedaas De lappendeken waarin je danst Het schimmig spel, de luie blaas Waarmee je naar de pot strompelt Door een waas van wijn Van verdoken pijn waarin je mij Gniffelend van genoegen onderdompelt Stap voor één keer uit de spiegel Die je me voorhoudt als een blikke...

Zelfs de redelijkheid zoekt redenen, deze vanzelfsprekende gedachten nog, op orde te willen en zullen brengen. Chaos is in opmars en sterker dan ooit, zullen snel uitrukkende wanordeningen, marcheren door de echoënde gangen. Zie nu de omvergeworpen systematiek. Gaten in theorieën nie...

De meester der tijden, zou ik willen zijn... de toekomst afsnijden, het vullen met zonneschijn.. De meester der tijden, ik controleer het verleden.. want de zon die ik aanmaak, zal schijnen in het heden.. De meester der tijden.. geen zinloze oorlogen, geen verdriet,strijd of lijden ik...

'k staarde in een grauw verleden kende geen toekomst Was niet vatbaar voor 't heden Wonden van een pijnlijk afscheid nooit geheeld vervormden pijnlijk elk nieuw beeld Voorbij kwam jij raakte me aan verdreef die duistere waan Leerde me mijzelf niet meer te haten 't verl...

Contouren die zich langs de weg verscherpen, kil aftellen en schatten van de tijd. Wat is er mis met de mentaliteit van zondaren die deze stenen werpen? Politici hoor ik om hekken vragen. Zo spannen zij het paard achter de wagen. ------------------------------------------------------------...

Er is niets dan de wind. De tuinen zijn doorzichtig, men ziet hun achterkanten leven. Geen mist, geen regen, alleen de wind, een dunne strakke wind aanhoudend over door jong gras omhooggetilde, omvergegroeide dorre bladeren. De bomen zijn nog zonder glinstering, oud, zonder knop. Herinnerin...

Mijn hart is weer gebroken, ik lijm de stukken aan elkaar. Het doet zo'n pijn van binnen Wanneer is het nu eens klaar? Ik weet dat ook jij dit niet wilde maar het is toch weer gebeurd. Toch zal ik van je blijven houden maar ben ook nog niet uitgetreurd. Ik wil je ook niet blijven kwetse...

terwijl jij omstuwd door veelkoppige dierbaarheid plechtstatig in de oven wordt geschoven of kiest voor statische afscheid- positie doe ik neerslachtig de boodschappen bij AH gooi achteloos TumTum en Brie in obstinate kar denk aan verassing bij posters met verrassing eerbiedig je onbe...

Oorverdovend krast de pen haar lettertekens in de stille nacht. het bleke maanlicht werpt schaduw op wit papier van de schrijvers hand een vogel fluit nu de zon uit haar schuilplaats. Gedaan voor vannacht, het schrift gesloten en met een tevreden zucht de dop op de pen.

in de schraalheid van de wind vond ik het kind met lentebloemen in haar handen ze was de winter net voorbij, bekomen van de kou en blij haar ogen stralend in de vroege voorjaarszon ik zag haar blikken en zij won, ik kon me schikken in haar lach die kwam zo onverwacht ik dacht te w...

In een stroom vol woestheid Als een waterval op dreef Krijgen mijn emoties ruimte Weg te glijden in de diepte Vol kracht en met overgave Laat ik al mijn verdriet los In duizenden druppels gevat Vol weemoed, pijn en woedde Weg heel erg ver weg van mij Verdronken dromen opgeslokt In de k...

Gedichtje groot gedichtje klein gedichten zonder enige noot Gedichtje daar gedichtje hier gedichten in tien minuten klaar Gedichtje stout gedichtje lief gedichten zonder enige inhoud Gedichten maken doen we allen de een is meester de ander niet terwijl de dichter nu wordt onderwezen...

Getergde gedachten getoond in sporen vocht gaan in stille bedevaart gelaten naar omlaag als de zilt gestorven droefenis van mensen die eenzaam wachten op de Tijd die alle wonden heelt en nimmer vragen om vergeving voor het uit leed ontstaan van verloren hoop die een mens vaak moet beleve...

Lief ondeugend doerakje, Klein en nog zo teer, Jij was het die mij vreugde gaf En óch toch ook veel meer. Liggend in je kleine wiegje, Met oogjes ó zó blauw, Maakte jij mij duidelijk, Dat ‘k houden moest van jou. De onschuld in je oogjes, De liefde die ik zag. Het geluk dat jij...

Het rapier gestoken in ‘t blauwe bloed laat moedig van zich spreken een stalen kling dat menig mens vermoordt zonder echt te raken. Als een minnaar die in tederheid vaak zonder zijnsgelijke zo velen moet bewenen. en in schoonheid kan creëren zoekend, nimmer vindt ‘t ene woord.

Twee moordwijven zijn aan het doe-het-zelven Ze sluiten deur en ramen met veel spijkers Ze houden immers niet van pottenkijkers Waarna ze met cement het lijk bedelven De arme man, het heeft hem zeer verdroten Maar de bekisting zat echt als gegoten

In ’t schrijven vindt de dichter letters zonder zin of woordeloos gebrabbel dat eindeloos verhaalt Zijn zinnen zich verzettend voor een stijl die veel verklaart door beelden op te roepen In beeldspraak onnavolgbaar helder licht op woorden richtend die niemand wil begrijpen Verguisd ...

Wat is het heerlijk dromen van liefde en van romantiek Met op de achtergrond, keihard; 2pac’s rap muziek Wat is het heerlijk zuchten, over verdriet en over pijn. Als je leventje onschuldig is, ontdaan van al ’t venijn. Hoe heerlijk is het traantjes laten, als je vriendje je laat ...