Alle inzendingen

(naar 'De intrige' van James Ensor) Het mombakkes, vaderlands goed, staat ons goed. Op Vastenavond zijn wij gevlekte honden. Wij verven ons kind een monstersnoet; zoals wij zal het leren zijn zonden te vermommen. En wijzelf en ons lief zitten vastgebonden in de snuit die blaft, de slurf...

We willen één, het ideale. We trekken touw tot we verdwalen in de eenzaamheid van de idee 'nee!' is het ultieme falen. We trekken touw, als draad, die rood door 't leven rafelt zonder gelijk verstrengeld met een eerder falen.

De voet geven of lichten wie gaat het aan met elke misstap leren we staan we halen hier een wit voetje staan op gespannen voet daar maar… voet bij stuk we gaan op dezelfde voet verder en wordt ons dat voor de voeten geworpen dan gaat het zover als het voeten heeft als het t...

Verdwaald in je taal heb je een doel dat woorden heeft buiten zinnen terwijl de vorst zich invriest het zonlicht blaren brandt vloeien tranen zouter het verschil met verdriet is het spoor van de vore dat je dansend niet trekt emoties kleuren in het zichtbare licht als jij kunst- ...

Terug naar de baarmoeder Dat zou moeten kunnen naar het moment van conceptie Dan de eerst aangekomen zaadcel alsnog de nek omdraaien om de tweede in de honger naar bevruchting een faire kans te geven Zou het leven dan te dragen zijn?

mijn genen zijn doorspekt met voetbal het enige dat de wetenschap overhoudt is een stuk leer met Adidas de bal is rond een open deur ingetrapt als kleine jongen met rubber Rumabal gegeven door grote broer eindeloos trappen tegen kaal stuk muur van anderhalve meter breed naast golvend s...

notenbalken in partituren van melodieus verdriet worden doorgaans platgewalst door huilebalken

Door media belagend danste zij jong over het scherm Blondgelokte borsten vragend heupen wellustig vooruit verwrongen wulps beeld tastbaar bezongen Drang niet stillend werd sterk dwingende lust thuis op het werk zijn passie rijkelijk betastend Obsessie speelde met geweten het beeld n...

Een autobezitter uit Kleve was niet in conditie gebleven, want reeds na een uur werd-ie moe achter 't stuur en daar sliep-ie de rest van z'n leven.

ik bewonder januari om de scherpe vliegtuigsporen in haar blauwe lucht en de paar witte wolkjes die snel op worden gegeten door haar lieve mond ja, ik bewonder haar en naast de donker- bruin gekleurde vensterbank wacht de koffiepot, en kaneelsiroop glijdt over de oude radiator naar b...

De schilderklas ging naakten schilderen en huurde dus een heus model Het werd een lieflijk ogend meiske bepaald geen ordinaire lellebel Ze betrad het schilderlokaal In een plooirok en twinset Twee vlechten in haar haren schuin daarop een rode baret De leraar zei, hallo, kleed je maar ui...

Machteloos staan we aan de zijlijn We zien het verdriet en we voelen de pijn Het is zo onwerkelijk, zo apart Dat ik getroffen ben diep in mijn hart. Je ziet de beelden op de buis Je hoort de verhalen van mensen, net weer thuis Het is niet te bevatten, ik krijg een brok in mijn keel Blijft e...

Ze wijst met mollig handje en zegt: Daaaa mauwww loopt wiebelend richting poes maar die verdwijnt dan gauw Dus hobbelt ze naar opa toe en pakt zijn grote hand leidt hem zo, gericht en snel naar het poesje in de mand Ze roept weer: daaa mauww Opa bukt zich, aait het dier Zijn kleinkind...

Ik sta maar te wachten krijg lichamelijke klachten sta te wiebelen op m'n tenen tot de lucht van 't toilet is verdwenen... Je was me weer voor Arghh wat ruik je weer goor ik sta te draaien op m'n benen tot de lucht van 't toilet is verdwenen... Je nam gewoon alle tijd wou het allema...

Julia ging op een laat nazomerstrand tegen al haar goddelijke zusters in die haar heimelijk zonder tegenzin verbanden naar Grote Mensenland, naar dat roerige toch verlaten oord waar zij moest leven als niet meer kind dat geen oplossing voor het raadsel vindt van waarheid die het ware vermoo...

In mijn horoscoop van vandaag stond dat het vandaag een goede dag zou zijn om te schrijven. In de trein zoek ik naar pen en papier om mijn verhaal te doen... Liefde. Liefde vind je niet. Liefde vindt jou. De vraag die ik mezelf dan stel is "Wanneer?!" Ik denk dat ik op zoek ben naar de Liefd...

Als een vuur op de late avond Brandend in een donkere nacht Verschroeiend en verterend Verlangd maar niet verwacht. Op de bodem van het bestaan De lichaamstaal die spreekt Zingend en jubelend De realiteit verbleekt Alleen nog maar willen dansen Op de toppen van genot In trance geraakt ...

Zitten te vissen twee mannen aan de IJssel wat halen ze op?

Gelouterd door de tand des tijds likken lippen wonden, geslagen in gesproken zinnen zwijgen monden een streep door de dagen, branden zout in juist die donkere uren, waar zicht verdwijnt uit het zicht, geteld naar de ochtend, vinden zij een paar stralen geluk gevangen in een nie...

ik ben jouw beeld aan het houwen uit de ruwe rots die jij eens was zag de branding waar de golven aan je vraten het strand waar jij in onbegrip en stilte bent verzand ik weet je wispelturig vurig als je door mijn handen gaat ik moest je splijten om naar de aders in je hart te kunn...

mijzelf ontzien, oh al die jaren, mijzelf niet gezien, alleen de problemen die er waren, alles afgenomen, nooit meer rust, zelfs vechten in mijn dromen, en dat alleen om lust, eens was ik een man, ik was er, ja voor jou, maar alles wat ik nu nog kan, is wennen aan deze kou, is wennen...

Ook achterafnieuws is vaak een ontdekking Zo dacht The U.S. Army onder 't mom Van vijandondermijning aan een bom Die leidt tot homofiele lustopwekking Nooit doorgegaan. Geen man-tot-man gevecht Zal omslaan in een man-aan-man-gehecht

Ik zou het je niet moeten zeggen doch als ik je zie lopen hoe terloops het ook maar is dan slaat het dubbel over is er even geen weten van hoe me te houden met de kraag omhoog duikend in de koude schuil ik voor de ontdekking glimlach en traan een voorbije tijd van samenzijn jij, nostalgis...

Blauwoogje Blauwoogje, dweep je niet met de nacht, Als in de blauwe elk oogje zo lacht? Bepareld laten de droomzieke rozen Heur hoofdekes hangen bij 't schuchtere blozen. Zag van heur zilvren tinne ooit de maan Ons met zo lieflijke ooglonkjes aan, En zuchtte ooit het zoeltje zo zangerig-...

Rotterdam voor dag en dauw. De bruggen zijn verlaten. De geldpaleizen gloren in het Noord-Atlantisch licht. Winst en verlies staan in de onbehouwen ziel gegrift van deze warse stad - alleen met wind en water. --------------------------------------------------- uit: 'Vermiste stad' (2004)

Om een bewering te doen, is vrijzinnige moed vereist. Beweringen kunnen vermomd worden in een verhalend jasje. Ze kunnen ook, in een mededeling of aforisme, kort en bondig worden gesteld. Beweringen kunnen gedaan worden, omringd door een stootkussen van nuancering. Dit komt de kracht van de be...

Welkom in dit aardse leven. Al zoveel mensen die om je geven. Met alle kreetjes die jij gaat slaken, zal je nog vele harten raken. Droom maar zachtjes, je oogjes dicht. Nergens waarvan jij wakker ligt. Leef je leven zonder zorgen, en geniet van elke nieuwe morgen.

Negen lange maanden naar dit moment toegeleefd. Het is een uniek gevoel net of je op wolkjes zweeft. Een fiere mama, een trotse papa een wezentje zo klein. De start van een nieuw leven het gevoel een echt gezin te zijn. Geniet ten volle van dit mensje hij is echt heel bijzonder. Met ha...

Een oude pastoor nabij Brakel Vindt 'n mens een armzalige schakel Die kan niet eens zonder Een teken of wonder Voor hem is zoiets een mirakel

Ik kan het gewoon niet laten, elke zaterdag lees ik in de Volkskrant de contactadvertenties. Uit nieuwsgierigheid doorzoek ik de rubriek “Vrouw zoekt Man”. Niet van A tot Z natuurlijk, maar heel selectief. Langzamerhand heb ik een bepaald selectiepatroon ontwikkeld. Aan de hand van de netnumme...