Alle inzendingen

Lopend op het strand Jij en ik Onze voeten in de koude zee Voorbij de zon die langzaam ondergaat Jij legt je jas om mijn schouders Onze ogen vinden elkaar Dan raken jouw zachte lippen de mijne En leiden ze mij weg, hier ver vandaan De zon, de zee, het zand Alles lijkt te zijn v...

Verwarrende schreden Vertederend verwoordt Stamelend zonder reden Voor het eerst gehoord Zoekt hij naar woorden Treft mij een diep verdriet Nerveus friemelende handjes Praten wil en kan ik niet

Bejubelt op pleinen in Rome De arm gestrekt bloedig rood Ik gelauwerd en vereeuwigd Verdoemd verankerd in de dood Gekwelde dromen bittere nacht Verschijnen doden die ik bracht Wee mij veldheer in grote slagen Geen roem doch leed is mij te dragen Verlost mijn zege van de vloek Golvend ...

Het valt soms niet mee om in vrede te leven in een huis met mijn 2 puberende kinderen met TMF, MTV, vrienden en harde muziek weten ze de rust flink te verhinderen Het is zoeken naar het pad van verdraagzaamheid vaak nagenoeg onmogelijk nog in rust te geloven als de ramen weer eens in de koz...

Je kan niet altijd alles hebben waarvan je houdt, als je maar houdt van alles wat je hebt!

Gedachten ontsnappen uit de wachtkamer, gaan naar hun eigen gang en provoceren vastzittende gevoelens met spitsvondigheid. Terug naar het verleden flitst voorbij. De afkeer van een kommervolle jeugd belandt in de speelzaal van de onbezorgdheid. Madeliefjes steken de kop op, terwijl koeien ...

Zonder liefde waren de plaatsen niet van elkaar te onderscheiden grijs en grauw en zonder jou kon geen stad mij meer verblijden Zonder liefde verdiende het leven niet zodanig te worden beschreven dor en droog en zonder jou vervlogen de dagen van mijn leven Zonder liefde waren mijn gedich...

Het is waar. Het liefst ligt ze in bed. Met achter haar het open raam, het geruis van de bomen, het geluid van de voertuigen die van A via B naar C gaan. Met aan haar rechtervoet de poes, aan haar linkerhand de krant en in het midden van haar hoofd de rondrijdende gedachten. En papie...

plotseling besefte ik dat ik leef kunnen jullie het je voorstellen Ik leef Mijn hele lichaam trilt mijn hart bonst heel hard ik voel mijn eigen adem het bloed dat door mijn aders stroomt mijn ogen kunnen helder zien en ik hoor duidelijker alles smaakt zo aangenaam voor het eerst zag ik...

ik zag je als een koningin op het voetstuk dat mijn liefde bouwde je lach nam mijn geschenken aan je lichaam liet mij verder gaan dan ooit je zwaaide en keek om zag oude volgelingen draaide toen een slag bleef liever die je was het kind in je is terug gekropen ze kreeg de kanse...

Ongelofelijk wat een rotzooi Wat een troep heb ik gemaakt Wat een bende, zoveel mensen Zijn door mij zo bruut geraakt Ik kan zeggen wat me spijt Voor de pijn die is ontstaan Wat geheeld is in de tijd En wat nooit meer weg zal gaan Ik kan smeken om vergeving Voor datgene wat mij speet ...

tot mijzelf gekomen in kilte ontdek ik dat ik vandaag weer eens ben wie ik ben als sneeuwvlok die smelt op warme handen ondanks welzijn verbaas ik mij dat ik in zachte klei door zout en keihard water ben verdroogd door wrede adem via sluipweg van lucht en zon als zandkorrel weggeblazen...

De moeite om duidelijkheid te onderkennen, is de basis voor regelrecht ontkennen, dat de liefde diepgeworteld, enigszins zal vervagen en daardoor afziet van behagen... Mijn verlangen tot de hoop, laat dissonantie op beloop. Maar de realiteit zal dwingen, om het laatste lied te zingen M...

innerlijke schoonheid is de echte schoonheid verborgen in volharding komt zo moeilijk naar buiten overal staan ruiten spiegelen zich ijdeltuiten zij is toereikend schept zichzelf wijkend en nooit achterom kijkend

Wanneer herfst in kleurenpracht stormachtig valt De winter zijn koude druppels doet bevriezen zal de lentebloesem geurend en kleurend tranen drogen

oude ogen jong gezicht rug gebogen door ’t gewicht van zwaar geschut oude wonden jong verdriet ongeschonden blijft hij niet in zijn schuttersput

Ze genieten blijkbaar van shockeren, van minderheden te intimideren, ofwel in uniformen te marcheren. en door hun houding ons te provoceren, Laat de jeugd zich zomaar koeionneren door groepen jongelui in Lonsdale-kleren?

De invloed van de televisie op ouders is een ernstiger probleem dan de invloed van de televisie op kinderen.

Zoals honden vaak lijken op hun baasjes, zo loopt de mens het gevaar even weinig diepgang en wijsheid als zijn apparaten ten toon te spreiden.

Lichte nacht, die lichter zijt Dan mijn donker droeve dagen, Sterrennacht, die groter zijt Dan mijn kleine hart kan dragen - Laat mij knielen in het duister, Waar geen sterveling mij ziet, En mij bidden tot uw luister: Doof het licht mijns harten niet!

één woord mijn verleden in jou geborgen dacht ik verkeerd stromende zinnen wentelen over jouw lippen mijn verleden nu mijn toekomst zonder woorden ga ik verder alleen

geen belang zeiden ze met overtuiging iedereen gelijk voor de wet toch is het soms anders dat weten we allebei, meesten spreken maar toch wordt er gefluisterd

lief, laten we... nee, luister... toen nou.. hou... ja ik wil... nee dat niet... Ik leg... verdomme zeg! ach kom... hoezo dat... zou ik...? ach stik!

De blaadjes in mijn levensboek Zijn de laatste tijd wat grauw Niet dat ik me zorgen maak Nu het niet zo klikt met jou Niet dat ik me zorgen maak Om de drukte in mijn hoofd Mijn kaars die te fel brandt En wellicht vroegtijdig dooft Niet dat ik me zorgen maak Om de twijfels in mijn leven ...

We kunnen gewoon staren naar rottend hout uitglijden of over tegels stappen, stenen als graten neerleggen, vegen, hier en daar handmatig nog een sprietje weghalen, ze strooien al pekel papa, voor schoner zicht, neem het de tuinman niet kwalijk, ik heb het nooit begrepen, dat van natu...

Ik liep door de stad. Bekaf. Uitgeput tot in m'n wenkbrauwen. Uitgeput tot onder m'n schoenzolen. In zo'n gesteldheid gaat men soms vreemde dingen zien. Zo zag ik een groot reclamebord. Groot? Wat heet. Een opduvel voor 't oog. Het flitste maar. Aan-En-Uit-En-Aan-En-Uit-En… Had ik al...

In het kinderzitje bij vader in de auto kijk ik naar mezelf in de trein naast me: een jongeman onderweg naar school hij kijkt vooruit en ziet me niet In een trein onderweg naar school kijk ik naar mezelf in de auto naast me: een jonge vader met zijn kind hij kijkt vooruit en ziet me niet ...

Over het glimmende vet op de vloer glijden we gezellig naar binnen toe En met kauwgom van een vorige gast plakken we de jassen aan tafels vast Na het wedstrijdje hamburger sjoelen kijken we naar restjes op de stoelen en gaan we snel proberen te raden wat eerdere bezoekers hier aten En...

altijd tijd tijd rijpt en plakt aaneen als beslag slag slag verslagen en als gouden muiltjes gedragen draag draag de last met hoop op leven bedrogen drogen drogen van de wind op zee zo ongedwongen dwingen dwingende dingen niet gezond, niet goed voor mensen wensen wens...

we lopen samen hand in hand zwijgend naast elkaar op het strand de golven breken op de rotsen de wind waait zachtjes wat duinzand omhoog we gaan zitten en kijken samen naar de golven in het water die op het strand net onze tenen raken je kijkt me aan en lacht heel lief je slaat een ar...