Alle inzendingen

Het is minder erg iemand door de dood te verliezen dan door ontrouw. De dood vernietigt alleen de toekomst, het verraad doodt ook het verleden.

In Nederland wil ik niet leven, Men moet er steeds zijn lusten reven, Ter wille van de goede buren, Die gretig door elk gaatje gluren. 'k Ga liever leven in de steppen, Waar men geen last heeft van zijn naasten: Om ‘t krijsen van mijn lust zal zich geen reiger reppen, Geen vos zijn tred ve...

Een gedicht is veel te kort dat is wat ik zeker weet wat aan poëzie nog schort is hetgeen men weer vergeet Een gedicht is veel te lang dat is algemeen bekend woorden zijn als geldingsdrang eigen waan is inherent Zelden wordt het hart geraakt door een woord vanuit de put ook al wordt e...

Een kleiduivenschieter uit Sloten Schoot zich onlangs dwars door zijn poten “Aan de duif lag 't niet” Sprak hij vol verdriet “Maar 'k heb 't met mezelf niet geschoten”

Kerst in onzer warme samensmeltende gedachten Mijmeringen over vrede zich verspreidend als puur licht Als cupidopijlen op de voltallige mensheid gericht Soms in daden omgezet om vrede te willen verwachten Liefde niet alleen in ons aller gedachten verborgen Aan lager wal geraakte mensen als ge...

Een bankje in de zon. Ik zie de heide en ben net klaar met mijn natuurgedicht. Een schaars geklede schoonheid komt in zicht. Met gratie gaat ze zitten aan m'n zijde. Ze zwijgt. Ik hunker naar contact met haar en twijfel, doch besluit het maar te wagen om luid het nieuwe versje voor te drage...

Tranen Drukken Achter mijn ogen Zoeken een uitweg Op een doodlopende Straat De enigste manier Om te druk Te laten verdwijnen Is mijn ogen te sluiten En weg te gaan

Haast elke dag wordt aan het volk gevraagd: Wie is de kleinste, magerste of grootste, De allerbest geklede of de blootste, Wie spreekt het best en wie het meest gewaagd… Het is te zot! Ik maak mijn mening pas bekend Wanneer men vraagt naar de debielste trend.

Je wilde het niet proberen er viel niet meer te praten het dreunde in mijn hoofd toen ik je huilend heb verlaten Waarom heb je niets gezegd en liet je mij in liefde geloven in jou zag ik echt een toekomst een vlam die nooit zou doven Zomaar helemaal uit het niets deelde jij me in alle k...

Alleen op zolder, ik hoor een vreemde taal, van wie is toch die enge stem, waar komt dat geluid toch vandaan, wie ben jij, houdt me niet klem. Aan de muur hangt een erfstuk, het is een samoerai zwaard, dat is opa’s oorlogsbuit, gaat daar de stem mee gepaard? Opeens voel ik me één me...

Weerspiegeling in het water de contouren van je gezicht door rimpels vervagend vereeuwigd in een gedicht Weerspiegeling in de lucht gedragen door dwarrelende winden een droombeeld belevend van haar, die ik niet kan vinden Weerspiegeling gevormd door gedachten jij tedere, heerlijke vrouw...

Vaak ontmoet ik jou in de streling van een lentebries die mijn wang beroert mijn hart wat warmte geeft mijn gedachten die naar jou toe zweven en jouw antenne raken, keren terug met een innige verbinding die geen woorden hoeft. Een warm gevoel dringt door mijn huid kruipt in mijn ade...

Hij praat en ik luister Maar hoor niet Wat hij zegt Dan pak ik zijn hand En streel de dichte snee De vele kleine wondjes Sommige ontstoken Of met een pleister beplakt Om het bloeden te stoppen Weer een gesprek met een einde Waarom gaan we niet wandelen

Traag trekt de stoet voorbij over de ijsgladde kasseien 't is winter... omrande ogen...rode neuzen handen stijf van kou. 't is winter... klokken luiden zwaar galmen over bevroren grond 't is winter... gordijntjes bewegen even moeder wordt voorbij gereden 't i...

In de regen was Haar glimlach bij zonsopgang Een groot fiasco

in de kluwen van liefde omhels ik jouw hart onstuitbaar verlangen bezorg mij de kracht om te zijn wie ik ben wat ik wil wezen gewoon..als een lied één enkel refrein dat breekt met zichzelf bevrijd in verlangen zoekt naar het zijn het lied van jouw hart

Een bootje op zee, een golfje naar mijn hand en kleine vingers daartussen watervalderal ze dansen over elkaar en twee paar ogen schitteren meer dan de TL kan zien. Witte tegels spiegelen de druppelwals, knipogen minieme pareltjes en tussendoor klinken de vertrouwde hiklachjes. Ik...

We kijken al een beetje terug op het jaar dat bijna voorbij is we zagen vreugde en verdriet en voelen ook een groot gemis. We moesten dierbaren laten gaan maar zagen ook nieuw leven de een kreeg het wat beter de ander was minder gegeven. De oorlogen woeden nog steeds ziektes worden niet...

Wat voor een leugen dan? vraag jij je af, ’t is eigenlijk maar een kleine leugen, dat mij veel hartzeer gaf. Maar een leugen in je kleinste woord, zet mij enorm aan het denken, wat valt er van je grootste woord dan te geloven, als je me bij het kleine al laat bedenken. Mijn vertrouwen ...

je rijdt rustig, alles oogt witter onder deze vorst geen glijpartijen, sloten met riet, reigers, verlaten zandkastelen aan het strand, een zeef alles ligt stil zoet onder wat laagjes groen we vieren kerst, de continuedienst gooit roet we eten samen tussen hulst en drinken bessen geperste dr...

De os en de ezel, de schapen vooral, zij stonden te kijken zo stil in de stal. Zij hadden geen idee van oorlog en strijd. Met alleen dieren op aarde was er vrede… altijd!

het afscheid valt over het perron, houdt de omarming innig vast tot een fluitsignaal ons losrukt en de deur onze lichamen scheidt mijn ogen spannen zich op achter gesloten oogleden en een diepe ademstoot opent ze weer, diep in de jouwe tekent zich het weerzien liplezen blijkt nu geen kun...

Aaibaar zijn de woorden hoe voelbaar is de taal nooit zullen letters sterven elk graf heeft haar verhaal doden zullen herrijzen stenen worden verplaatst donderend klinkt het dag wanneer men is uitgeraast de kiezels zullen knarsen het pad begaanbaar gemaakt sterke eiken versto...

Een tijdje begaf ik me in het duister, maar sinds ik jou heb leren kennen, fleurde en kleurde alles weer op, aan het nieuwe geluk moest ik even wennen. Alles leek geheel te kloppen, maar alle schijn bedriegt, je doet het om mij niet te kwetsen, bang dat je mijn vriendschap verliest. Vers...

De bergbeek in zijn bedding van boven naar beneden maakt Alpen tot ruïnes. Niemand herkent je meer als je je doel bereikt hebt, o domme, natte beek. ----------------------- uit: 'Gedichten', 1984.

woestijnzand verblindt zieners en dolenden verhindert zicht op einde(r) oase van nuchterheid en werkelijkheidsbesef vervangt fata morgana het paard wordt achter de wagen gespannen de karavaan keert om

ik zag de bergen langzaam aan verdwijnen heuvels glooiden nog maar kaalheid was aan het verschijnen we klommen vroeger hand in hand en steen voor steen geen pas was ons te smal we gingen samen er doorheen tot jij je eigen paden koos mij wenkte om te komen eerst was ik boos want we ...

schat pak mijn hart, laat het niet gaan, jij bent nu verward, en wilt alleen verder gaan, ik sta achter jouw rug, laat jou niet alleen, via de lucht heel vlug, ben ik steeds om jou heen, want ik laat jou mijn lieveling, ondanks dat jij niet wil, de waarde achter onze ring, meetellen h...

Het laatste shocknews: Britse pornoster Heeft (wegens coke en nieuwe kar van node) Haar dochter ter ontmaagding aangeboden Hoelang gaat zo'n schandaal ons nog te ver? Zo zijn het nu al jaren van die dagen Dat normen meer en meer en meer vervagen

je hart gaat kaalgespeeld rondzwerven van het verdriet overreden kampmens overhangende familiefoto op kaneelbruine kleerkast met bamboe- boeken scheefgegroeid