Alle inzendingen

Hij is te ver hier vandaan Mijn handen kunnen nog zo rijken Zijn woorden kunnen nog zo strijken Maar we raken elkaar net niet aan Hij is te ver hier vandaan Zijn stem hoor ik fluisteren Ik *moet* wel naar Hem luisteren Maar we raken elkaar net niet aan Hij is te ver hier vandaan Zijn ge...

zoek mij niet voel mij zo maar heel even raak mij aan beweeg mij proef mij voel mijn warmte zo maar heel even raak ik je aan heel even voel mij maar zoek mij niet .....

Wie de stad ontvlucht voor verkoeling aan het strand slaakt van ergernis een zucht raakt in de file opgebrand. Ligt hij eindelijk na uren met z'n blote bast in zee zal de pret niet lang duren hij moet terug, met de file mee. Wie op warme zomerdagen persé naar de kust wil gaan moet Ad...

Ogen stralen verdriet machteloos zie ik de pijn woordloos lees ik leegte wanhopig voelt het gemis krampachtig verscheurt het behouden tijdloos in verleden gestruikeld over zinnen gevallen in diep duister wentel ik mij in eindeloze leegte

Op het bed een koffer met open mond, vol verlangen naar de reis en angst voor de bestemming. Alles wat ik erin stop met er straks weer uit, alsof wat nu nog komt nooit zal zijn geweest. Hij ziet het zinloze en smeekt me om het half gelezen boek, de tandenborstel nog in zijn verpakking, een ...

Hier treurt het weeskind met geduld, Dat arm is, zonder zijne schuld, En in zijn armoe moet vergaan, Indien gij 't weigert bij te staan. Zo gij gezegend zijt van God, Vertroost ons met uw overschot.

Wie graag de tenen likt van vrouwenvoeten Dient volgens leden van ons parlement Als hoogst gevaarlijk zedendelinquent Voor deze misdaad in de lik te boeten. Politici zijn dol op hielenlikken, Maar tenen, nee, dat schijnt hen af te schrikken.

School is samen stapel schriften, boeken angstdroom van een kind is pen, papier en zonder spijt gedroomde brand veel vrije dagen drama echter waarin krijt venijnig krassen school is ik moet plassen ruim voor tijd wat spel is één kwartiertje tot de bel in brons gegoten ...

het was geluk alleen je duim te strelen toen er tranen kwamen spontaan en opgaand in de branding van de zee je nam me mee in golven van verdriet zwemmen was krampachtig de slagen net niet machtig drijven ging nog niet met twee de zon ontspande in koesterende handen de snaar die kwets...

ogen nog gesloten gedachten bij jou nog even dromen..... weten ik ben 100% vrouw ... flitsen op mijn netvlies van beelden die ik zag... en dingen denkend, voelend, die ik eigenlijk niet mag.. .. jij maakt iets in me wakker wat heel lang slapen kon ik voel me een nomade d...

wat als je verliefd bent, maar hij heeft een vriendin, ik heb nooit wat voor haar gevoeld, het was allemaal met tegenzin, ik ga met haar uit medelijden, ik kom er alleen niet meer uit, het liefst wil ik bij jou zijn, maar ik ben te zwak voor dat besluit, je woont al acht jaar samen, z...

Ik oefen in het behoud van de soort streef echter bewust naar de orde van aarde een vruchtbare laag op gestold steen schimmels hebben een naam muteren tot een plaag tot menselijkheid tot heerser over leven maar in de orde van aarde zijn er schimmels… om het behoud van evenw...

Decor van eenzaamheid dit landschap waar leven sterft in de strijd waar groen het bloed verhult de maan de nacht de zon het licht dat dooft een warme stem zingt van het lijden van de dagen zonder brood van betere tijden soort van vrede geen andere zekerheid dan slechts de dood

De rilling voel je langzaam tergend, Het is een windvlaag met frisse bries. Maar ook de tonen van onherkenbaarheid, Die de wereld hier aan jou geniet. Altijd samen, maar toch een erge angst. Niet kunnen verklaren waar je naar verlangt. Piepende banden en krijsende kieren. Blijf altij...

Spits je oren, luister goed. Vertel de mensen waar je zoeken moet, Naar de vrede van ieder mens. Eigenlijk niet te vinden, het blijft een wens. Maar ooit hopen wij de wens te vervullen, De wens van velen, de wens in overvloed, Hier bij ons zo vanzelfsprekend, Maar vele mensen weten n...

Zijn wereld klein en aangepast, Zoals geen mens het ooit verwacht. Een ziekte die je niet begrijpen kunt, Die je echt geen enkel gunt. Na maanden in het verpleegtehuis, Voelde hij zich er nog niet thuis. Maar na een val en heel veel pijn, Kan hij eindelijk bij oma zijn.

morgen ben ik jarig heb ik één jaar achter de rug een jaar van vallen en opstaan geen dag komt ooit nog terug ik heb al aardig leren lopen ik huppel de kamer door mam staat dan te klappen maar dat hoeft pas morgen hoor want morgen ben ik jarig dan zingen ze voor mij hoe of ik dat wee...

in het immense bed blijf ik onrustig draaien in het duister schemer jij steeds door mijn gedachten vol van verlangen steek ik schuin twee armen in de lucht naar de windstreek waar ik jouw verre aanwezigheid vermoed mijn ogen onbedwingbaar scandeer ik langdurig jouw naam, onhoorbaar, en...

Soms ben ik de gelukkigste man op aarde maar soms ook twijfel ik weer aan jou Dan voel ik één of andere blokkade je herstelt je meestal wel weer gauw Maar toch blijf ik denken dat af en toe je in gedachten terug bent bij hem Als je enigzins twijfelt lieverd trek dan nu nog hard aan de rem...

amos passeert pronkzuchtige borden met wapens en namen aflijvig hij neemt de maten op en tekent voor poorten een gaatje voor putten een punt de strenge wachters zijn gestorven het staat hem vrij te zijn toerist alleen maar ongeschoeid monstert hij het hemelhoog vertrek de schrijn ...

Bezuinigingen keer op keer: De armoe slaat als hagel neer. De oogst van honderd jaren strijd Zijn wij straks allemaal weer kwijt. Hoe ging dat strijdlied ook alweer…!? ------------------------------------------------------------- (Eerder o.a. geplaatst in Weekblad Spijkenisse 2 juni 2004...

Ik schreeuw het van de daken van verliefdheid en geluk Als dit gevoel zo blijft kan mijn leven niet meer stuk Zoals jij van mij houdt en ik op mijn beurt van jou Zo overtuigd en voorbestemd dat vind je echt niet gauw Ik wist allang diep van binnen dat jij voor mij was gemaakt Nooit eer...

De kleinzoon van… ‘Het presidentschap’ zei GW ‘dat móét ik domweg winnen!’ Dus fraude hier en overzee een nieuwe strijd beginnen…

Ze staan er nog de woorden gesproken tussen jou en de muren horen de mussen vragen de meeuwen vliegen de luipaarden liggen op het dek een stoel en ver aan de einder het laatste licht dat nog woorden zag en niet vergat. Nu het laatste woord op muren geschreven je loopt langs vergee...

Een vlucht ganzen in de lucht Doen me denken aan morgen. Het tikken van de klok Herinnert mij aan mijn zorgen. De regen die tikt op het raam En het onkruid dat groeit Maken me duidelijk... Wat de zin is van het bestaan. De zin van het bestaan is eigenlijk niets. Het is een vermenging van le...

Gehuld in nevel ligt het vlakke land, het dorp waar ik ooit ben geboren. Ik loop door de straten en de stegen, maar er is niemand meer die ik herken. En ik vraag me af: Wat is er aan de hand, waarom toch voel ik me hier zo verloren? Dit is het dorp waar ik veel heb gekregen, maar waar ik nu...

Lieve mooie ster daarboven ben jij soms dat kind van mij die de wereld nooit heeft gezien? want voor je geboorte was je leven al voorbij. Lieve kleine ster daarboven knipoog eens naar mij 'k moet zovaak nog aan je denken maar nu ben je altijd vrij. Je zult nooit weten hoe jij door...

De wind die door m’n haren waait Het water dat je hoort ruisen Het warme zand dat m’n voeten aait Onze blikken die elkaar kruisen De laatste boten naar de haven De laatste zonnestralen op mijn gezicht De laatste paarden die langs komen draven Jouw blik op mij gericht Mijn voeten in ...

Ik lig in de zon mijn ogen gesloten gedachten komen en gaan ik ontspan me en adem steeds minder laat al mijn gevoelens wegggaan. Ik kom in een andere dimensie wordt één met een helder mooi licht ben niet meer hier op de aarde een glimlach verschijnt op mijn gezicht. Een traan rolt over...