Alle inzendingen

Zo mooi, bijna onwerkelijk zo lief, bijna verwerpelijk zo leuk, bijna onaantrekkelijk zo stil, bijna opmerkelijk zo zacht, bijna hard zo koel, bijna verward zo vertrouwd, bijna pril zoveel te zeggen en toch stil...

de guldenroede herinnert sterk aan vroeger weemoed geel van kleur

Als mijn woorden niet klinken zoals dat zou moeten, Als ik iets stoms zeg wat ik eigenlijk niet meen, Of als ik iets doe wat dom blijkt te zijn... Of als ik de waarheid niet zie........ die ik eigenlijk had moeten zien. Wil dat niet zeggen dat ik niet van je hou. Als mijn ziel ver weg ...

een brug gebouwd door tranen voor de weg die leidt naar het licht wie kan ik nog vertrouwen steeds zie ik jouw gezicht de sterren namen je mee op hun reis langs zon en maan in de regenboog met al zijn kleuren daar woon jij nu voortaan

Natuurlijk mogen al die viezeriken Niet van die smakeloze geintjes flikken Door tenen likkend ons te laten schrikken! Maar... laten wij dan voortaan óók niet pikken Dat onze Balkenendes zich steeds schikken Naar Bush zijn wensen en zíjn hielen likken. ...PvdA wil tenen likken strafb...

..en in mijn geest bewaar ik steeds de herinnering aan jou aan hoe je lachte hoe je keek en aan wat je zo graag wou nooit zal ik nu die lach weer zien en je bescheidenheid maar in me blijf je wel bestaan ook al ben je "uit de tijd"..

Of het nu een zandbank was de top van een heuvel die uitstak met zijn moerasceders van eeuwen her Heden ligt het eiland hier de trots van het Trasimeense meer waar Hannibal voor het eerst de hoogmoedige Romeinen versloeg ingegraven in hun stellingen zo´n tweehonderd jaar voor de geboort...

Wanneer je zorgeloos de wereld inkijkt je niet bewust bent hoe somber zij kan zijn en het leven zo gemeen is het net alsof een zwoele bries door je lichaam ruist schijnen de zonnestralen dwars door je heen Wanneer je daar zo staat met het licht in je ogen hemelsblauw en een parelwitte...

Vanuit wat dieper zit dan je dacht dat het zou kunnen zweef je oprecht een roze wolk intens beleven en delen Plotseling ook dat besef en een instemmend gevoel waar komt dat toch opeens vandaan? maar het is goed, echt goed zo Dromen zijn er altijd al lijk je het al gevonden te hebben s...

Wat heeft ons op die morgen toch wel mogen doen lopen langs de Regentesselaan, waar ons de blaren om de oren vlogen? Waar kwamen we in 's hemelsnaam vandaan? Hoe dan ook, er kwam een mannetje aan waardoor je blik opeens werd aangezogen, een en al zwarte hoed en zwarte ogen, voorzichtig sch...

de insectenzee golft omhoog verstart even en strijkt massaal neer

Ik ben alleen met mijn gedachten. En de mens die mij zo ziet, hoeft van mij niets meer te verwachten. Ik ben alleen, en peins, en kijk ver voor me uit. Zonder geluid. Ik ben alleen, in mijzelf gekeerd, opdat geen mens mij weer bezeerd.

je lopen heeft iets gratieus het haar blond opgestoken je neusje in de wind de ogen wat geloken je blikt nog lente in de zomerzon aarzelt en kijkt om ik lach het volle licht in je verbaasd gezicht je stem klinkt lichte tonen in herkenningskleur je parfum is herinnering aan eerste k...

Een vlucht ganzen in de lucht Doen me denken aan morgen. Het tikken van de klok Herinnert mij aan mijn zorgen. De regen die tikt op het raam En het onkruid dat groeit Maken me duidelijk... Wat de zin is van het bestaan. De zin van het bestaan is eigenlijk niets. Het is een vermenging van le...

Het wordt een mooie dag ik heb oma´s dagboek gelezen me herinnerd wat zij mij eens zei dat mijn ogen, zij wees daarbij groter waren dan mijn buik tevreden zou moeten zijn niet overal aan moest komen voel hoe ze me hard bestraffend in de wangen kneep

Van Basten wil weer humor op het veld. Dus als je slechts tegen een bal kunt trappen En nooit een leuke voetbalmop kunt tappen Dan word je door hem niet meer opgesteld. En als we dan verliezen met tien-nul Dan lachen de supporters toch nog gul.

Onze liefde is pril als een bloem in de knop de zon in de lente het licht in de morgen Laten wij haar wiegen in fluweel koesteren in zijde planten in schoonheid Zodat ze sterk wordt als de storm helder als de hemel zuiver als de bron waaruit ze ontstond

Wij rennen ras naar het altaar onze honger kan niet wachten vleeslijke liefde te betrachten boterbrief daarvoor, aldaar Leg sintelstenen openbaar bid wiens ook hoger machten om dit kippetje te slachten eer de schrans met huid en haar Rook likt lucht vol ziltekruid wit van maagd...

Als in een baan om de aarde Zweef ik samen met mijn gedachten Er is geen begin en geen eind Zal er ergens iemand op me wachten? Ik vlieg hoger raak de wolken aan Zacht en teder strelen zij mijn wangen Ik ben gewichtloos heb het naar mijn zin Vanavond de hemel met sterren behangen De tijd...

Deze kunst is de moeilijkst de beoefenaar is zonder vangnet. Zo begint de nacht Smeedt van je hart een gedoofde ster. Vlecht je verstand tot een koord van bijtende woorden en dan ga je. Steek de diepe kloof van het universum over richting jezelf of een ander. Je weet nooit of je Nova wor...

André Hazes heeft gehoorproblemen, problemen met de hoogte van de toon. Dat heeft te maken met zijn leefpatroon; gevolg van steeds weer téveel drank innemen. Je weet toch wel: van zuipen word je doof. “Eh. . WAT?” “IK ZEI: VAN ZUIPEN WORD JE DOOF!!!”

"Boink" Ik ken dat geluid, weer een vogeltje tegen m'n ruit. Ik zie je, kleine piet. Verdwaasd gaap je rond, je snapt het niet. Pas op voor de kat! Een makkelijke prooi, zo'n mus op z'n gat! Langzaam bekom je je neemt je tijd. Ik adem diep, als je je vleugels weer spreidt.

ik wil je liefhebben méér dan de duizend sterren die de nacht verlichten méér dan alle nevels die de ochtend dichten ik wil je liefhebben méér dan al het water dat haar einden kust méér dan elke storm die in stilte rust ik wil je liefhebben méér dan mijn hart in eeuwigheid ...

Hij was student en vreesde om te sjezen. Tentamens deed-ie daarom al geen jaren. Dit kon z'n ouders geenszins zorgen baren. Z'n broer en zuster waren beiden wezen. Hij mocht niet op z'n kamer van z'n ploert. Door huurschuld, die de pan uit was gerezen, werd hem na rijp beraad de deur gew...

Insecten melden zich luidruchtig bij de laatste lipbloemigen. Een huisjesslak is halverwege de opgeschoten venkel. Zuchtend verweert de bamboe zich. De buddleya bloeit vlinderloos. Dagpauwoog en kleine vos ontbreken. Floxen knikken elkaar vriendelijk toe. Als een klamme deken hangt de wa...

Daar is, in iedere zuster-cel, Bij 't ronken van de wekker-bel, Een vaag gerucht begonnen: 't Is 't mommel- momp'len van gebeden, De kloosterkerk wacht beneden, Heur stille, vroege nonnen. Ze komen van de donkere trap, In zwart habijt en witte kap, Een beetje voor de vieren; Daar hang...

Het huis herademt mij, eindelijk. Het legt zijn moederlijke muren op de mijne. Behaagziek laat het deuren in sloten vallen, slaat luiken open, klapt ze weer dicht. Het diept vergeten licht op uit zijn kelders, haalt op zolder bestofte dromen uit het rag tussen de balken vandaan. Vleerm...

de ochtendwind is licht ontduikt langzaam het duister een mistbank zetelt zacht in het loverse gefluister de zon priemt zich een weg dwingt nevels spoorslags te verdwijnen laat de dag in vol ornaat verschijnen in blauw straalt zij haar warmte op het land de witte huid verbrandt zal...

He, jij daar die mijn gedichten leest Ik heb je nog nooit mogen ontmoeten Maar het helpt me dat ik ze met je deel Het geeft me weer grond onder mijn voeten Ik kan nu mijn gevoelens een plekje geven En mijn emoties in woorden en zinnen vertalen Mijn dichtwerken zijn wel niet professioneel En...

Ik wil niet aan je denken asjeblieft niet nu Maar mijn gevoel herinnert me telkens aan jou Hoe ik mij gedachten ook probeer te verdringen Daar is weer het grote gemis…Waar ben je nou? Je was me zo dierbaar ik verloor alles uit het oog Die mooie momenten zo innig en vol van geluk Een arm om...