Alle inzendingen

Ten aanzien van de voorspellende waarde van inductieve theorieën geldt het voorbehoud dat reeds behaalde resultaten geen garantie zijn voor de toekomst

Het streven om computers als mensen te laten denken komt voor informatici binnen handbereik doordat zij zelf steeds meer als computers gaan denken.

Daar waar axiomata worden verheven tot onaantastbare waarheden, wordt wetenschappelijke vooruitgang belemmerd.

’t Is mooi, zo’n boek over Vaders en zonen, Misdaad en straf, en ook De idioot, Maar geef mij eerst een plekje om te wonen, Een kleine schuilplaats tot het morgenrood. Laat mij daar zachtjes leed en liefde honen En zonder weemoed denken aan de dood, En daarna boek en schrijver stil belon...

Toen de schemering de mensen naar binnen riep en het licht gebroken deze dag verliet, opende ik met groeiend verlangen de deur die een toegang tot het onwaarneembare schiep. Ik liep over de lege straten en keek door ramen naar binnen, waar mensen voor de tv zaten en niets vermoedend hun av...

Afstand tussen je lichaam en de wereld in je hoofd Verspert mij de weg naar het begrijpen, jouw. Maar je praat met lichaamstaal, want woorden zijn Jou te weinig. Dat maakt jou zo’n bijzondere vrouw. Ik had ergens kunnen weten dat dit gebeuren zou. Jij bent het type, dat nooit toe zal late...

Met haar gezicht in de plooi getrokken en haar mond lachend, doch enigszins vertrokken, trekt zij telkens weer een dagelijks publiek met haar lachen, die liegende komiek. En niemand die de lichtjes in haar ogen mist, niemand die zich in haar vrolijkheid vergist, want een ieder is aan die sch...

Na botte anti-Albert Heijn-reclame Gooit Laurus nu ’n C-merk in de strijd Dat moet goedkoper worden mettertijd Dan alle Euroshopperlijnen samen Wie niet in ’t volgen van dit nieuws verzaakt Heeft straks de prijzenoorlog meegemaakt

Ik was jouw lente jij mijn zomer we waren zon je maakte me een dromer tot je verdween in een bel van sop; een lege hemel achterlatend, denk ik: jouw luchtkasteel gaat niet meer op.

't Gras is gemaaid, de bloemen staan op stelen, de blaren hangen keurig aan de boom. De een heeft een huisdier wat te bevelen, iemand te strelen, iemand te slaan, de ander zichzelf om mee om te gaan. ----------------------------------------------------- Uit: 'Een hond van Pavlov', 1969.

Turfstekers zitten vast diep in het laagveen kunnen nergens heen Bakkersjongens met een boot vers gebakken brood verdronken in de sloot Motorrijder uit de bocht zwaar gewond melkwagen aan de grond Rietdekker maakt amok meer bier dan goed is kind dood, zwaar gemis De Weerribben, ...

je kijkt de mensen aan ik zie je blikken gaan een lichte trek op je gezicht geeft steeds je voorkeur aan het blanke is bekend in postuur en kleding zoek je de overtreding van eigen norm en bestaan zomaar, voor de vorm want je bent tolerant ziet altijd, de andere kant het liefst van ...

Als mijn ogen tranen verraden, Ga je dan nog met me verder ? Als een droef ritme mijn lach verbreekt, Laat je me dan stamelend in de steek ? Als elke hartklop mij doet sterven, Ben ik je dan nog waard ? Als ik geen dromen meer kan schenken, Wil je dan nog aan me denken ? Wanneer het blo...

Getart door de zee Zwervend op stille stranden Verdriet aan je oor

Weer een dag voorbij, en niet getreurd.. heb echt gelachen al is er niets gebeurd.. gaf mijn ogen de kost maar hoefte niets te zien heb ook niets gekregen wat ik niet verdien kon niet méér verlangen naar wat ik al had en ga tóch slapen met méér dan ik bezat want j...

Twee ogen zijn van mij en volgen mij want ze zien mij in de spiegels die we niet haten omdat ze nooit scherven achterlaten en met dezelfde mond altijd vragen waarom ik met dit gezicht blijf zoeken en alleen voor mijn minnaressen...

je ging weg met de tegenzin van het moeten achterlaten terwijl ik mee behoorde te gaan ´het is een test´ zei je en dat je van me hield, dol op me was nog veel meer dan ik van jou het was voor jou de eerste keer dat je ooit zoveel om iemand had gegeven je vloog voor het eerst natuurlijk w...

Ze waren zo arm dat ze Sinterklaas pas in februari vierden.

De wereld is vervuld met droefenis en klagen, Vol snode lastering en vol onwaardigheid, Vol vijle ogen-lust, en vol lichtvaardigheid, Vol onverdiende haat en dodelijke lagen. De wereld is vergift met wroegen ende knagen, Vol stege wrevelmoed en vol hovaardigheid, Vol ongebonden zucht en vol ...

Een liefde dat was het Voor mij zo ontzettend diep Nooit in mijn leven had ik me begeven Op het pad dat liefde heet. Alles wat je me toen leerde Was nieuw en zo ontzettend mooi Dacht dat, dat voor altijd bleef Maar het is niet zo gebleven. Met al je kracht zoog jij me leeg Zonder dat j...

ik kan het niet geloven maar het blijkt toch waar je hebt me echt bedrogen terwijl ik me alleen op jou blind staar waarom doe je mij zo’n pijn ademhalen gaat met moeite je zegt je hebt het met mij zo fijn en toch doe je mij dit aan ik kan er niet meer tegen ga jij nu maar weg en ter...

Ze schreeuwde. Bonken op de trap. Huilend pakte zij de pijn en sneed. Rust van binnen. Lange trui en een lach. Voor de buitenwereld, die haar pijn nooit zag.

Ik deel nooit een nacht met mijn gedachten, gescheiden door plaats en tijd. Voor altijd. Want wat is geweest, zal elke nacht nog komen. Verdoofd lig ik, genegeerd door het waarnemen, mij thuis voelend in vergane momenten, beleef ik voor de zoveelste keer een déja vu in bed. Ik ben een ee...

ze wil niets laten uitschijnen maar ze straalt als nooit tevoren de kleuren van de regenboog verraden de zon achter de wolken vederlicht slalommend tussen regendruppels om nooit meer terug te keren

18u22, de trein wordt opgeslokt door drummende mensen als piranha’s op hun prooi na duizenden jaren ontwikkeling, wordt de mens herleid tot een jager, die met zijn speer luidkeels jaagt op een plek aan het raam waar hij rustig zijn krant kan lezen

de donkere woestijn van gitzwart zand lacht je uit wanneer je denkt een wit licht gezien te hebben strompelend kruip je verder door de droogte op zoek naar water het hoongelach overstemt je zware ademhaling je zit vast in een kubus waarvan de zijden niet gelijk zijn

Ik schrijf een gedicht voor jou Zoekend tussen alle woorden, probeer ik te vinden wat ik zoek Geen woorden van liefde, Die heeft iedereen Gewone woorden Die iedereen begrijpt Eenvoudig maar wel raak Hoeveel woorden zullen er zijn Ik zoek en zoek steeds dieper en dieper Mijn ogen brande...

Wacht nou nog even laat me hier niet alleen bibberend en bevend angstig, zoals geen, ander zou kunnen zijn, niets dan pijn omringt mijn gedachten enkel donkere nachten. plots spreekt ze dan ik weet niet, zoiets van ik blijf bij jou ik blijf je eeuwig trouw toen wist ik niet dat...

De zee De schorre zeilen, de sneeuwende zee met De vinkenslag der baren : haar bladeren En het doornaveld verlangen : haar golven Rijden tegen het land waar de vlag der bronst uithangt, Monsteren de muren aan, Lokken het mos en de mensen, de merries en het zand, Laten de stenen als sterre...

iemand huilt een dal vol tranen in een zee van stil verdriet ik zal troostend woorden schrijven want te spreken lukt mij niet het zijn gedachten die mij doen zwijgen en mijn herinnering aan hoe het was en dat ik nooit genoeg kon krijgen van wat ik in jouw ogen las niemand wil d...