Alle inzendingen

Tussen zijn aankomst en zijn gaan ontkwam de tijd die nodig was geweest om te bestaan. Zoveel wist hij. Maar onder aan het strandhotel richtten zich de golven op en vielen neer. Soms trad in deze buldering ineens een stilte in. Het was alsof het eiland dan zichzelf vernam. Dit is de tel waar...

Ik ben het slagveld waarop het duivelse en het goddelijke een schijnbaar bespottelijke kamp uitvechten. Geen knop voor tijdelijke onderbreking geen echo op mijn smeking. Ik ben het oerbos en de woestijn met onverwachte mijnenvelden het strijdtoneel zonder helden een slachtblok voor de kas...

Ik heb twee grote vleugels aan de zijkant van mijn lijf waarmee ik als ik fladder niet in de hoogte blijf. Als ik dan de anderen zie die vliegen met gemak eerst een lekker rondje en dan nog over het dak. Dan moet ik wel wat treuren en voel ik mijzelf wat sip ik heb wel grote vleugels ...

je keek haar aan het gedogen in haar ogen kon je niet velen haar woorden streelden langs je huid, voelden als een vals geluid je kreeg waardering als je klaar stond zonder vragen dat kon je niet verdragen haar mond vol beterweten praatte door, voor jouw ideeën was geen oor je moest...

De winter is gul Ze schenkt stilte in mijn hart Gewoon genieten

Lichtjes worden gedoofd, bomen worden herinnerd aan geborgenheid en vrede. Nieuwjaarsbrieven duiken in kistjes, met dromen voor een volgend jaar. Dagen worden gevuld met naweeën van een zalige warmte, uitgestrooid in zoete wensen. Glanzende sterren bieden weer hoop, stralend over...

Sinds gisteren is Nederland rookvrij, tenminste in het openbaar gebied. Dus als u iemand buiten roken ziet: bel de politie en hij is erbij. Roken mag alleen nog in de kroeg Vandaaruit gaat u naar de ziekenboeg.

Een meisje als jij daar kan een man enkel van dromen Maar die droom lijkt voor mij nu echt uitgekomen Ik mis je gezicht voor het mijne Een beeld dat nooit en nimmer zal verdwijnen Iets wat jij nooit zal begrijpen Is hoezeer jouw liefde aan mijn hart zit te knijpen Geen pen of toetsenbord d...

met gebroken stem gestokt verdriet een laatste blik tedere kus hartverscheurend waarom nu samen dromen is niet meer heengegaan in een traan hoop verloren laat mij gaan

De warmte die zij straalt Een zegen is het voor mij gebleken Langzaam over me heen gedaald Als een warme beschermende deken Ik voel me veilig als ze praat Ik voel me dan normaal Ik hoef niet bang te zijn dat ik mezelf haat Met haar erbij is dat een ander verhaal Ik lach, spring, zing en ...

Ben niet van steen maar vlees, en bloed stroomt door mijn aderen Als jij me wilt benaderen, alsof ik slechts een ding ben Ken ik jou niet want 'k ben geen steen waar je tegen schopt Ik ben een mens, van vlees en bloed

Mantasca saliber stille vallei verstoken van water gapende kloven adem je stof in longen, die smachten overheersend een rots zuchtend onder genadeloze zon Nisolgar paflar tintelende oase kameleonachtig groen vertedert in hunkering naar beroering, die rimpeling veroorzaakt dorst...

het lijkt wel chemie het mengsel van angst en hoop dat ons hier omwolkt

De bril van mijn vader zorgde voor een mooi kader. Gemaakt van hoorn en glas bezagen zijn ogen hoe de wereld was. Vader zag het licht op 7 maart 1931, in hartje Wehl, in de geuren van hout. Al vrij snel moest hij meewerken in vaders timmerbedrijf. Zijn toekomst lag daardoor al vrij vroeg vast...

Wat voor iedereen vanzelfsprekend is Heb jij jarenlang bezeten in je dromen Zeepbellen met een immense betekenis Hebben jou de jaren helpen doorkomen Met onschuldige jongensogen kijk jij… Kijk jij nog altijd vol verlangen rond En ondertussen wordt er nog een bladzij… Een bladzij omges...

Onder een vonkenregen loop ik door Achter mij een hoog hellevuur latend Een allerlaatste krijs bereikt het gehoor Mijn terugkomst met opgeheven armen Gebroken glasstukjes kerven in voeten Maar het hart huppelt in een vaart voort Het heeft immers genoeg moeten boeten Terugkomst naar de were...

Ik kus de tranen in je ogen Je laat mij ze doen opdrogen Ik wilde je geen pijn doen In die allesvernietigende zoen Ik kus de tranen in je ogen Je laat mij in liefde dogen Ik wilde niet tegen je liegen Je laat mij eindelijk uitvliegen Ik kus de tranen in je ogen Je laat mij ze doen opdro...

Seconden tikken tot minuten weven fier kwartieren in ’n uur secuur als dag en nacht verkleven resoluut en tot etmaal verbonden Veren strelen heen en weer in de ban (blikken nokjes, vallen, klikken vast en tasten beslist naar ogen die schrikken) van de schokjes die gemiste dagen spe...

Ik voel me hopeloos opgesloten in het hart van de roos verliefd je houdt me gevangen maakt me gek van verlangen verliefd het voelt als een kooi waar ik niet uit kan komen verliefd het is niet altijd rozig en mooi verliefdhopeloos-over-jou-dromen

zomaar, omdat je mij neemt,zoals ik ben, nooit verwachtingen schept. omdat je, als de enige die ik ken, nooit over het verleden rept. mij de ruimte geeft, adem te halen, mij niet vasthoudt, als ik wil gaan, mij leidt over bergen en dalen, mij de zin in doet zien, van het bestaan. vaak zi...

Met mijn benen in de fietstassen en mijn armen stevig om haar middel, zit ik bij mijn moeder achterop de fiets. Nu ik zeven jaar ben, mag ik voor het eerst mee naar de bibliotheek. Want ik kan al lezen! En dat vind ik véél leuker dan met poppen spelen. Als we er zijn en ze mij van de fiets til...

Gewichtloos zweef ik Alweer een jaartje ouder Op vleugels van tijd

- 'Geloof me, hij is een genie. Ik beken dat z'n deeg op stopverf lijkt, maar z'n verhandeling over de onsterfelijkheid... ge moet bedenken dat hij bakt met tegenzin, en verhandelt met genoegen. 't Eén is z'n beroep, 't ander z'n roeping. 't Eén is hem een noodzakelijke, maar onaangename inspannin...

Zoals de wolken na een winterdag Treurende gaan, hoewel geen luchtgeklag Gehoord wordt waar het ov'ral stil is -- dan, Terwijl er sneeuw valt hier en ginder, kan Ik soms een enk'le wolk blosrood zien worden. Lachende reist die in tussen de horden Huilende wolken -- zo waren de riffen Van zonv...

elke kale tak vibreert in stil vertrouwen dat de lente komt

De winter en mijn lief zijn heen. Er zit een merel op het dak, zijn keel beweegt, zijn snavel beeft alsof hij in zichzelve sprak. Hij luistert: uit een verre boom klinkt als het ketsen van twee stenen een vonkenregen van verlangen zo luid, zo helder en zo bang. De merel stort zich met ee...

It âld jier útliede De lêste dei fan it jier begjint moarns betiid mei doffe bûnzen wekker út de sliep wat beweecht de mannen? De beammen begjinne al sa skielik te drippen ryp glinstert foar it lêst yn de sinne dy’t read oan de kime gluorket it bosk wurdt ljochter, en dêr, oan d...

De eerste dag van tweeduizendvier zitten de oliebollen me tot hier van champagne, bier en wijn ..ik wou weer de stoerste zijn.. heb ik veel te veel gedronken raakte daarvan flink beschonken m'n belofte te stoppen met roken heb ik na een uur al verbroken. Ondanks mijn kater wens ik iedere...

de eerste vuurpijl knalde verbrak in sier het nieuwe jaar verlichtte stromende champagne gejuich omarmde de franje ik was alleen, zij daar uitgelicht in hoeken zag ik schaduwen bewegen vergeten had ze daar gedropt ik kon er toen niet tegen op moest verder met mijn leven ik zag ze kleur...

soms kruip ik zomaar even in de huid van een ander ik voel dan hoe ik van binnen tijdelijk verander ik hoef niet verliefd te zijn om over liefde te kunnen schrijven noch hoef ik dood te zijn om als dichter bij de dood te blijven nee, ik ben niet invalide zoals ik laatst heb verwoord ik...