Alle inzendingen

samen met ze huilen lachen om hun lach vertellen van mijn dromen troosten als het mag vier hartjes mijn ziel uit liefde geboren enkel door hun lach beleef ik mijn dromen

Wat moet men toch met de Muze? Na haar ontwaak, verdwijnt de slaap en rest er slechts de poëzie De gaap met de dageraad, de haat jegens haar mijn gedachtes, de woorden Zullen nimmer verwoorden; de indruk die zij achterlaat…

Het orgasme. De golven maken je lichaam zeewaardig Mijn liefde, de deken over jouw schoonheid gespreid. Je lippen, bereid al mijn kussen te grijpen en je haren Wild als je onbevredigende Lust

Op de kerstmarkt bewonderden allen de talrijke sfeervolle stallen. Op kraambezoek gaan stond de menigte aan. Deze markt was ook dít jaar bevallen.

Je kent het wel, Zoet zweven die beestjes rond, In alle kleuren en alle maten Soms echt niet meer gezond Je loopt over straat, Zonder dat je je voeten voelt Je blik in het oneindige, Een gevoel wat maar door je buik heen kroelt Ik gil tegen de vlinders in m´n buik dat ze niet steeds de...

Voer me zachtjes mee aan de vingers van je rechterhand weg van diepe dalen langs de chaosbergen uit mijn verleden naar de warme gloed die mijn innerlijke voedt laat me op je schouder leunen wanneer de demonen uit mijn hel in een rauwe confrontatie met ‘t verleden zich een weg...

Letters hangen als dronken draden Speelbal van de wind en van de tijd Als dons doorweekt met zure tranen Hopeloos op zoek naar rechtvaardigheid Lampen zwijgen als grauwe graven ’t Schijnsel iets te vaag en iets te wijd Verlicht de stad haar sluikse slaven Hulpeloos gehuld in zwijgzaamheid...

Gisteren een tijd voorbij gekleurd door licht en donker herinneringen Vandaag een tijd om stil te staan gekleurd door denken en voelen bespiegelingen Morgen een tijd een dag een uur gekleurd door het gewoonste verwondering en licht gelukkig nieuwjaar

Kartonnen dozen, Gestapeld tegen mijn muur Één vlammetje voldoende voor een hemelreikend vuur Geelblauwe vlammen kropen stil omhoog Glimlachend keek ik naar hoe het staal verboog Zwart rode resten, vallend om mij heen Mijn glimlach is verdwenen omdat ik zachtjes ween Het skelet s...

Hoe Nieuwpoort ver kan zijn als een veldslag in 1600 Eenzaam en koud in een winterstorm met hagel en harde wind, het staketsel in zee, een gevaarlijke, verboden plek Herlees je nu onze gesprekken proef je een traan, voel je een lach mijn aanraking op jouw gezicht Door de wind trane...

Je denkt: Er was een tijd, niet lang geleden, waarin Ik botten had die zacht waren als zijde. De meiden Giechelden, ze wogen me en schommelden mijn wieg. Er was een tijd dat ik mocht denken: Kijk, ik ben Van marsepein. En als dat niet beviel, dan dacht ik: Kijk, zilverpapier. Of een kaars, da...

daar op het balkon waar wij in ’t donker zaten waar jij in stilte rookte en ik in stilte dacht daar waar de avond de geluiden van de binnentuin verwaaide daar ontvouwde zich voor jou de hemel toen de wolkjes van je gezicht wegdraaiden daar was het waar je met glinsterende ogen aan...

Bakkerij Plum maakt elk jaar zo tegen Kerstmis van die lekkere zeer voedzame met extra amandelen sukade, rozijnen en krenten in rum geweldige puddingen. Warm opeten- jammie, jammie!

{eventuele overeenkomsten tussen fictie(ve personages) en non-fictie(ve personen) zijn slechts de speling van een droevig lot en een heleboel toevalligheden die de auteur niet in de schrijvershand heeft} Ik herinner me de belofte die ik jou met nieuwjaar maakte. Tot vandaag blijf ik het je schu...

In de tredmolen van 't leven draai je alle rondjes mee verliefd, verloofd, gelukkig soms verdrietig, vaak tevree. Eerst gaat hij langzaam je merkt het niet als kind pas in de tweede ronde als je snelheid prettig vindt. Je bent ouder en bezagdigd bij het luiden van de bel in die laatst...

in het gieren van wind zal ik je horen de lach van jouw kind dat steeds wordt geboren het bezweert alle golven met muren van zand graaft geulen met voeten schept met verliezende hand je huist in gewoonte draagt sociaal als pak niet als gegoten maar vaak veel te strak als je dan th...

Hij wilde het nog mee-beleven als zijn dochter voor het altaar zou staan en haar ja-woord aan mijn neef zou geven zo is het ook gegaan In een rolstoel kwam hij binnen Hij vreesde dat het niet meer kon Dokter had een extra shot gegeven Zodat hij toch nog blijven kon Ja, zijn da...

Wie had in deze harde tijd bevroed Dat als je aan de meiden liefde toont Hun schoonheid met je hartsmuziek bekroont Je dan door de politie wordt beboet? Het kost het Spoor een flinke bom met duiten Om treinen tijdig weg te kunnen fluiten.

Verborgen is mijn wereld in het slenteren van de tijd, ik probeer de minuten te wekken achter de muur van mijn strijd. Ik open en sluit de deuren van bezeerde dagen, en zoek naar een hemel waar ik kan bedaren. Al ken ik alle uren van verdriet en pijn, ik blijf toch sterren strooien in ...

Toen was ik nog samen Nu ben ik alleen Toen had ik geen vrienden Nu meer dan één Toen leefde ik thuis Nu leef ik intens Toen was ik een volger Nu ben ik een mens Toen was er liefde Nu is die er weer Het is alleen anders Het is voor mezelf dit keer Kerst wordt eenzaam Rustig en...

altijd was er warmte, nu was er niets, binnenpretjes, lachen, verdwenen in het niets, die fonkelende ogen, niet meer, nee, nu ontbreekt er iets de woorden los van pijn, zeg dan toch de waarheid, ja, eerlijk moest ik zijn het mocht niet waar zijn, een blik die enkel zweeg, mijn beeld v...

De bagage van ons leven was soms best wel zwaar. We hebben veel moeten geven maar in alles hadden we elkaar. Samen de kind'ren opgevoed samen veel gestreden, gaven elkaar nieuwe moed kijken om naar het verleden. Waar we dierbaren verloren voor altijd heengegaan, nieuw leven werd gebor...

Miljarden jaren ben ik dood geweest en ik leef nog geen eeuw of het is alweer zo.

Wij die onze eenzaamheid Droegen als goden, Wij kunnen minnen Eindeloos. . . Zie welk een huis ons Verlangen gebouwd heeft: Landen en zeeën Plaveien zijn vloeren, Zonlicht en maanschijn Zoldren de kameren, Achter de sterren Wijken de tinnen - Wij kunnen minnen Eindeloos. . . Lie...

Een goochelaar in de plaats Hagen Die 'n weesmeisje door zou gaan zagen Is laatst opgebracht Want 't is toch verdacht Je schoonmoeder daarvoor te vragen

Wazig, mijn blik doorheen de sneeuwvlokken. Nog staan de kerstdennen er groen bij, maar lang zal dat niet duren. Een vader neemt zijn dochtertje bij de hand. 'Kijk', roept ze, 'de kerstman!' En inderdaad, mijn blik volgt haar wijzende vinger, daar zit hij, de cadeautjesman, in vol ornaat. Z...

Wanneer ik naast me kijk Dan word ik gek Niet van geluk of liefde Maar van die lege plek De plek waar jij gisteren nog lag En waar ik mij veilig voelde Zeiden we met veel verdriet gedag Het was voor het eerst Dat we beide hetzelfde bedoelden

Het kan een last zijn Jezelf zo te moeten "dragen" Het is de schrik van ieder mens Maar achter elk persoon en zijn onzekerheid Zit iets moois, waar je niet om hoeft te vragen Verander niet voor die ander Ook die draagt wat met zich mee Probeer gewoon wat van jezelf te zijn Want dat kun jij...

Een jaar geleden was alles voor de laatste keer, nu vieren we het allemaal weer. Ons gezin telt nog steeds vijf mensen, dat is alles wat we ons konden wensen. Jij hebt ons een tweede kans gegeven, jij gaf haar opnieuw het leven. Wij zijn enorm trots op jouw moedige daad, waar wij allen bij ...

Als regen val je op me neer en druip je van me af als regen ook, ben je onvoorspelbaar Ik vertrap je, maar mijn sokken zijn nat mijn voeten zijn koud en jij omarmt me met jou verdamp, ook ik van binnen de zon schijnt wel maar ik ben op...