Alle inzendingen

bespat spiegelen de ramen het licht dat zacht van binnen gloeit en versleten zinnen boeit maar tijdens deze te korte dagen zijn er geen mensen meer om wat glans te vragen zie! ze haasten zich hun blik neergeslagen en ze staren star naar voor gericht de koude buiten krui...

ik heb je bedolven onder mijn gaven mijn bloemen kwamen de kleur aan je vragen ik las in je ogen het licht van de zon kuste je lippen zo rood als ik kon je gaf me de hand waar je liefde mee schreef met woorden zo heftig dat passie lang bleef je lichaam nog jong je blik had de tij...

Jaar in jaar uit is het ellende De kerstboom ligt weer onderuit De hele boel is nu een bende Dat kost me weer een flinke duit Slingers stuk, kapotte piek De ballen kwamen nog het verst Maar zij zijn uit elkaar gespat En het is nog lang geen kerst Scherven liggend, overal Dankzij mijn liefde...

Ik weet geen raad Met hoe je nu bent Voor mijn gevoel doe ik niets goeds Terwijl je mij nu door en door kent Ontbreekt het aan een goed signaal Ondoordringbaar, onvoorspelbaar Helemaal Een moeder kwijt, een ander leven Accepteren dat dat hoofstuk sluit Ze heeft je alles meegegeven Je moe...

Het is een dorp Niet ver van hier Een boerendorp Aan een rivier Het is niet groot En vrij obscuur Maar 't heeft een naam En een bestuur Er is een school Een harmonie Een bankfiliaal Een kerk of drie Een communist Een zonderling En zelfs een zang- vereniging Nu is 't er stil '...

de wereld verstilt de winter pleegt overspel op een naakte herfst

Op zoek gaan naar jezelf, je iedere keer opnieuw ontmoeten in de spiegel van je ziel. Steeds weer je grenzen verleggen, een aanvaarden van je evenbeeld. Op zoek gaan naar jezelf, verbeten wegdrijven in de ingewanden van je lijf. Een weg moeilijk om te bewandelen, een begrijpen van ...

Het vorige gedicht is kwijtgeraakt in een macaber niemandsland waar oktober zich laat horen en duisternis in zwermen neerstrijkt binnen beweegt hij door de kamer alsof hij kan weglopen van een gedachte maar de beelden klampen zich vast en beuken zingend in zijn rug angstig hoort hij zijn...

Ze suikert haar woorden met fluistering als ze de zin in zijn oor laat smelten waar de taal traag uitloopt en dan opstaat als een verlegen renaissance van beelden

een bommenwerper terugkerend van een missie weer opgedoken wat doet de grote turfsteker zonder grote turf de dijken breken de koningsbaby een allochtoon te velde watermanagement halve hollanders voor de geboorte-haiku zijn de namen zoek

Ik zag een holbewoner op tv Hij was er bijna tussendoor geglipt Maar de Amerikanen zijn geknipt Om hem eens goed te scheren, hun trofee Want niet voor niets had ik al aangekaart Dat het de maand is van de valse baard

onderlopend land dijkdoorbraak, polders gevuld met zoute tranen

Angstig, verlangend, onzeker stond ik op het perron te wachten op de vrouw van m'n hart. De trein kwam langzaam tot stilstand, door de donkere ruit van de coupe, zag ik een schim Een schim tussen vele anderen, een schim die mijn hart direct herkende. Ze stapte uit als in een droom; donker ...

In eenzaamheid, gedenk ik aan mijn Vader, Mijns Vaders eenzaamheid, Sinds Moeder is ter rust geleid, En hem een dienstmaagd blijft, en niemand nader. Veel kindren heeft hij, maar die op hun beurt Reeds vaders zijn en moeders. Nog eens verenen zich de broeders En zusters om die doodbaar, zo ...

Op de natte bosgrond lag ik te staren naar de hemel maar mijn blik bereikte die niet Ik zag dat een engel de hemel verduisterde Het was een engel in mensengedaante met vleugels gelijk een Vlinder

de duivel werd gevonden in een hol een woeste baard en grijs geworden haren hij teisterde z’n land zovele jaren en eiste van het volk een zware tol in wreedheid was hij niet te evenaren hij zaaide angst en moordde voor de lol de zwarte kerkers zaten overvol met door zijn beul bewerkte mar...

je gouden haren omsluiten je gelaat en ik wil continu weten wat er in je omgaat in perfecte stoffen beweeg je je als vanzelf en ik begrijp nu pas wat 'van nature' betekent je prachtige stem zo herkenbaar en uniek en ik hoor dagelijks lelijk kraaiende vreemden misschien droom ik j...

Je stem schildert een moment van mijn dag zij tovert dingen die ik niet zag ze geeft me een regenboog om onder te spelen vleugels om vliegend de wolken te strelen. Je stem bespeelt mijn geest zij steelt. Je stem schildert een moment van mijn dag zij tovert dingen die ik niet zag z...

mag ik een traan aanschouwen in geborgenheid waar dromend verlangen verscholen lag gehuild in sombere tijden verloor liefde haar glans duistere nachten heersten onze dromendans waar grijs en kleur dansen door elkaar dromen weer herleven in tranen die ik bewaar

Wanneer verdriet je hart overspoelt. En gisteren lijkt als een nachtmerrie. Je zou willen dat het verleden niet bestond En je vandaag niet weet wat je moet doen. Wanneer verdriet je hart overspoelt. En je weet dat je verder moet. En de toekomst zo ver weg lijkt. Als morgen een dag lijkt zon...

De tweede klok toonde mij een stuk rechthoekig, roze-rode rots als Petra, met daarin een uitgehouwen deur of poort, gesloten. Een geknielde Wachter waakt met in zijn hand een ster. Voor wie de ster gaat stralen opent zich de deur. Ik zag de deur geopend, een Licht, verblindend wit zegt...

Teveel liefde, tevéél geluk, teveel houden van, kan dat eigenlijk stuk? Trap met voeten en met woorden op elkaars ziel, vertrap de gevoelens, vermóórd ze! Dát gebeurt vanzelf, als praten niet meer gaat, geen moeite ervoor doen, nee, ben je mál? Trappen, schoppen maar, scheld e...

Er zit een donker in mijn denken dat mij elke avond wakker maakt Ik heb de Duivel in gedachten vrouwen die ik eerder schuw dan haat Ze is gelovig ze ziet mij niet als ik vraag om hulp Ze heeft een visie op mij maar ik ben nooit mijzelf

In een heldere droom stond ik in een winkel, een doodgewone moderne fel TL verlichte zaak, van deze tijd. Verkoopster was ik er, niet eens verbaasd,verward toen ik de klokken aan de klanten voorhield. De klokken, lang rechthoekig formaat,zonder wijzers, tastbaar landschap, de zee en ee...

Geluk Verdriet en geluk gaan altijd samen; Tranen kunnen beide aan Velen zullen dat beamen Velen zullen naast je staan. Geluk kan je niet maken; Het overkomt je, heel gewoon Je moet de kern zien te raken Als in muziek de juiste toon. Aan elkaar het goede van jezelf geven; ’t Geeft ...

Sluiers van mist Hullen zich om ons De wereld niet toelatend Sluiers van mist Als wit satijn Gevangen in onze liefde De tijd is zó ver weg Alleen ons en niemand anders Sluiers van liefde Omsluiten onze lichamen In zoveel passie Vervullend onze gedachten Sluiers van mist Fluisteren ...

wanneer zal dan die ijselijke pijn die niemand weet of voelen zal ten einde zijn 'k verberg me achter mijn lijf tot dat jij mijn naaktheid ziet en wanneer zullen mijn handen m'n schouders omvatten mezelf strelen graag zien het ik van mezelf ik wacht en voel het intense van mijn leed gen...

vrijdagmiddag kwart over vijf Mama belt me Kun je naar huis komen lieverd? vrijdagmiddag tien minuten voor zes Het is koud en donker buiten Ik loop naar de deur en trek hem open. Binnen zitten mijn moeder, m'n broertje en twee vriendinnen van mijn moeder tranen op hun wangen. Ik vraag...

Zo lief, zo teder, Oogjes helder als blauwe lucht, blauwe zee. Nog zo klein, maar alles er op en eraan. Zo wonderlijk, zo schoon. Dat kuiltje in je wang, je ondeugende lachje, Je verdrietige gezichtje als je huilt. Je verwonderende blikken, oogjes die alles willen zien. Je bent nu al ...

Verlaten hangt het oude steigertje tegen de oever terwijl de milde trage najaarsrivier het afkoelende water tegen haar kuiten fluistert het getij keert droef; er ruist een regen in het riet die voor nu en later de zomer van de dagen sproeit in de geel verkleurende verte loeit nog éénm...