Alle inzendingen

Ik ga nergens heen vandaag, ik hou de gordijnen gesloten. Laat me rusten, laat me alleen, laat me even zijn wie ik ben. En de zee ruist, net als de wind, ik ben weer eventjes het kind, het kind in me dat ik had verloren. Laat me even, verboden te storen. Ik ga nergens heen vandaag, ik h...

in de schaduw van haar zorgen woekert heimwee in haar hoofd een verlangen diep verborgen naar wat hij haar had beloofd in het licht van haar gedachten verliezen woorden telkens glans het beloven en verwachten gaven haar nooit echt een kans

Rust en tijd voor mijn gedachten geen mensen om me heen die iets van me verwachten heerlijk even alleen in de stilte heerst ruimte en rust woorden worden niet gesproken ik word me pas van mezelf bewust als een snik de stilte heeft doorbroken ik laat me drijven naar het verleden onderdru...

De titel zet het licht op groen. De spatieregel die volgt drukt een gaspedaal en scheurend rukt de eerste regel mij volledig weg uit het fatsoen. Hier maakt de taal mij snel en licht, een carrosserie van voortbestaan: gelast, genageld en gedicht.

Ik leef erg mee met mensen Help vrienden vaak in nood Bekommer mij om zwakkeren Trek ellende uit de goot Neem daardoor de last Van anderen op mijn nek Door verblinding van vertrouwen En geloof in goedheid Ga ik constant op mijn bek Heb nu hele zere schouders Vol met allerlei verdriet Ondr...

We zagen de spraakwatervallen van Speed, hangende tuinen, verre sterrebeelden die toch nabijer dan medereizigers waren. In een bus vol naasten bezochten we en werden we bezocht door nachtmerries, visioenen van heiligen en engelen zongen ons doof en we ontwaakten in hotel Harmonie. Twee s...

als een oude boekenkast tegen de muur geleund grijs van verleden zwaar van geschiedenis draagt hij vele levens op z’n kromme rug maar lacht de schoonheid van een eerste lentedag elk jaar opnieuw

Wanhopig huilend bel je mij De wereld doet je pijn Je ziet het niet meer zitten Zo verdrietig, teer en klein Soms weet ik het niet meer Gaat zelfs mijn licht langzaam uit Wat moet ik doen? Waar doet het zeer? Het doet me pijn als jij je sluit Ik doe mijn best en meer Zoveel meer, onzich...

Ïk zag vandaag een hondenhoopje en ‘k stapte er over heen dit moet mijn geluksdag worden dacht ik en vond een steen Ik gooide de steen in een slootje en zag kringen toen ontstaan De zon begon te schijnen genietend bleef ik even staan ………………… Opnieuw zag ik een ho...

gebrandschilderd glas dat dagelijks licht en suiker kleuren filtert in mijn donker zicht wentelt stof en glinstert schuin omlaag naar de stenen vloer sintert zwart naast wit waar mijn bewustzijn daalt door het flapperen van lange gewaden met hun wervel en rokken ruisen mijn tijd vervlie...

haar jurk had een split waaruit een been verscheen ongenaakbaar stapte dat de wereld in zij er achteraan met alles wat ze had ogen vol mensen verhitte wensen een sensuele stem haar borsten daagden uit door zich te open- baren in een niet te evenaren monoloog ze was de koningin ...

Strak staar ik naar de muur waarvoor ik zit, een joint laat me al snel hallucineren, terwijl mijn schedel lijkt te exploderen bedenk ik: wow, dít is pas goeie shit ! Want kosmisch haast verruimt mijn blik, mijn brein, vóór mij zie ik opeens het hele plein.

Het stroomt vannacht, komt samen met de ochtenddauw. Hitte verdrijft mij, drijft mijn gedachten met schokken puur van kracht uit mijn bed rol ik en met de wens van wat koelte merk ik dat het geschokte verdwenen, niets meer is zoals het was.

vandaag mocht ik je weer omarmen heel innig hart op hart ik voelde het jouwe bonken merkte dat het mijne een hapering had rook je lichaamsgeuren zo kenmerkend en vertrouwd voelde trillingen in je lichaam door emoties van weerzien opgebouwd hoorde enthousiasme in de vibraties van je stem A...

hoe bijzonder kan een steen zijn vroeg jij al wandelend willekeurig een kiezel oprapend een steen in grijstinten gekleurd getekend door nerven van wit zilver glad gepolijst door regen en wind schat voor wellicht een kind doch dierbaar attribuut ter visualisatie voor mij want hoe ...

ik hou je in mijn armen en kijk je rustig aan je bent er nog maar net en moet nu alweer gaan de verdoving tegen mijn pijn verdooft ook mijn verdriet ik wil wel reageren maar huilen kan ik niet de tijd die glijdt voorbij ik bewonder je...en wacht je ademhaling wordt steeds min...

Ik loop voetstappen in het natte zand de ruisende zee raakt mijn oren, ziende blind wolken mijn gedachten de lucht in grillige grijze vormen zwerven naar de verte flarden mijmeringen maken van de kim ’n gerafeld koord, ik voel de wind mijn spinsels verjagen ik ki...

Een lekker gevoel de zon op je huid je waant je even het vaderland uit. Warmte en geuren van een exotisch land je ziet jezelf liggen op het witte strand. Je proeft de sfeer van boulevard en ijssalon maar wordt nuchter als waan verdwijnt met de zon.

deze vloer van glas maakt lopen zo breekbaar boven barsten verleden gevonden diep bij elkaar tegen een muur van tijd zie ik jouw eerste jaren keien waar jij mee speelde trachten je nu te bewaren in je rust hoor ik nog de bergwanden schreeuwen om terugkeer van het meisje dat eens stier...

Er rolt een traan zacht over mijn wangen bitter en zoet met een stil verlangen het is geen traan van verdriet maar speciaal voor jou voor al de liefde die je mij geeft een traan van geluk en voor zolang ik leef staat deze traan in mijn hart gedrukt

Regenbogen kunnen alleen ontstaan als zon en regen tegelijkertijd bestaan vreugde en verdriet in je hart verborgen zullen ook daar voor de mooiste kleuren zorgen

In wijsheid steeds het verlangen ontkend van zoveel schoonheid en ontembare passie twee werelden en niet één om in te leven zweef ik dolend rond als geest een bedachte goocheltruc om te verdwijnen of doormidden te zagen twee delen om te verdelen dit lichaam klopt van binnen o...

Ongeordene gedachten, Wazige herinneringen. Het verlangend wachten, En het wanhopig trachten, Door te gaan zonder jou.

Andere stad, vreemd bed De slaap wil maar niet komen Laat. En bedenk me net waarvan ik wil gaan dromen Ik ga dromen van je kussen Fijn gevoel, zo heerlijk zacht En bedenk me ondertussen Had ik het nu maar meegebracht

De meeste gevangenen zitten niet achter tralies, maar gekneld in de waandenkbeelden, angsten en vooroordelen van een oppervlakkig bestaan.

De wind geselt mijn wangen Het rood vloekt met het groen De regen maakt me half blind, sijpelt langzaam in mijn schoen Maar ik moet door geen tijd voor rust dus ga ik door gedreven door lust De hemel in de verte, prachtig blauw en open Dat sterkt mij in mijn wil Helpt me verder te lop...

De zachte traan op je wang zo teer en zuiver van aard Ik kus haar weg en sla mijn armen om je heen Je lijf begint te schokken de maat van een triest refrein Een sein van tranen doorweekt mijn rode trui Mijn lijf begint te trillen het epicentrum blijkt mijn hart De scheuren in mijn ziel...

Het horen van de wind, zo mooi Het vallen van de regen, zo echt Gedachten de ronde, zo mooi De kriebels van binnen, zo echt De glinster in je ogen, zo mooi Die warmte te voelen, zo echt Je kunt het niet bevatten, zo mooi Eerlijk, mijn gevoel voor jou, is oprecht

Snachts rusten meest de dieren, Ook mensen goed en kwaad, En mijn Lief goedertieren Is in een stille staat: Maar ik moet eenzaam zwieren, En kruisen hier de straat. Ik zie het zwierig drijven, Ik zie de klare* Maan, Ik zie dat ik moet blijven Alleen mistroostig staan. Ach lie...

Diep bedroefd, in volledigheid ontdaan. Ik kan het maar niet bevatten, waarom moest je zo vroeg gaan? De waarheid dringt langzaam door, doet verschrikkelijk pijn. Om met de wetenschap te leven, dat je niet meer in mijn midden zult zijn. Bedankt voor alles wat je voor me was, voor alles ...