Alle inzendingen

opgeteld kom je tot compromissen omdat een ego niet gauw voldaan is doortast haar toekomstige disputen positiever gerekend tussen de verhoudingen

Liederlijk vloekend baande de dronkaard zich een weg, door de aanwezigen. De enige manier om aandacht te krijgen, die kreeg hij niet, dus beter gezwegen, vervolgde hij, zwalkend en in zichzelf mompelend, zijn weg. Z'n geweten vertroebeld door de alcohol, had hij alleen verdriet en meelij...

Zomaar even een berichtje, omdat ik weer aan je dacht. Zomaar even een lekkere knuffel, omdat ik van je droomde vannacht. Zomaar even een klein briefje, voor jou mijn liefste vriend. Zomaar even dikke kus, omdat jij het verdient. Even heb ik weer het gevoel, dat ik er voor jou kan zijn...

Je leeft, om vervolgens ook te sterven... Je leeft, maar als je begint met leven, begin je ook al af te sterven... Je leeft, even maar waarvoor, als je het toch weer terug moet geven? Je leeft, je leeft, een mensenleven-lang, mag je het beleven... Ik wil leven, net zolang.....

De angst voor het onbekende De angst dus voor de dood De angst voor de ellende die nadert vóór de dood...

Dag buschauffeur, weet u de weg, de weg naar Ettenleur? Weet u, hoe ik daar komen moet, en, sorry voor mijn gezeur... En, zit ik wel in de goede bus? De bus naar Ettenleur? De buschauffeur, werd haar een beetje zat Hij verwees haar naar de controleur Die wist van alles wat... Men...

afscheid voor even een knuffel een kus nog heel even blijven ik mis je nu al ... ik moet echt gaan weer even praten niets verkeerds gezegd en toch weer tranen ik mis je nu al ... het kost me moeite kan nog steeds niet gaan tekort aan woorden een brok in mij keel ik mis je nu al...

Misleidend Vergevend,verlangend,vervloekend. Violen gonzen van binnen en doorbreken mijn stilte ik zwijg en denk. Wolken drijven voorbij de wind geeft ze een richting ik kijk, vragend, zoekend, fantaserend, peinzend, over deze dag. De dag is voorbij en ik begeef mij, in het niemandsl...

Een entomoloog uit Hoboken Heeft een boek over wespen besproken Hij zei: dit insekt Krijgt te weinig respect En dat heeft me al jaren gestoken

Een duplicaat van jezelf dat noemen ze een Kloon Hoe kunnen ze het bedenken Ik vind het belachelijk gewoon, om zover door te denken...

Ik geniet van de luie stilte en kijk omhoog, in't enkelhoge gras, naar het ontwaken van witte, speelse wolkjes. Gekwetter vult de vrolijke tuin en de zon ruist een stralend licht. Gedachten zweven mee op het lied van een vingerlichte bries. Met gretige handen grijp ik dit zacht ontloken g...

Een nieuwe morgen Een nieuwe dag Weg alle zorgen van de vorige dag... Vandaag is de dag waar ik mij gisteren zo druk over maakte Maar ik ontwaakte, zonder zorgen! Dag, nieuwe morgen! ben dankbaar, dat 'k er wezen mag, en... Dat ik morgen terug mag denken aan deze fijne dag...

De gever, een gelukkig mens De ontvanger ook gelukkig De gever geeft met een glimlach De ontvanger, huilt...

We flappen er vaak zoveel zinloze woorden uit. Soms is het beter te zwijgen en is gewoon 'stilte' nog het mooiste geluid...

Wie met een revolver schiet wordt soms afgebeeld: een beetje door de knieen zakkend, pang. op een kleurplaat in te sturen. Maar ga intussen jezelf maar na, bekijk jezelf in een winkelruit - als je ervoor staat, kun je ook je duimen achter de broekriem steken en achterover staan, vooral a...

we zoeken en dollen, hollen als gasten op het net overal waar we komen is iets te beleven te geven, we denken zo is het leven gedachten van anderen. springen met woorden van letter naar letter proeven emoties spugen hun gal schoppen en trappen naar iedere bal we maken ee...

Zo onbereikbaar als de doden, dat ben jij. Als een geest spook jij door mijn hoofd. Ik wanhopige, ben van mijn geweten beroofd. Een ziel die vreemd gaat terwijl hij eeuwig trouw heeft beloofd.

Als alle tranen in je ogen me konden zeggen wat je voelde, Als de schaarse lachjes om je mond me konden zeggen wat je bedoelde, Dan kon ik je helpen. Tegen je praten. Nu zit je hier stil, Gelaten, ik weet niet wat te doen, Als de glinsteringen in je ogen me konden zeggen wat er was,...

Voor mij is het einde gekomen, "uit" zijn al mijn dromen. Terwijl ik hier in tranen lig, Is er geen mens die zich tot mij richt. Ik weet niet wat te beginnen en schrijf daarom deze zinnen. Sterven doet iedereen, Dat hebben alle mensen gemeen. De ene gaat vroeg, De andere gaat laat. En ...

In Wassenaar, het reservaat der rijken Waar sedert kort een vorstenhuisje staat Zijn foto's uit den boze, zegt de raad, Je mag er eigenlijk niet eens naar kijken. Want dan steekt men bij koninklijk besluit De toeschouwers voor straf de ogen uit.

Nadat hij was weggegaan, Begon de wind te loeien beukte het huis, Gromde de schoorsteen. En ik dacht: De wind zal tegen hem brullen als een leeuw. Hij zal de weg verfoeien. Zeven mijlen verder en niet meer zullen de lippen verkleumd zijn die ik zo verhit kuste, Vergeefs want een kus ...

een bloedmooie adonis uit Sittard haren glimmend als satijn en pikzwart reed in een groene porche ze noemde hem Georges speelde voor zijn liefjes op de piano Mozart

Maar dan ineens, dan merkt ze dat ze huilt en op haar wang voelt ze een traan. Ze is zo bang; hoe moet dat gaan, als ze haar huis voor een bejaardenkamer ruilt? Dat huis waar eens haar levenstrein begon, waar dierbaren zijn meegereisd, verlaat ze nu, alleen…, vergrijsd…, Om te vertrekke...

Gedichten verlichten geest... Geschreven woorden blijven... Emoties worden vermeld... Kleine verhalen verteld... Een ding gemeen... Zonder schrijven kan er geen !

'K sta naar 't schitt'rend oranje in 't west te kijken: Als fijne, zwarte tralies staan de abelen; De blaadjes schijnen met het licht te spelen, Om 't op te vangen, als 't er door komt strijken. 'K zie om: het amethyst in 't oost verdelen In trossen blauwe-regen diepgroene eiken; Aan...

'n Dag zonder lach Is 'n dag zonder doel 'n Dag zonder schater Is 'n dag zonder gevoel 'n Dag zonder verhaal Is 'n dag zonder leven 'n Dag zonder droom Is 'n dag zonder beleven Maar 'n dag mét jou Is 'n dag zonder kou Mét een glimlach maar ook geschater Bij jou voel ik me...

Ik zie ze weer, de beelden, ze blijven herhalen, keer op keer, zie ik ze, in mijn hoofd ronddwalen. Geen rust, geen pauze, laat ze maar weer komen, een dagelijkse lust, van beelden die, mijn gedachten binnenstromen. Alleen ik weet, waar ze voor staan, ze voeden mijn leven, nooit o...

Wankel als mijn woorden zijn en rafelig van taal, schrijf ik een heel onvast gedicht. Geen touw is vast te knopen aan mijn vers laten we zwijgen van trossen, kabels, spierballen waar anderen goed in zijn. Maar evenwichtloos komen toch de woorden samen in dit dun verdwijnpunt : jij...

Ik moet je even zeggen, dat ik blij met je ben, zeg 't niet met zoveel woorden, doe het gewoon maar met m'n pen. De oudste ben je, op zich niet zo bijzonder, maar weet één ding wel, dat ik je bewonder, om je geduld, vaak goeie raad. Altijd tijd maken voor iedereen, ik wil allee...

De grote zaal is leeg en in de haard dansen de vlammen Van de bedienden slechts hun verre fluisterstemmen Een ogenblik is alles stil een dood moment in tijd de neus gedrukt in het naar stof riekend trijp van de versleten canapé Naar buiten kijkend in de wintergrijze lucht ee...