Alle inzendingen

Het holst van de nacht Kan het daglicht niet verdragen Lege hoofden, allen dwazen Het donker voelt zo zacht Op straat is het stil In het café gebeuren dingen Mensen dansen, vrijen, zingen De warmte voelt zo kil De gordijnen zijn open Een hoer begint te lonken Ze spuwt vuur...

Nooit heb ik gedacht aan de dood, zo ver en zo onwezenlijk. Maar nu het einde haast geweven is aan de tijd die ging en ik hier sta met lege handen, met grijzend haar en zonder het beminnen van toen het jeugdig zong in eindeloze weiden: leg ik mij neer en kan alleen nog teder zijn, en a...

Wie zegt dat er geen wonderen gebeuren, die heeft nog nooit een boom in bloei zien staan Wie zegt dat er geen wonderen gebeuren , die heeft nog nooit de zon zien ondergaan Wie zegt dat er geen wonderen gebeuren , die heeft nooit de schoonheid van een roos herkend Wie zegt dat er geen won...

Domme mensen pesten ook al zijn ze pas dertien jaar Het zijn gewoon een stelletje sukkels Alléén krijgen ze het niet voorelkaar Laat je niet in de luren leggen door zo,n lafbek, durft ie wel Niet reageren is het beste Maar trek wel ergens aan de bel Ga niet in op domme kreten zij zijn...

Vrolijke mensen, Lachende mensen, Zingende mensen, De mensen zijn blij. Dan word ik wakker en kijk naar buiten. Nog steeds oorlog bij mij...

Beesten kunnen niet praten, ja, hun eigen taal. Er leggen nogal wat dieren 't loodje, door of de MKZ crisis of door de vogelpest. Nou is alleen de vraag in dit verhaal, waarom lukt dat nu niet in de regering verbaal?

Omhels me met je armen Druk me stevig tegen je aan Geef me kracht met je liefde en beloof me dat je me nooit zal laten gaan Sluit mijn blik op in je gedachten en weet dat ik zielsveel van je hou Zoveel eenzame koude nachten jij was alles wat ik wou En jij bent alles wat ik wil een d...

hij draait langzaam naar het licht de zon op zijn gezicht het water aan zijn voeten zijn vingers in het zand hij streelt zachtjes krullend haar het hart loopt hier gevaar en later dan zou moeten verlaten zij het strand hij brengt haar tot haar deur bewaart haar frisse geur fluistert...

Zal het ooit zoveel regenen, dat het de wereld doet overlopen? Zal de sneeuw eens zo dik zijn, dat het de hele aarde zal bedekken? Of is het de zon die zo fel zal schijnen, dat het ieder mens zal doen verblinden? En misschien zijn 't wel de wolken die op een dag, naar beneden komen val...

Ik ben moe, moe van het leven. Is er dan niemand, die mij dat ene kan geven. Dat ene is vreugde, vreugde en liefde om mijn leven door te zetten. Zodat ik niet meer moe ben, en alles even op een rij kan zetten. Ik ben moe, moe van het leven. Ik wacht tot diegene komt, die mij dat ene k...

Als ik terug kijk op hoe het vroeger was, toen we alles nog moesten bereiken, we met zijn allen nog zaten in de 1e klas, als ik daar nu op terug durf te kijken, dan zie ik tot mijn grote spijt, dat ik nu niet meer durf te dromen, of te denken aan een mooie tijd, want die van vroeger zijn oo...

Wanneer ik mij eindelijk iets heb vermand Plaats ik heel voorzichtig mijn hand Angstig voor mijn bemoeienis Daar waar alles nog zo veilig is Het is volgens mij een gewoon gebruik Je handen te laten rusten op haar buik Het is niet eng zegt ze en ik sluit mijn ogen Maar bijna direct merk ik d...

Dat een stad warm kan zijn een vriendin in de koude nacht gelijkertijd als een hoer haar benen spreidt voor elke soldaat met en zonder verlof. Dat een non een vrouw kan zijn beschermd door de ziekte van haar geslacht aan wie de geile strijder natuurlijk geen geloof schenkt belust op ver...

Lange staken grijs en grauw groen mos hier en daar de kilte van de dood straalt er af en toch: het leeft van binnen het stroomt naar alle vezels het groeit er zijn weer knopjes nog een wijle: teer groen jeugdige overmoed snelt naar volwassenheid maakt plaats voor nieu...

Raar, het gevoel wat ik krijg als zij naar mij kijkt , dat gevoel is verliefdheid is mij ooit geleerd. Als ik met haar vrij heb ik wat mijn hartje begeerd, ze is dan mijn minnares, van iemand anders wordt zij niet. Terwijl ik na de daad het plafond bekijk voel ik me raar, ik voel me machtig ...

Ik wens je sterkte in je strijd dat is al wat ik kan zeggen Het klinkt cliché Maar 'k weet niet hoe ik het anders zou moeten zeggen Je hebt het zwaar ik weet het wel Ik zou je willen helpen maar ik weet niet waar ik beginnen moet Je begrijpt het immers wel Je krijgt kracht na kruis ...

Wonderlijk zo na de winter Alles leek dood en verdord Kale takken, kale bomen Maar je weet... De Lente komt binnenkort Nieuw leven wordt geboren Een nieuw jaargetijde breekt aan Wat dood leek wordt weer levend Wonder der natuur Hoe kan het toch bestaan We vinden het oh zo gewoon maar ...

Mijn schoondochter en zoon zijn not amused Sprak Beatrix. Hun meest intieme plekken En meest privégevoelige vertrekken Zijn gevoelsmatig in Privé verwoest Dit moet een represailleactie zijn Van het gezin De Roy Van Zuijdewijn

'O, Irakezen, dank, dat mijn soldaten bij u in 't land aanwezig mogen zijn. Al ben ik overtuigd republikein, Irak wordt straks een land van democraten. Ik ben uw vriend, mijn lieve Irakees. De oorlog is niet tegen u gericht. Hussein moet weg; dit voel ik als mijn plicht, al wordt uw kind ...

Je maakte me blij met twee simpele zinnen je deed er ook een foto bij ik werd warm van binnen Ik wist dat dit eens zou komen ik hoopte jaar na jaar vele malen kon ik er van dromen en nu... is het toch echt waar

Je moet niet huilen, zeg je zacht want dat is iets voor dichters.

Jou mooie ogen en lieve lach.. Zijn in mijn gedachte sinds ik je zag.. Het begon als een grapje...kijken voor de lol Maar als ik je nu zie slaat mijn hart op hol.. Telkens als ik je zie voel ik me blij.. Ik weet niet of je hetzelfde voelt voor mij? Jou vertellen durf ik het niet Want ik ben ...

Zomaar een verweerde oude man, zittend op een bankje in het Vondelpark met trillende handen genietend van een klein bakje kersenkwark. De doffe ogen tranen als hij zijn lippen dept. Eenzaamheid en verdriet, blijkbaar zijn dagelijks recept. Hij staart naar de wolken en ik krijg meelij met de...

geloof me als ik zeg dat ik om je geef geloof me als ik zeg dat ik 't intens beleef kijk me aan je hoeft niets te zeggen kijk me aan je hoeft niets uit te leggen een geloof zonder woorden een kijken zonder verantwoorden dus geloof me als ik zeg dat ik om je geef

Tussen Tigris en Eufraat heerst de haat maar bloeien de rozen niet vandaag zeker niet wel is de kleur al rood verspreid wel ruikt het rood naar dood door vuur en vallen de tranen op de zwarte aarde die millenia lang de mensheid baarde nu krijsen stemmen fel het verscheurd gemoed en d...

Sinds de nacht die ons Weer bij elkaar moest brengen en die ons verder dan ooit van elkaar heeft vervreemd ben je langzaam maar zeker aan mijn gedachten ontglipt. Alleen vraag ik me soms nog af hoe je rode kater het maken zou die 's morgens natgeregend op het bed sprong en ons onder luid ...

GRAFSCHRIFT VAN EEN DRONKAARD T’AMSTERDAM IN EEN BURGWAL VERZOPEN Daar leit een vuile vent in deze put gezonken: Hij stierf in ’t water; maar hij was op ’t land verdronken. 5 oktober 1653

Een nuchter fietser op de gracht: wat valt dat is een herfstblad - licht stijgt op. Nóg is er geen gevoel van kortste dag. Maar keert het licht, dan keert de fietser ook de stad de rug toe, kiest rivier voor gracht, sneeuw op de buitenweg voor stadse prak. Wat voedt nog zijn herinnering: ...

Wachtende ogen zien de gedeelde dood met ogen die het geluk wilden begraven waar de grens elke herinnering armoedig maakt en wachtende ogen met staaldraad zwijgen en alleen met naamloze kogels hun gebeden zeggen

Gestuurd door het daglicht, Dwaal ik alleen door de nacht, Gevoelens die ik niet kan plaatsen. Schieten weer weg als een bliksemschicht, Had dit niet van mezelf verwacht, Gevoelens die als wolken kaatsen. Heb ik geproefd van het ultieme geluk? Of kan ik eenvoudig niet met anderen overweg? ...