Alle inzendingen

Hoe zou het voelen Als je gelukkig was? Hoe zou het zijn Als je had gevonden wat je zocht? Als je had gevonden Wat je nu zonder mij wil zoeken Hoe zou het zijn? Als je had geweten dat je met mij ook gelukkig kon worden Want nu is het te laat

Lankmoedig sluit zij de luiken van het NS-loket. Voorgoed. Het kaartenapparaat knikt haar neerbuigend toe. Abonnementen kan hij niet venten. Zij wel; met een warme lach, wat je van een stalen machine niet verwachten mag.

Fietsen zonder helm is ongezond En dat is vandaag weer eens gebleken Kivilev is helaas bezweken Na een doodsmak tegen de grond En terwijl men over een dopinglijst praat Komt voor de Rus een helmplicht te laat …Cofidis-renner Kivilev overlijdt na val…

Vaak zit ik te fantaseren, over een maand dat ik in het grijze gedeelte zal zitten. Dat ik op de middenweg loop Af en toe val ik in de berm naast mij Niet in de sloot Ik sta op sla mijn kleren af en loop verder Meestal loop ik Soms heb ik een fiets Ik hoef geen auto Misschien af en t...

prachtig, zoals je wegloopt, zo oppermachtig met in je kielzog woede en gelijk. nadat ‘waarheen…’ mij stamelend ontsnapt blijft enkel onvermogen. nu lange monologen zijn vervlogen kijken de honden op, herkennen dit als simple waste of time.

met het knipperen mijner ogen enkele weken gezwind vervlogen terwijl al die tijd mijn sympathie en dank, hand in hand lijdzaam vertoefden in mijn binnenkant maar nu een uitingsvorm betogen Bij deze

morgen zal je aan mij denken als herinnering aan vandaag zoals je nu nog weet van gisteren ...alleen van vroeger wordt het vaag morgen zal je mij herkennen als de bezoeker van vandaag maar of je mij overmorgen herkent ...dat is nog maar de vraag

ongetwijfeld maf vraag ik mij dikwijls af of de Eeuwige met ons speelt ons in groepen heeft verdeeld hoe anders te bevatten dat ene, dat zuivere, datte herkenning, verhelderend als licht als ik een ander bezie, maar tevens mijn gezicht

verwarm me met je verlangens fluister me wat je denkt knuffel me en maak me zeker ik heb je nodig de liefde die je me brengt

langzaam loop ik jouw richting uit open je armen neem mij tot bruid verwelkom mijn wezen en neem mijn zijn kus af alle wonden en ontneem de pijn met jou zal ik de uren die eeuwig duren doden

de schoonheid van de dood leeft op de gezichten van hen die waren onbereikbaar ver zijn zij de koude herbergt warmte van buitenaf niet voelbaar van binnenuit niet tastbaar en toch het hart zal ogen openen een glimlach zal ontwaken rust in vrede zal uitgesproken worden in de scho...

Ik moést ze zien de glazen parels en de dauwranden op de notenbladeren allen kaal aan krachteloze takken hangend. Deze novembermaand glinstert onverwacht het wakke, zware wegen uit grauwe en wachtende tuinen en zelfs eindeloos schitteren nog de brandende pompoenen. Zo wil ik het ook we...

ik dacht dat je anders was, of dat ik iets voor je betekende. Ik dacht dat we een bloem waren, die groeide in het gras en stilaan openbloeide. Maar wat ik dacht is niet echt, het is gewoon wat ik verwachtte. En het is mijn verstand dat me zegt, dat je maar voor schijn naar me lachtte. En da...

Het hangt boven je hoofd als een zwaard, het gaat met een soort van gekte gepaard. We doen alsof er niets aan de hand is, alsof niemand bij zijn volle verstand is. Maar spoedig wordt er toe geslagen, vloeit het bloed door de straten. Er komt een einde aan alle dagen, en is de wereld woest e...

Ik kan terugkijken op vijftien prachtige zomers, vijftien weergaloze vakanties. Misschien waren het geen gewone vakanties. Ik had niet de behoefte om exotische landen te bezoeken of te luieren en te kuieren op ongetwijfeld ludieke buitenlandse campings. Ik wilde hyacinten hollen! Nog steeds is het ...

Hoewel het hem misschien een klant kost, heeft de schilder 't vrouw'lijk naakt niet getekend, maar gekantklost; hij heeft de vrouw van kant gemaakt.

wat als de rolstoel niet meer draait in een kamer vol obstakels als de koorts weer naar je graait met zijn vlammende tentakels wat als de pijn steeds twijfels zaait over het nut om zo te leven dan huil je in je bed slechts toegedekt met wensen en verlangens en worstelt iedere dag...

Hoe kan het zijn dat ik die toch mijn eigen dood niet vrees – integendeel – zo hartverscheurd en zo intens vol pijn kan staan aan deze kuil waarin nu jouw vermoeide lijf zal gaan verdwijnen en dat ik toch na al die doden weet dat dit geen laatste rustplaats is maar slechts de ne...

In de politiek is de kortste verbinding tussen 2 punten een niet te definiëren kromme.

Het wordt wel lastig reizen met de trein ! Verdwenen eerst onlucratieve lijnen, nu dreigen zelfs loketten te verdwijnen, al zal er soms nog ééntje open zijn. Straks wordt dus niet alleen de trein gemist door wie zich afvraagt: “Maar wélk loket-is’t ?”

De slechtste democratie is te verkiezen boven de beste dictatuur.

Zo leek je dan jouw aardse zwaarte lichter In 't ijle, koele denken; de verwijding Van knellende horizon werd een bevrijding; Op 't donker ginds scheen hier het lichte lichter. Jij dacht je boven 't mensenleven dichter Bij de eeuwigheid; toch was 't een voorbereiding: Zo moest - vervulli...

in de stilte van de nacht ben ik op zoek naar een beetje rust een beetje kracht buiten duister de natuur in rust mijn lijf geeft signalen en ik luister gejaagd gespannen niet lekker in mijn vel ik geef niet toe ik wil me vermannen ik wil niet zeuren en zeker niet klagen want ik ...

Oote oote oote Boe Oote oote Oote oote oote boe Oe oe Oe oe oote oote oote A A a a Oote a a a Oote oe oe Oe oe oe Oe oe oe oe oe Oe oe oe oe oe Oe oe oe oe oe oe oe Oe oe oe etc. Oote oote oote Eh eh euh Euh euh etc. Oote oote oote boe etc. etc...

In een buurtkoffiehuisje te Weert werd slechts één soort van drank geserveerd. Men zag staan in 't café: 'Bakkie troosd' (met een d) en men dronk er dus koffie verkeerd.

De stem die ik verloor was een stem die de stilte niet meer kon brengen waar ik sprak en wilde fluisteren naar de schaduwen die mij wilden zijn en niet meer zwegen.

Je hebt me lang in onzekerheid gelaten, Slapeloze nachten, iedere dag Gister wilde je er ineens met me over praten En wat ik verwachtte was een tegenslag. Het kwam voor mij zo onverwacht, Je uitte je gevoelens voor mij, Stiekem had ik daar al die tijd al op gewacht. Was dan eindelijk die on...

Ik kan je niet beloven, dat ik je voor altijd mis, ik kan het je doen geloven, maar stel dat het niet zo is... En ik kan je niet zeggen, dat ik voor altijd van je houd, ik zou je de woorden kunnen opleggen, maar stel ik ben je niet trouw? En ik kan je ook niet alles geven, want misschie...

Als het leven ontglipt en de dood is zo dichtbij dan verwijnt de woede en voel je je vrij De strijd is gestreden je hebt je best gedaan De pijn zal verwijnen je wist dat je moest gaan

de regen striemt lente is verhaal gaan halen en de winter is weer terug keert zijn rug de zon toe en kust krokussen met natte sneeuw als het licht verdwenen is bevriest hij snel het geel van de narcissen moet gissen naar de tijd die hem zal kooien als hij door de warmte gaat ...