Alle inzendingen

een topje groene rust om de stemming optimaal te versterken. haar iedereen kennende geur maar toch bij velen onbekend, zij is vrij populair en de liefhebbers zijn helemaal weg van haar groene charme

Draag me naar de andere oever waar stilte is geplant waar rust zal bloeien Draag me naar die andere kant Laat me niet vallen voordat we arriveren voordat je het opgeeft Laat me niet kreperen

Soms denk ik stil, het leven had "andersom" moeten zijn: Eérst opstaan uit de dood en jaar na jaar jonger worden Elk begin was immers mooi?

In de trein zie ik haar zitten de ogen dof een leren jas Op haar schoot een oude tas haar in een staart met kleine klitten Ze kijkt me aan haar ogen groen pupillen klein, een vage lach herkenning een verlegen " dag " heel eventjes die blik als toen Ze rilt en zegt "wat geld voor...

Of de onvermoeibare vriendschap tussen een meisje en haar hond. Het is zondagvoormiddag en ik rij met mijn wagen naar de hondenschool. Naast mij zit een meisje, een meisje dat ik vroeger graag “mijn kleine meid” noemde. Dat gaat niet meer zo goed, ze wordt groter, zie je. Achterin zit Wodan, ...

je bent pas ontwaakt onder zilveren lakens en in jouw gezicht weerspiegelt de herinnering van een koele droom in een ruimte vol ochtendglorie en koffiegeur.

IK slaap, rustig en vredig. Ik slaap, met de dekens om me heen. Ik slaap. Ik droom, over allerlei dingen. Ik droom, over spoken en spinnen. Ik droom. Ik slaap, rustig en vredig. Ik slaap. ZzZzZ

Die verschrikkelijke pijn heb je jaren met je meegedragen. Nooit heeft men jou horen klagen. Je hebt zoveel meer gevoeld dan je liet merken. Al die zorgen heb je alleen moeten verwerken. Onze ogen gooide je vol met zand. Dat je stervende was, wist niemand... Je wou hem niet achterlaten. M...

Waarom voert men oorlog? Waarom voert men strijd? Waarom die verwoestingen? Doe iets nuttigs met die tijd! Als men stopt met oorlog voeren, zou de wereld heel anders zijn. Maar alleen als iedereen meewerkt, zal de vrede komen, geen angst meer en geen pijn. Waarom zinloos geweld? Omdat ...

Jouw ogen zijn als sterren Fonkelend in een oneindige duisternis Onbereikbaar. Onbemind.

Als ik in jouw ogen kijk dan voel ik mij verliefd, want door je mooie diepe ogen wordt mijn hart doorkliefd en als mijn hart zo wordt getroffen kan ik het niet laten, dan moet ik uiten wat ik voel en mijn remmen loslaten En als mijn remmen dan bezwijken stap ik op je af, ik bezwijk dan...

Een visser en vlieger uit Vorden zien vissen en vliegen bij horden. Een vlieg of een vis, die gevangen is, is zo een bromvlieg of bakvis geworden.

de eenzaamheid overheerst me de somberheid blijft komen de angst wordt steeds sterker de vriendschap kan ik niet alleen ben ik nog steeds de liefde heb ik nooit gekend terugtrekken doe ik mezelf steeds verder niemand laat ik bij me komen bang ben ik voor alles wat ik ben dat is si...

In je woorden hoor ik de liefde die je reeds lang voor me koestert. In je ogen lees ik het verlangen dat je reeds lang stapelgek maakt. In je kus voel ik de innigheid die je reeds sinds ons begin voelt. In je armen weet ik dat je me altijd mezelf zal laten zijn.

bij haar is sprake van een muur van afweer want een ieder die haar benadert komt na verloop van tijd tot de ontdekking dat zij immuun is voor kritiek, haar emotie zit namelijk gevangen in een web van frustraties.

Wanneer ik dood ben en de donkren komen, Geef me 't portret niet mee, dat altijd mij Ten hoofdeneinde stond en in mijn dromen. Ik merk er toch niets van. Het is voorbij. Neen, ik wil niet, dat na de laatste morgen De beeltenis van dit bemind gelaat, In een tot molm geworden kist geborgen, ...

Wat wil je wat moet je wat kan je doen als je alles al verloor niets zeker is Wat is VRIJHEID wat is MOGEN wat is VREDE als er niets meer is om vrede mee te hebben

Tranen van onmacht. Een waterval van verdwenen hoop en desillusie De belofte verkracht. Een triest geval van "niet te koop" en excecutie

de dronken dromer draait de woorden op een wringende wijze uit z,n vrije geest, hij zet deze neer met een wonderlijke gedrevenheid maar wat is waar en wat uit de fles.

Ik heb er schoon genoeg van, riep de man Bij harde vakbondsacties in de schoonmaak Vandaar dat ik hier fel over mijn loon waak Want dat is iets dat best royaler kan En toen ik naar zijn inkomenseis vroeg Toen zei hij kort en bondig: schoon genoeg

zie mijn twijfels weet mijn angsten voel mijn tweestrijd hoor mijn kreet kwijt mijn schulden houd mijn aandacht lieg mijn waarheid schrijf mijn leed proef mijn liefde kleur mijn dagen steel mijn blikken poets mijn hart lees mijn woorden streel mijn zinnen merk mijn schikken dee...

Het liefste van de liefst. wat er maar kan bestaan, heb ik in jou gevonden. ik laat je nooit meer gaan!!!

Jouw tranen op mijn kussen, de blik in je ogen. Waarom heb je tegen me gelogen? Je armen om mij heen, de warmte van je lichaam. Was ik het maar uit de weg gegaan. Ik had nooit gedacht, dat ik dit nog zou beleven, iemand als jij kwam in mijn leven. Je kleurde mijn wereld hemelsblauw, maar...

een zee van handen deint geluid golft aan in vlagen vingers reiken, ogen vragen armen zijn tekort, wuiven het niet weten wat er schort de blikken zijn nog open er staat geen leider op die aan de mensen zegt hoe alles zal gaan lopen woede uit zich in geweld de eerste mannen zijn gevel...

Gij kent de diepte niet der donkre dalen, Waardoor ik huiverend ben heengegaan, Had ik één taal, meer dan der mensen talen, Nog zou mijn Lied het u niet doen verstaan. Maar ook gij kent de bonte bergen niet, Waar Gods wil mij machtig heeft heengeleid, Waar het hunkerend oog de verten ziet,...

Er zit een gat in het blad. En het is krom. Het heeft gewerkt en zij heeft laten werken. Eenkennig werd zij nooit. Veelgodendom van sap en bier en bloed was altijd welkom binnen de kringen van haar heiligdom. Haar stutten zijn geen zuilen. Het zijn poten, viervuldig hun geloof, maar steeds o...

Waar ik bij de Belgen van hou is die verrukkelijke zin voor anarchie, die afkeer voor het instituut. Wat ik bij hen zo verafschuw is het feit dat de anarchie zelf een instituut wordt.

Zwalkend over een duin Lallend richting de pier Om de nek een mosselenkrans Stinkend naar nachtelijk vertier De eerste avond van m'n huwelijk Vreemdgegaan met haar vriendin Mijn nieuwe vrouw had hoofdpijn En die ander enorm veel zin

Als sneeuw voor de zon Verdwijnt uit mij het leven Net zo snel als het begon Het duurde maar even Het schot in de roos Precies in mijn hart Doorgaan is hopeloos Mijn einde is gestart

Heil de president Heil Balkenende Het land onbestuurd Een politieke bende Verpletterd door Bos Toen hij zich afwende Maar gezamenlijk sterk Voorkomt meer ellende