Alle inzendingen

Wat nu een kerkhof in mij is, was, lang geleên, Een vrolijk marktplein, waar een dartle zwerm dooreen Krioelde van de dolste dromen, somtijds wel Wat al te dol, en toch vermaaklijk en hun spel. Het was me een leventje daarbinnen! Zien verging Een mens en horen. Doch op eenmaal, daar verging ...

Hem die mij grof beledigt, Mij overlaadt met schand En openlijk mij belastert, Hem reik ik de broederhand. Maar die mij voorkomend bejegent, Die mij aan zich verplicht En zich mijn vriend durft te noemen, Die spuw ik in 't gezicht.

Ze hebben er ook Mars en Milky Way Daar in dat Planetarium in Franeker Maar als ik er iets eten wil, dan kaan ik er Het liefst de dakconstructie naar benee Als houtworm ben ik een tevreden klant In dit tienduizendsterrenrestaurant

Gif verlamde haar vlotte spieren Schuimbekkend versteef ze De duivenmelker verleidde haar met malse brokken. Ik klemde het karkas vast, streelde de vacht. De kop kriebelde mijn hals Met de tong tussen de tanden. Een bloedvlek op mijn schouder. Ik danste een brede wals om de rouw te vergeten. ...

Geslepen managers moeten oppassen dat ze zichzelf niet in de vingers snijden.

Hoe vaak jij ook uit taal opgroeit tot die ene warme naam Ik wil je het liefste ongesproken laten liefste geheim houden want vreemde toehoorders kunnen om de hoek wachten Ik wil je het liefste binnensmonds op het puntje van mijn tong Ik heb je het liefst net niet gezegd...

Een fusie tusseen Vlaanderen en Nederland is voor beiden de enige manier om Europees te overleven.

Maar 'k danste 't liefst volgens wiskund'ge wet: Door 't x-y-vlak zwierde ik horizontaal, En dan met lucht'ge sprongen, vertikaal, Zweefde als een mug ik op en af langs z; Zich weven zag 'k uit schimmig lijnennet De oneindigheid tot kronkel van spiraal: Het teken van de almachtige inte...

ik noem je: bloemen ik noem je: merel in de vroegte ik noem je: mooi ik noem je: narcissen in de nacht waaroverheen de wind strijkt naar mij toe ik noem je: bloemen in de nacht - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -- - - - - - - - - - - - - - uit de Verzamelde Gedichten v...

Gewogen woorden liegen niet Althans, ze wegen lichter, tenzij de desbetreffende dichter zijn lezer lezig leesvoer biedt (Inkt is echter erg machtig) ‘Open mind’ komt zelden snel zoals mannen boven tachtig Strofen waren zeker prachtig, maar woorden zaten in de knel (Voelden zich niet i...

je speelt in mijn hoofd tussen flarden gedachten bomen wiegen een lach in dromend verwachten van lente, die vliegt vleugels gespreid de winter verliest zijn terrein en verdwijnt voor even bevrijd de wereld ontvlucht zon boven donkere lucht die jaagt op de tijd speel in mijn hoofd...

Jouw handen door mijn haren ogen kijken mekaar verlangend aan handen die voelen en die strelen geen idee hoe lang we hier al staan Door elke aanraking van jou stijgt snel mijn lichaamstemperatuur het voelt zo waanzinnig lekker om van jou te genieten op dit uur Natte haren op mijn gezich...

ik sluit mijn ogen glij met mijn hand over mijn gezicht voel de vormen voel de gladheid voel de oneffenheden ruwheid soms wou ik dat ik naar binnen kon gleiden tastbaar voelen wat ik voel gewoon voelen lukt niet meer ruwheid het voelen en het weghalen opnieuw beginnen glad van buiten g...

rustig leest ze haar blaadje ik bekijk haar op een afstand plotseling oogcontact ik kijk haar onderzoekend aan pijn niet willen zie ik het goed? praten in de kleedkamer praten in de zaak fantaseren overleggen bevestiging

Tere rode blaadjes in omarming zijdezacht symbool van grootse liefde maar ook de kleur van haat De scherpe groene doorns aan haar trotse ranke steel schilderen rode druppels uit het gewonde vlees Waar we ons bezeren aan wat haar zo eigen is en de pijn beminnen worden haat en liefde EE...

Zee ruist groter als zij ogen sluit donder... dondert harder in sobere stilte van inktzwarte nacht. Elke golfbeweging dat tracht haar geest te wiegen... te sussen slechts fracties van waken. De kreet der wanhoop ebt langzaam in rondingen van woeste razenij. Ze is sterk... de merri...

Ik sluit mijn ogen Voor de waarheid Denk enkel alleen Aan wat ik voel Hoe kan ik kiezen Tussen beide? ‘K weet niet eens zelf Wat ik moet doen

Wat ben ik Zonder jouw liefde, Nog steeds mijzelf Of een schim van wie ik was? Hoe kan ik verder Als ik nog steeds denk Aan hoe jouw lippen Mijn lippen waren En ik warm en veilig In je armen lag? Waar ben ik, Dat ik niet eten, drinken, Slapen kan En ik niet weet Wat ik doe of z...

Wat is het nut, welke dwaas vond wapens uit? Pistolen, geweren, kanonnen, wat dan ook, Wat is het nut, van al dit verwoestende geschut? Levens die 'net' begonnen waren stoppen als in een flits, niemand nog kunnen sparen leren ze dan helemaal niks? Kinderen, onschuldige creaturen, moet...

Eeuwig dwaal je door mijn hoofd als stof in een dichte kamer een deel van mijn gevoel beroofd elke gedachte een slag van een hamer Dieper zak ik in zachte grond onbereikbaar, maar zo dichtbij ik die alleen voor jou bestond maar stof in de ogen verhindert het "wij"

Geest van de wind beteugel je kracht zodat je stem door het gras zal fluisteren en lispelend vertelt van alle wijze verhalen die je meenam vanuit het verre dwalen, mijn wachtend oor zal open luisteren Geest van het water beroer mij zacht laat je ziel door mijn lichaam stromen geef me de die...

Wat ze zoekt in de tuin van haar leven heb ik voorgoed verstopt toen ze me geen afscheidszoen wilde geven. Want ze is mijn bloem die eenzaam mooi blijft wanneer mijn hart weer over haar eindeloze kleuren en geuren schrijft.

je snelt mijn gevoel voorbij zo ongeremd maak je mij ontstemd en terwijl ik daar sta en staar naar het zoveelste wegwuifgebaar: je rug keert zich steeds verder van me af ik sta besta en ik zeg: ontzeg mij niet wat je bij me achterliet want dan is het net zo weg als jij kom hier kom t...

De vakantie is bijna voorbij, nog twee korte daagjes en dan moet ik naar school; een nieuwe school om het nog erger te maken. Ik haal diep adem en de heerlijke boslucht dringt mijn neus binnen en bant zo mijn sombere gedachten uit mijn hoofd. Mister Ashton loopt snuffelend en kwispelend voor me uit....

Niet als verhaal, overbekend, of gedicht laat jij je lezen zelfs niet als anekdote. Toch ben je lettergewijs mijn leven ingeslopen anders gezegd en beter: je bent voor mij het laatste wat er onzichtbaar bij al mijn sores staat geschreven, gewoon de voetnoot bij klein maar onmisba...

De dijken braken door Schreeuwende mensen renden weg Het water stroomde door de steden We konden niet meer naar beneden Water stond steeds maar hoger Zandzakken hielden het niet meer Dijken braken door Er was geen geschreeuw meer, geen gehoor… Wat heeft het water met onze stad gedaan...

binnen en buiten lijkt in elkaar over te lopen, de verre verte een flits vervolgens dof gerommel, de hoge bomen gedirigeerd door de woelige wind swingen en zwaaien heen en weer alsof ze een show weggeven zo ritmisch en bewogen.

Tijdens 't eten, schoot er een vulling uit m'n kies, heel vervelend. Belde de tandarts en die zei, kom maar snel, dat regel ik, dat weet je wel. Nou ben ik helemaal niet dol op zo'n bezoek, maar een krater in je mond is ook niet alles. Dus zo gezegd, zo gedaan en vreselijk vroeg ...

Een prachtige ster aan de hemel verdween de dag dat jij op deze wereld verscheen Maar als dezelfde ster blijf je door het leven gaan Je blijft altijd schitteren zelfs zonder het licht van de maan Jij bent mijn mooiste ster en ik jouw bron van energie Geloof me nu ...

3 maanden zat ik binnen, 3 maanden getreurd. 3 maanden zitten denken aan wat er is gebeurd. 's nachts kon ik niet slapen voor een hele lange tijd. ik wil je wel vergeten, maar ik wil je ook niet kwijt. 3 maanden niet naar school, 3 maanden graag alleen. nu, ruim 1 jaar later, er nog ...