Alle inzendingen

soms heb ik dat dat ene moment dan voel je je meer dan je werkelijk bent dan ben je even iemand die om het leven geeft die de waarheid van het leven vasthoudt in haar greep een moment van enkele seconden kan je leven weer moed in spreken kan de wereld weer laten zien op een manier di...

creaties uit eigen hand tekenen de voorheen zo sobere muren om tot een weerspiegeling van mijn persoonlijkheid. op m'n kamer verneem ik een zeer geriefelijke geur, het is het prakje in grootmoeders geliefde braadpan die al uren vredig suddert op zacht blauw vuur. de zoemende afzuigkap,...

Uitgelaten schenken we onze lichamen in doen en denken vrij. Open deuren en ramen koelen onze warme posities. Ieder stukje huid wil graag delen met wat mondeling wordt overeengekomen. Tranen verschijnen als liefdessappen, ogen spreken over een gave, brandende tongen zijn niet te blussen. He...

‘Waarom?’ is een vraag die vaak verloren gesteld wordt. Soms, als ik in de wolkerige dromen blik, de massa zijn grenzen kent, voel ik deze vraag pregnant aanwezig onder de oppervlakte van de hemel altijd en voor eeuwig: ‘Waarom?’

Op zoek naar romantiek, ontmoet je soms heel mooie muziek. Muziek geeft veel aan iedereen, ook al zit je er helemaal doorheen. Soms zit alles tegen, waardoor je alles niet meer zo helder ziet. Je zou je hoofd wel willen legen, maar helaas, dat gaat niet. Muziek geeft kracht, ook als je ...

Groot als de bomen Snijdend als de wind Oneindig als de ruimte Is het gevoel dat ik in me vind

Maar hij… Ondanks de donkere wallen onder zijn ogen, hij is wakker. Hij is er. Als de wereld slaapt, en ook ik begin te doezelen, houdt hij me wakker. En hij… Hoe zou ik het kunnen weten? Maar toch zie ik, dat zijn ziel vol hoop is, vol verlangen om alles te zien, alles te kunnen voelen, ...

Kleuren van een schoonheid ongekend en fel glijden langs ons geestesoog verdwijnen in de verte Waar een wazige horizon hun inhoud doet vervagen achter waaiers van licht die het diffuse laten stralen Zo gaan wij op weg als we de stof verlaten verdreven uit de dichtheid zwevend langs he...

Praten zonder woorden, huilen zonder tranen, klimmen zonder koorden, het alles is zo veel te lief om te kunnen argwanen. Knippen zonder schaar, zingen zonder stem, het doen veranderen zonder enig gebaar.

De boer had slechte oren hij had het niet verstaan en tussen de kippen in het hok nog een hen gedaan

Tien wodka's later Onsamenhangend gezwam Een stuk aan zijn kraag

De helft van het eten ligt reeds op de grond, het kind zit te gillen, ze houdt nooit haar mond. Geraspte kaas ligt naast de pannen en borden, hoe moet dat in Godsnaam ooit opgeruimd worden?! Sausvlekken zitten op handen en mouwen, die hadden we misschien beter om kunnen vouwen. Gesmijt ...

Het horrorgenre wordt gevoed Door de alledaagse realiteit Zo raakte een moeder zoonlief kwijt Door wasmachien en linnengoed Ik moet de filmtitel nog verzinnen “Wurgend Witgoed” of “Luguber Linnen”? "...Wasmachine wurgt jongen...De mouw van een kledingstuk draaide zich om zijn ...

Uit magische machten die de dag toedekken wachten wachten op wat? Kieuwen kiemen tot oeroude reptielen foetale fossielen in wording Licht en liefde ontwaken voor ‘t eerst uit stof en steen jij en ik Blozende blikken in obscure ruimtes een vluchtige vlam in het ijle Beloftes...

Wanneer wij op een dag eens dwars door alle huizen konden kijken, ik hier, jij daar: wij gingen naar het raam om eeuwig naar elkaar te staren. Ik zag een hemel waar jouw ogen waren. Ik zag jouw hemel en jij zag de mijne; ze zouden beide vol met sterren staan boven de bergen die al ee...

twee zielen één gedachte waarbij zij even lachte omdat hij dat zo vrolijk zei samen zweven op de tonen van een heerlijk gevoel dat op de toppen wonen het swingt zo zwoel wijl hun ogen vonken stralen naar elkander toe en naar de wereld lonken twee monden één gevoel waarbij hij even...

schrijnend klinkt het klagen jammert echo's in het dal treurnis blijft het vragen druppelt tranen neer en zal na eindeloos weerkaatst te zijn nog galmen voor een laatste maal een beetje talmen nog zingen nog eenmaal gehoor doordringen en tot slot weg sterven in wezen verdoofd door ...

De uitspraak van één vrouw kan toch geen afbreuk doen aan iemands persoonlijk geloof?

Een pen is sterker dan een zwaard.

ook de lucht is nu gereinigd woorden zijn steriel zusters knippen scheren en joderen een groene man die lacht het mes dat wacht en zonder spreken snijdt de huid tot helften splijt vrouwen zuigen het verboden vocht, stromen dat niet mocht vaten worden afgeklemd stilte is al over...

Jij hemelspiegel van mijn aarde, waren wij waterspiegels maar, vereeuwigvuldigden wij zo veel, elkaar doorkijkend, jaar na jaar, Maar werkelijkheid is schaarste jij bent mijn luchtkasteel ik ben jouw zwaarte.

Wanneer de nacht valt, en jij niet meer bij me bent, dan pas besef ik echt, hoeveel ik van je hou, dan denk ik aan alles, alles wat we samen doorstonden, het goede en het slechte, het geluk en het verdriet, wat de nacht ook doet of laat, ik weet dat ik jou nooit verlaat.

Als kind ging het al fout met Cor van Hout. Veelvuldig trok hij meisjes aan hun haar en sloeg hij klasgenootjes in elkaar, kortom, hij was al vroeg behoorlijk stout. Men onderzocht zijn lichaam na zijn dood en ja, verdomd hoor, dat zat vol met lood.

Hoe kunnen mensen ooit ontspannen en vrij het leven zo teleurstellen dat hemel een hel wordt Waar liefde wil vervalsen ons tot verraad verleidt en denken in emoties leven tot waan verheft Waar eenheid is vergeten strijd ons gaande houdt waar echtheid wordt gemeden leugen tot waarheid ...

Alle clichés aan jou gericht: Julia, Roxanne, Regenbogen, ja, alles wat ik ooit gedicht heb over jou, ooit overwogen, is te goedkoop en te oneigen, ik gooi het weg, wanneer ik in een hartslag voel hoe puur en zacht jouw ziel zich buigt over de mijne.

Door 't woud der pijnen kreunt en zucht de wind, En machtig wuiven de gepluimde toppen, En strooien rond de zware schilfer-knoppen, Die stuiven over 't knerpend naalden-grint: En uit het hemel-groen dier ruige koppen, Die schudden: ja, en neen, van woede ontzind.... Daalt daar een lied op ...

hoe kan ik je bedanken voor wat je hebt gedaan voor al die keren dat je naast me wilde staan hoe kan ik je bedanken voor de keren dat je kwam en voor een deel mijn zorgen op je eigen schouders nam hoe kan ik je bedanken voor de dingen die je zei ik zeg het maar met bloemen en e...

geen stem in de wolkbreuk de plotselinge waterval van de daken glijdend druipende steen met hun zoute tongen verwoest o geen stem onder het afdak geen oog en geen beeld en geen godheid buiten het raam wuivende takken en de echo van een licht over de grond kruipend nee een stroo...

Ommuurd door een leegte wakker worden zonder slapen gedachten zonder tekst een douche vol tranen, zout zonder eten enkel honger naar jou, onverschillige dagen ondergedompeld in een bad verdriet met zelfbeklag, Ik ben moe van je lief te hebben jouw engel gebiedt me te herleven in je vri...

Jouw tedere ogen kijken me verlangend aan En met hetzelfde verlangen beantwoord ik jouw blik Jouw zoete lippen vinden zonder enige twijfel mijn mond En met dezelfde vastberadenheid beantwoord ik jouw kus Jouw zachte handen strelen vol gevoel mijn hele lichaam En met datzelfde...