80528 resultaten.
Sfeervol
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Laatst dineerde ik met Constance
In een sfeervolle ambiance
Maar toen zei zij
Plots tegen mij:
Vetzak, wat zit je weer vies te schransen
in een triptiek van liefde
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 ik zie zachtheid
in een sterk profiel
schaduw duidt de
randen van je ziel
je ogen glanzen
en de bloemenkransen
dansen op muziek
liefde in triptiek
mijn paletten klaar
de kleuren gescheiden
nog zijn vormen en
beelden bescheiden
ik schilder magie
met tijd die verdwijnt
jij vers...
wisgedicht
2.3 met 99 stemmen
0 De meeste mensen jagen zo bezeten het geluk na
dat ze eraan voorbij lopen.
wisgedicht
3.1 met 80 stemmen
0 Een gesloten hart zou de ergste gevangenis zijn.
0 dromend hart
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 0 dromend hart, kies u een nieuw vertier
in vrouwenwang en purpren eglantier;
licht als kwikzilver vlieten onze dagen,
de pracht der jeugd zinkt als een bergrivier.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -- - - -
Uit de Rubaijat.
De Rubaijat is een verzame...
KWATRIJN
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Mijn beter ik en ik
streden erop of eronder
Mijn beter ik bezweek
nu ben ik, goddank, zonder
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
uit het werk van J. Goudsblom (1932)
George J.C. Bush
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 God heeft het dit keer beter aangepakt:
Geen kind, geen stal, geen kou en straks geen kruis,
Hij zond zijn zoon nu naar het Witte Huis,
Net als de wereld naar een leider snakt.
Wie doodt uit naam van Allah moet geveld,
Wie dat uit naam van Bush doet is een held.
Waar we gebleven zijn
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Naakt met de woorden
die ons weer laten spreken
zijn we
onze schaduwen
ontgroeid
en
volgen we elkaar
waar we
zonder schaamte
elkaars
leugens
ontdekken
Hoe machtig ben ik
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Ik las het levenswerk
van een dichter in een week
en gaf me over aan een vloed
van woorden, letters en een zee
vol hersenkronkels
- Hij bezweek voorgoed
die ook mij wilden verslinden
zoals een zeemonster doet
Langzaam trok het water
zich terug in het boek
Mijn geest vatte slaap
en s...
van oude mensen ...
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 ik zie de oude Takma lopen
leunend op z'n stok
de lasten van een stil verleden
doen z'n schouders buigen
ik zie m'n oude vader lopen
langs verlaten straten
het gewicht van eenzaamheid
als ballast op z'n rug
en dan zie ik mezelf
als oude man voorbijgaan
is dit een toekomstbeeld
van...
Vluggertje
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 zij is het genot dat mijn dagen vult
bij het opstaan tot aan mijn kussen
zal ze me telkens weten te sussen
ik ben haar verslaafde, zij is mijn cult
ik bespeel haar met mijn handen
voorzichtig strelende vingertippen
ze hangt me vurig aan de lippen
tot ik haar ademtocht voel branden
ik tr...
Mijn wereld
verhaal
2.5 met 24 stemmen
1.739 Op het gemak fietsend hoorde ik het gebabbel van de mensen voor mij aan.
Het was prettig om die leuke geruststellende stemmen te horen.
Op een rustig tempo glijden we de polder in.
Onmiddellijk is mijn aandacht getrokken door het mooie veranderde landschap. Het is heel erg indrukwekkend.
Onm...
Beroepslui
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Een hoer en een timmerman zaten
hun vakdeformaties te haten.
Wat 'r echt niet om loog,
was z'n timmermansoog,
maar d'r wipneus liep ook in de gaten.
Onmacht
verhaal
4.0 met 8 stemmen
2.254 Mijn vader….
Ik zie mijn vader als een vreselijke man. Ik haat hem. Het enige wat ik voel als ik aan hem denk is woede, haat. Hij deed me altijd pijn verdriet. Hij verachtte me, haatte me en vond me vreselijk.
Hoelang heb ik wel niet gevochten voor zijn goedkeuring voor een enkel compliment....
Chof kek
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Een kok, die 'koekenpannen' zeggen wilde,
versprak zich, daar hij 'koenenpakken' zei.
Toen hij 'Ik meende "poenenkakken" ' zei,
besefte hij, dat hij z'n tijd verspilde.
Hij zei: ' 't Is mond, dat ik m'n beter houd,
daar spreken zwijgen is en zilver goud.'
Liefdeskoord
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Vinger toppen
volgen
haar rondingen
Adem warmt
haar hals.
Opgewonden
harten
voeden elkaar in de nacht.
Maanlicht
tilt schaduw
van elke beweging
en zet ze zwart
tegen het behang.
Zoete uren vol zuchten
haar mond
kust elk
liefkozend woord
en geen plek
blijft
onberoerd.
Balance...
Mijn houvast
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Ziel bundelt tranen
zonder
wortels wankel
strompelend door
kreupelhout
gesprokkeld.
Slechts
zoekend naar
die ene
houvast
Al langer
dan geweten
hield ik
vast
aan jou.
tranen
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Als tranen het leed verzachten,
van onze offerdieren,
in hun laboratoria,
dan wil ik een leven lang huilen,
en slechts daarom oud worden.
benhanan.
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 je komt en je gaat.
je moet weer terug naar je internaat.
Je laat me hier alleen in dit stille huis.
Maar lieverd wanneer kom je weer thuis?
Je laatste kus en laatste blik.
Je lieve woorden..ach maak je niet dik.
Volgende week sta ik weer hier.
Jij bent toch mijn knuffeldier?
De trein vertre...
De providentiele nacht
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Eensluidende woorden doen een te redden luik open gaan
voor die ander in een rituele gang zonder zeeën van tijd;
die diepte veranderlijker dan duisternis onder volle maan,
een wolf de ziel op een massief verhoogde massa bevrijdt.
Kamiros
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Dwalend tussen muren kniehoog
door oeroude straten
overal geurende kruiden:
aan mijn voeten
afhellend naar het strand
de stad.
Boven mij
éven de wind
door de pijnbomen
een hagedis ritselt
het is stil en heet.
Kijkend over de zee -
onbeschrijflijk is het licht -
weet ik van hier
vo...
In Memoriam
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Een lied altijd
in bomen bewogen
zal je gedenken.
Leef ongebroken:
in de wind
weet ik je adem.
Regen zal
in trage tranen
om je schreien.
Vaarwel.
Aanvaarden
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 een ruw geslagen vuren kruis
achterover hellend door de haast
waarmee het schreiend was geplaatst
achter de restanten van een huis
brandt het netvlies vretend zuur
’t kruis dat dodelijk ongerust
verstild haar kille schaduw kust
over evenbeeld in miniatuur
vrijwel zeker overromp...
Vroeger is een verre ster
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 U weet niets van mijn wezen,
Mijn zwakte, mijn kracht,
Wat weet U van een volk dat
U zo diep veracht,
U graait in ons leven,
U plundert ons huis,
En wat U niet vindt
Begeert U het meeste
Ons hart krijgt U nooit in
Uw macht
Vroeger is nu een verre ster
een vreemd vijandig land
met vreemd...
Zoon
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Jij hebt je afspraak met God
jij bewandelt paden
die voor mij
ontoegankelijk zijn.
Jij, mijn mooie stille jongen
hoe mensen ook kunnen leven
teruggetrokken, traag zoekend
in harmonie met jezelf
toegankelijk voor de Zuidenwind
onbereikbaar voor de Noordenwind.
Toch zal ook jij, mijn zo...
Sonnet voor moeder
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Vervagen wil soms het beeld
van jou, mijn te vroeg gestorven ma,
maar bij alles, wat ik doe, denk ik na
en zie hoe gelukkig wij hebben gespeeld.
Mijn hulpeloos verdriet is met anderen gedeeld;
tijdens je lijden, bij je dood en ook lang erna.
Nu ik, net zo oud als jij toen, in het leven sta,
...
Eindelijk begint het einde
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Geworpen in het leven
adem ik je lucht
Als ik maar kon zweven
ver weg van deze klucht
Het is reeds lang beslist
wat van ons zal komen
Opvoorhand reeds gekist,
vers voedsel voor de bomen
Is wat ik droom geen realiteit?
We zijn toch allen beschoren
ons lot van eenzaamheid,
wa...
ik ga het offerland verlaten
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 zeg me welke weg je loopt
ik ga het offerland verlaten
wil weer weten wat mijn
handen doen, de passie
voelen van een zoen
lakens koelden nooit
meer hete lijven
samen blijven was het doel
ik lachte met een scheve
smoel naar oude wijven
we keken naar elkaar
begrepen wat we wilden
jij...
verdwenen
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Een lange weg afgelegd
Een lange weg te gaan
De reden van mijn bestaan weerlegd
Elk leven kan vergaan
Iemand kan naar je leven staan
Woede om iets dat je zegt
Denk je dat ik vecht?
Een sterke jongen die mij laat slaan
Het geweld is al lang verdwenen
Woede lost op
Met het vuur aan de sc...
Kersthonger
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 In het donker van de winter
en de honger van de nacht
plots het feest van duizend lichtjes
etensgeur waar ik naar smacht
Hunkerend naar licht en warmte
zoek ik naar een kerstgevoel
volg de lichtjes, geur van eten,
sporen naar een hoger doel
Geur alleen stilt niet mijn honger
lichtjes h...