80531 resultaten.
wisgedicht
1.8 met 22 stemmen
0 De dichter dicht niet
maar opent verre verschieten
b.v. van tientallen vrouwen
met prachtige tieten.
Kraai
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Het leven is een cirkel met als middelpunt de dood.
Onszelf bekommerend om de omtrek en de lengte van de straal,
vergeten we de buitenomgeving.
We kunnen het vragen aan de zwarte kraai,
die met 'het' onbevredigende antwoord in de treurwilg wacht.
Met jou
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Met jou ben ik de
schaduw
die de zon volgt maar
de duisternis
niet vreest
Want ik begin en ik eindig
overal
waar jij naar mij kijkt
en je licht
mijn liefde
altijd een glimlach
geeft.
Fietsen.....
verhaal
2.7 met 13 stemmen
1.863 U mag het best weten geachte lezer, maar sedert ruim twee maanden ben ik besmet met het Girovirus en dus besloot ik om mij zo snel mogelijk een echte racefiets aan te schaffen.
En dan wordt het uiteraard een Colnago; kost wel een paar euroflappen, maar dan heb je ook wat nietwaar? Meteen de volgen...
De tuinman
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 Onder een dikke beukenboom
heerlijk in het parkje
ligt hij te rusten moe en loom
naast hem ligt zijn harkje
even dromen
laat hem gaan
de winter komt er zo weer aan.
Vuile bom
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Geweld is tegenwoordig in de mode;
Dus draait een terrorist zijn hand niet om
Voor het bedenken van een vuile bom
Om daarmee vele vijanden te doden.
Met heimwee denk ik terug aan vroeger jaren
Toen er nog enkel schone bommen waren.
In pure vorm gegoten
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 De wind weeft gouden stralen
zachtjes doorspoelt het je haar
Ik zie jouw ogen langzaam verdwalen
opgaand in een teder gebaar
De zon weerkaatst jouw gouden glimlach
verwarmt mijn hart met al haar kracht
Toont het geluk van een eerste lentedag
die ons voor altijd samenbracht
Zichtbaar stra...
Tovertijd
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Draken die
elk vuur verwensen.
Lachende kabouters
die lachen om mensen.
Kinderen die
niets meer wensen.
En niemand gelooft meer in sprookjes
omdat ze steeds beginnen en niets meer veranderen.
Woestijn in de polder
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Met mijn schoen door zand en stenen
Waait het stof hoog op
Daalt een eindje verder
En strijkt neer op een verdwaald blikje
Ik hoor de doeken klapperen
Als grote witte spoken
Sommige mensen zijn al op
Alsof de camping gaat ontwaken
Ik zie een karavaan van mensen
Wachtend in de rij
Storm...
De wandeling
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 De druppels vielen uit de lucht
De natte geur van wat vergaat
En ik keek naar een vogelvlucht
Ik wist; te hoog en veel te laat
Mijn haren nat, de kroon verwaterd
Knisperend grind schoot om mij heen
Ik liep maar door, op zoek naar later
Want dat kwam toch wel zometeen
Bij de rand van hei ...
Dan lachte zij: O jou geleerde ! / Nu slaapt ze in Brahman, veilig voor altijd
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Dan lachte zij: O jou geleerde ! Wat
Weet meer dan ik van 't Brahman zo'n brahmaan?
Het is mijn thuis, ik kom er net van daan,
De Schone Slaapster van jouw Lotusstad.
Stil leg ik in de ziel je heel mijn schat
Van zelfgeschouwde God, geen mensenwaan:
Hoor, nu ik wakker ben, mijn fluist'ren...
wisgedicht
1.8 met 37 stemmen
0 Het feit dat grote sportevenementen veelal plaats vinden in de komkommertijd voor het echte nieuws, tekent de werkelijke waarde van deze evenementen.
J-curve
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Opgesloten in een geïsoleerde ivoren kamer.
Probeer de berg niet te beklimmen,
je zult je bezeren aan prikkeldraad
èn naar beneden storten.
Je reactie doet de muren aandikken.
De eeuwige J-curve, missende oogkleppen.
vuur
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 …..met
haar lippen om het filter
vragen haar ogen
hem om vuur
en hij beleeft
- in alle stilte -
zo zijn eigen avontuur…..
…..met
zijn lippen op de hare
zien haar ogen
zijn gezicht
en zij denkt
- is dit het ware? -
als hij weer op haar ligt……
…..met
zijn handen op ha...
Teruggeroepen
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 hersens kraken in
machteloos gevecht
beslissingen dringen op
en verdwijnen
met een zucht
het hoofd stroomt vol
gedachten zweven eenzaam
verloren
zonder lichaam
negerend het gevoel
dat klopt van ongeduld
het hart roept
luister
en
in de stilte die valt
glijd een t...
honderd
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 honderd jaar is hij geworden
zonder bril en goed ter been
en van alle zeven op het rijtje
miste hij er nog geen één
honderd jaar is hij geworden
zonder stok of kunstgebit
en genietend van een glaasje
“als er maar mijn merk in zit”
honderd jaar is hij geworden
zonder staar of kunst...
wisgedicht
2.2 met 16 stemmen
0 Er bestaat niets;
moest er wel iets bestaan
wij zouden het niet weten;
moesten wij het wel weten
we zouden het niet kunnen meedelen...
SNELWEGEN
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0
Het nieuwe kabinet wil nieuwe wegen.
Bestaande wegen worden straks verbreed.
Capaciteitsvergroting is de kreet.
Aan het milieu laat men zich niets gelegen.
Alternatieven? Daar komt men niet mee.
Misschien is “niet van huis gaan” een idee.
Steeds en soms
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Met je tanden bijt
je op de lippen die ik nooit
kus omdat ik nog steeds niet weet
waarom
je liever bijt
dan kust
Als ik des Zomers
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0
Als ik des zomers, duffe stadswal, u ontweken,
Mijn jonge jeugd geniet in zachte hemelstreken,
En baad in morgenkoelte en dweep in maneschijn
Aan ’t blauwe Sparen of de dichterlijke Rijn,
Waar lieve mensen langs de groene heuvlen wonen,
Waar ’t hoge woud weerklinkt van blijde hemelton...
wisgedicht
2.4 met 32 stemmen
0 Je bent interessant op elke leeftijd,
of je bent het niet.
Uit jouw leven
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Morgenvroeg zal ik als een pop
Mij ontdoen van al het oude
Alles wat ik zo vertrouwde
Keurslijf en juk, ik geef het op
Ik ga stad en taal verlaten
Laat vijand en vriend in de steek
Zomaar ergens in deze week
Niemand heeft iets in de gaten
De feniks ontwaakt nu beslist
Zoek mij niet meer...
zelfs
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 zelfs
met beide voeten op de aarde
sta je
in wankel evenwicht
zelfs
met voldoende eigenwaarde
schrik je
van een vreemd gezicht
zelfs
met vertrouwen in elkander
weeg je
ieder woord weer af
zelfs
met respect voor die ander
schend je
telkens weer zijn graf
zelfs
dat moet je hi...
In het spoor der zwaluwen
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 In het spoor der zwaluwen
luwen schaduwen
in het morgenlicht
licht verblindend licht
dat licht verbonden in de lucht
als zwaluwen zweven
en schaduwen geven
hun licht
in het morgenlicht
Earl Grey
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 (Wie blijft die schrijft)
De één schrijft puzzels
in raadselvorm
De ander geeft les
over een onontdekte worm
Sommigen doen deftig
met Latijnse taal
Anderen schrijven alledaags
en verwoorden dood normaal
De één gebruikt vier regels
een enkele keer iets meer
Een enkeling plaat...
om 't spel
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 ‘t Knikkerspel gaf schoolbezoeken zin
Je mikte in de pauzes menig schot
En piekte je chineesje in de pot
Gewonnen! En dan zette je weer in
Met chips als voorgerecht voor sjieke dinners
Is knikkeren nu golfen voor beginners
Gij deed van alle mensen
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Gij deed van alle mensen mij
De zwaarste pijn,
Van alle mensen zult ge mij
De liefste zijn.
Over god, geld en gusts.
verhaal
1.8 met 30 stemmen
3.483 (Netring@nederlands plaatst met enige regelmaat een column van Henk van Dorp uit zijn bijdragen destijds in Meteorologica, die nog niet aan actaliteit hebben ingeboet.)
Toen in Valkenburg en IJmuiden binnen 5 minuten de wind omging van hard zuid naar stormachtig west was de tijd gekomen om alar...
op weg naar
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Een ondoordringbare andere wereld
te bevatten door niemand er omheen.
Het eeuwig duistere doolhof waar de caroussel draait,
zwevend in de lege leemte om hem heen.
De adelaar vliegt door de onvatbare wolken
en ziet haar prooi alsof het altijd op haar iris heeft gezeten.
Zij stort als een rak...
Kijken en geloven
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Kijkend naar je bloedloze lippen ben ik
die vraagt waarom je
ogen hun kleur verliezen
en je woorden weer de vluchtweg
kiezen
waar liefde en woorden elkaar steeds vragen
wat je gelooft
als ik spreek en
je weer ongelovig naar mijn
bloedende lippen kijkt.