Alle inzendingen over humor

Als ik mijn tuin uitloop, op weg naar de drogist zie ik mijn buurman Wiebe, die lijdt aan het syndroom van schriftelijke gilles de la tourette, in zijn tuin naar de zon staan staren. ‘Heerlijk toch, van Gellekom?,’ zegt hij. ‘Ik heb vandaag papadag. Gelukkig heb ik geen kinderen van betekenis, dat maakt deze dag nóg relaxter, hahaha.’ ‘En Monk dan…

Het lijkt een eeuwigheid geleden dat ik hier mezelf kwijt kon. Frustraties strooiend, glooiend gestrand aan de einder en vaak op de pik (m/v) getrapt, alles altijd in een sausje van humor doordrenkt. Knipogend trakteerde ik vaak de spiegel mezelf met uzelf. Die passie is voorbij, ik ben mezelf kwijt. Kunt u niets aan doen, het is wat het is. Pluk…

Je zal maar een gouden ganzenveer in je reet gestoken krijgen. Heb je echt geleefd, toch?…

Ik doe het nog een keer, een stukkie schrijven, hoe moeilijk kan het zijn om de psyche te kietelen. Bloedrood de zon, kust de kust waar helm blond schelmend de duinen daverend doen glimlachen. Een gedicht op zicht, je kunt het zien met je ogen dicht. Een stukkie schrijven is niet zo moeilijk. De zon barst uit haar voegen, wolken splijten oplichtend…

In de drukke kroeg kan ik nauwelijks mijn eigen gedachten volgen. De chaos overziend vraag ik mij af wat ik hier eigenlijk doe. Misschien zou een hobby toch beter zijn. Maar ik wantrouw mensen met een hobby. Hoe vinden ze daar de tijd voor? Er moeten dingen gedaan worden. Doelen nagestreefd. De deur gaat open en een vrouw komt binnen. Ik ken haar…

Monk, mijn 15 jaar oude buurjongen en zoon van mijn buurman Wiebe, heeft samen met zijn moeder Gré asiel aangevraagd in Termunterzijl. Zij vluchtten voor Wiebe, die lijdt aan het syndroom van schriftelijke Gilles de la Tourette waardoor hij iedereen de huid vol scheldt. Het liefst via e-mail. Daarnaast is hij autistisch. Met name Monk had daar genoeg…

Het is laat, het is altijd laat. Tijdstip stipt meedogenloos aan alles een eind en dat is echt laat, misschien wel te laat. Ik heb een vent gekend, lachte iedereen uit en liet scheten op het wereldgebeuren, onnavolgbaar ving hij mij in kleuren zonder weerga. Zo was hij wel, blanke lakens huiverden mijn lichaam, mijn borsten in brand en rokende dijen…

Voor mij is dit een dagelijks terugkerende irritatie. Die rond de dertigers. Voorzien van pruillipje en teksten als "zeg maar", "een soort van", en "ik besef me". Mijn buurman Wiebe heeft het dan over de Niks generatie, maar dat terzijde. Deze mobieltjesgeneratie, die met hun hoofd in een bij de bevalling bijgeleverd mobieltje wordt geboren…

Mijn mobieltje trilt. De kapper! Op zaterdagavond om tien uur! In de kroeg! Dat verzin je niet. ‘Kun je mij maandagochtend een uitdraai sturen van mijn balans 2016?’ ‘Gaat het wel goed met je? Het is zaterdagavond.Twee over tien om precies te zijn.’ ‘Word wakker, jongen. Jij bent mijn accountant en wij leven in een vierentwintiguurseconomie. Dus.…

Na vandaag ben ik voorlopig niet meer jarig.…

Humor is een ernstige zaak, verbergt hij deze niet, dan onthult hij de ernst wel.…

een ezel over het paard getild kikker die van het padje is poes met een kater kippige haan het wordt bijna een gedicht uitgevogeld, de baviaan mieren liggen overhoop, de hond in katzwijm een slak haast zich in slijm in sporen als nooit tevoren…

Ik ben een groot fan van Piet Paulusma. Alles van hem wil ik zien. Van Piet the weather report, Piet the movie, Piet the musical tot Piet’s revival en Piet’s Ascension. Zelfs het feit dat zijn outfit afkomstig is uit een zak met tien jaar oude kleren, die op weg naar Roemenië van de vrachtwagen is gevallen en waarvan Piet dacht: pik in, een extra…

Mooie tijd was dat, bedeesd op het knopje verzenden gedrukt, mijn eerste inzending bovenaan, missie gelukt. Ik merkte dat ik echt iets had te zeggen, uit te leggen en, tot mijn verassing, werd ik begrepen. Helaas is deze plek verworden tot woordenbrij, letterschijterij. Begrijp me goed, zou zo graag nog eens op verzenden willen drukken, sta daar…

Naast mij is een Chinees komen wonen. Samen met zijn dochter. Hij stelde zich voor als Ling. Zijn tuin grenst aan de ene kant aan mijn tuin en aan de andere kant aan die van mijn andere buurman: Wiebe. Wiebe lijdt aan het syndroom van schriftelijke Gilles de la Tourette en, zoals onlangs vastgesteld, ook aan een vorm van autisme, waardoor hij iedereen…

U kent die uitdrukking wel, hoe later op de avond... enzovoorts. Ik ben een nachtmens...…

Vandaag even geen humor, ik verkeer in een humeur dat ik mezelf wel kan schieten en dat is niet in de lach. Passeerde een brug die net iets te ver was, zag waterlanders aan de slootkant beland. Ik draaide mij vol walging af, geen troef meer in mijn hand, volkomen nat gegaan. Maar bij het afwenden kwam Die Wende, ik zag plots dronken vergezichten.…

Een gloedvol betoog zou kunnen leiden tot een wereldbrand.…

Aan het eind van de oceaan weifelt de zee, de twijfel hoe ze aan land zal komen. Kabbelend in romige golfjes of toornig razend in schuimende koppen. Steeds weer terug naar de kust veroorzaakt deining, maakt haar ongerust. De onbesliste strijd, water en land.…

Ik heb niets met erfenissen, mijn ouders hebben teveel nagelaten. Na de ontruiming van hun thuis stond daar die ketel, stil te staan op het fornuis. De herinnering aan het luide gefluit, thee en koffie al naar gelang het tijdstip van de dag. Jarenlang heeft die ketel mij naar de keuken doen lopen, de dood van mijn moeder zadelde mij op met indringend…

De grootste bedreiging voor de mensheid is de moralist.…

Meestal ben ik zeker van mijn zaak, maar nu weet ik het even niet. Mevrouw Broeckx aanspreken op haar breedsprakigheid, of toch maar een duinendansende zonovergoten ziedende zee? Ik twijfel tussen de uitgang en de weg terug. U kunt nu uw reacties plaatsen.…

Wie schrijft die blijft, tenzij je ten dode opgeschreven bent.…

Een gouden ganzenveer in je achterste, het is me wat...…

Een echte definitie van humor is tegenwoordig ver te zoeken, oh natuurlijk lachen we wel maar het gebeurt minzaam zeg maar. Een zuinig pruimenmondjeslach, is wat je tegenwoordig nog wel eens ziet, horen, nee, horen doe je zo'n lach doorgaans niet. Eigenlijk raken we meer en meer onze humor kwijt en nu kunnen we allemaal roepen dat het komt van de regering…

Op het moment dat ons land weer eens stevig bezig is om giro 555 zo vol mogelijk te krijgen om de hongersnood te lenigen in verwegistan, denk ik: da's erg. De beelden op tv zijn ook erg, maar tegelijk vraag ik me wel af: dat een paar kinderen die nog steeds regelmatig in beeld verschijnen nu toch echt minimaal een jaar of vijf ouder moeten zijn.…

Werkelijk een wolk van een kind, rozig voorzien van babyvet. Een prinsesje in wording volgens papa, maar hij weet niet dat ze later een neuspiercing gaat nemen. Nieuwbakken mams koestert een engeltje aan haar boezem, onwetend van de taart die ze wil gooien. Zij noemen haar Anne Fleur, trotse ouders geven mooie namen. Anne Fleur heeft daar geen boodschap…

Mijn eega krijgt die titel vanaf vandaag, jawel want wat gebeurde er? We gaan saampjes gezellig shoppen, nou ja gezellig, iedereen weet nu wel, dat het absoluut niet mijn hobby is om die verhipte boodschappen te moeten doen, maar ja, als je wilt eten, moet je eraan geloven, of je wilt of niet! En zo tuigen we eerst vanmorgen voor de ene winkel, en…

Dat Mark Rutte niet uit de kast komt vind ik niet bijzonder, ik zie hem liever uit het kabinet komen.…

Het is over 100 jaar hetzelfde als 100 jaar geleden, geen hond die dat dan nog weet…. Want de hond weet het nu ook niet.…