Alle inzendingen over Als je niet buigt...

Hier, achter mijn rug in het Grand Theater te Groningen, worden de verhoudingen voor misschien voor een heel leven bepaald: buigt hij voor haar werk of buigt zij voor zijn aandacht? Of beter gezegd: hoe ver buigt hij en hoe ver buigt zij? Het compromis is nog in de maak als de zaallichten uit gaan. De voorstelling begint.…

De commissie "stiekem" buigt zich over het "lek" binnen de gelederen. Is toch te hopen dat het "lek" boven water komt, zonder te verzuipen dan.…

Bij een vraag buigt hij zich vriendelijk naar voren en kijkt de vraagsteller belangstellend aan. Als de vraag is gesteld, werpt hij zijn hoofd en schouders schuin naar achteren, als een roofvogel die de buit binnen heeft. Háp! Dan schudt hij kort met zijn politieke veren naar rechts en bulderend van de lach, verwerpt hij de buit.…

De afbeelding was heel toepasselijk: het ene bonte, gevlekte dier buigt zich, zakt bijna door zijn benen en lijkt aan het andere dier te bezwijken, er letterlijk aan onderdoor te gaan. Toch houden we zoveel van elkaar al hebben de walging, de haat en de afschuw hun plaats ingenomen in onze uitwisseling.....…

Alles wat ik eventueel over mezelf vertel, ketst af op een harde, onbuigzame schil, alles buigt zij onmiddellijk terug, wijst zij terug naar haar allesoverheersende ego.…

Zij die mij de handen kust, omdat ik eens bij haar was in haar uiterste nood, toen zij, uitgestrekt en voor Pampus liggend, was opgehaald uit de dood na haar wanhoopspoging, buigt iedere opmerking van mij, als deze ook maar in de verste verte zou kunnen duiden op een - zij het futiele - onthulling over mijn geestes- en gevoelsleven, dat haar totaal…

Diep buigt zij zich over de kranten die zij bestudeert en in de avond gaat zij opnieuw haar eenzame weg; te voet terug naar het flatje…

Onderweg naar jou buigt de weide voor de wind. Golft het groen als van zijde een van wilde bloemen verweven tint van de lente, van de zomer, van de geur van bloesem, van de kleur van bloei, van de lach van een kind.…

Als je niet buigt word je gebogen, o, wees maar niet bang, je wordt gebogen, het buigt je, het drukt je met kracht neer. Je wordt door iedereen verlaten, ja, door jezelf. Wees niet bang, het is snel voorbij met het gekloot. Want gekloot is het en het wordt niet beter.…

Een leraar buigt zich naar me toe en vraagt: 'Weet je nog dat je zei dat je een televisie hebt en nooit kijkt?' 'Natuurlijk weet ik dat nog', antwoord ik. De leraar buigt zich nog iets verder: 'Kun je die naar me opsturen?'…

Denk maar niet dat er ook maar één gruwelpotentaat is, die zich in de avonduren over de kaart buigt om bij wijze van redelijk alternatief een omweg voor de gevederde vriendjes uit te knobbelen. Netanyahu lijkt me in zijn vrije tijd niet prototype vogelaar. En dan gaat het alleen nog maar over de vogels.…

"Kennen is liefhebben" maar iedere opmerking van mij die inzicht zou kunnen bieden in mijn eveneens getormenteerde leven en persoonlijkheid buigt mijn vriendin onmiddellijk terug naar haar eigen ziekelijke en ziekmakende ego.…

Ze buigt naar me toe. ‘Je probeert te hard,’ fluistert ze. Buiten vraagt ze of ik koffie wil. Ik knik. Dat lukt wel.…

Het natte helmgras buigt onder haar blote voeten. Ze heeft een machinist gekust en is gevlucht naar een eiland zonder trein. Hier geen bebloede bielzen, maar speelse hoefjes in een hertenspoor langs de vloedlijn. Het rulle zand stuift stap voor stap en ze likt haar zilte lippen met een flauwe lach.…

De twee hersenbloedingen knakten haar moreel, zoals een rietstengel buigt en breekt onder een orkaan. Eerst sprong zij uit het raam, maar haar val werd gestuit door het tuintafeltje dat met kennelijke noodzakelijkheid ergere gevolgen vooralsnog voorkwam.…

Voor hen buigt het water af, een onopvallende kromming in het landschap. Hier zou hij moeten zitten. Dat hadden ze gelezen. Dat was gisteren gemeld. De oudste blijft staan; een man met een verweerde nek en een jas die te ruim om zijn schouders valt. Hij zet zijn telescoop uit en kijkt, eerst met het blote oog. ‘Daar,’ zegt hij zacht.…

Hij buigt zich iets naar voren, zucht en neemt een slok. ‘Nou ja, zij hield van drukte. Van gezichten, verhalen, geroezemoes. Dat is nooit mijn ding geweest.’ Hij glimlacht, drinkt zijn kopje leeg en zet het achter zich op tafel. Ze strijkt haar rok glad. Ze kijkt naar de groepjes bij de koffietafel.…

Maar de jarenlange, gegronde, gefundeerde traditie van onze vriendschap leek schijnbaar vernietigd door enkele misverstanden zoals een rietstengel breekt en buigt onder een orkaan, als waren de fundamenten rot, poreus, berustend op een moeras en als stond het gebouw van onze vriendschap op instorten....…

Maar de jarenlange, gefundeerde, kennelijk gevestigde traditie van onze vriendschap werd ogenschijnlijk vernietigd door enkele futiele misverstanden, zoals een rietstengel buigt en breekt onder de uitbarstingen van een vulkaan als waren de grondvesten rot en poreus en berustend op een moeras en als stond het gebouw van onze vriendschap op instorten.…

Voorzichtig buigt de kapster zich voorover, een van haar borsten dreigt spontaan te ontsnappen. Uw haren moeten even drogen alvoor ik ze kan afmaken, vertelt ze. Plots verscheen ze met een kanon vol hete lucht. Help, arme ik, mijn haren worden nu omgebracht, geroosterd, afgemaakt.…

Voorzichtig buigt de kapster zich voorover; één van haar borsten dreigt spontaan te ontsnappen. Uw haren moeten even drogen alvoor ik ze kan afmaken, vertelt ze. Plots verschijnt ze met een kanon vol hete lucht. Help, arme ik, mijn haren worden nu omgebracht, geroosterd, afgemaakt.…

Ze buigt een beetje door de knieën, brengt haar linkerhand naar haar mond, tuit haar lippen, haalt diep adem en ... blaast heel zachtjes een kusje langs haar vingers. Bloos ik? Natuurlijk bloos ik!…

Naast haar buigt een mannetje door zijn knieën en richt beide handen naar de toren. Een groepje van zes zingt psalm ‘125 vers 1’ onder leiding van een dirigent, die sterke gelijkenis met de Ocypus olens vertoont. “Hij zal noch wank’len, noch bezwijken …” Ik noteer: Homo Touristicus toont kuddegedrag met irrationele structuren.…

Bas buigt zich eroverheen en tikt met zijn nagel tegen het glas. ‘Hij zit vast nog onderin,’ zegt hij. ‘De eerste dagen blijven ze laag.’ ‘Ja,’ zegt Marja. ‘Dat zei die man ook. “Niet schudden, niet kantelen. Gewoon laten zijn.”’ Ze kijken een tijdje naar de pot. ‘Ik dacht dat hij vannacht tikte,’ zegt Marja. ‘Echt?’…

Hij buigt zich voorover. Zijn lippen raken haar wang. Op de trap kraakt de vijfde trede. De deur staat op een kier. Lena draait haar gezicht weg. Hij haalt zijn hand terug en veegt hem langs zijn broek. Ze gaat rechtop zitten en strijkt haar trui glad. ‘Sorry,’ zegt ze.…

Een man met een blauwe pet op buigt zich over mij heen. “Mevrouw, u bent bevallen van een dochter. Maar u bent er zeer slecht aan toe. U bent neergestoken. De ambulance komt over enkele ogenblikken”. Ik hoor niets van dit alles. “Sterre”, fluister ik. De politieman buigt zich over de jonge vrouw heen. “Wat zegt u?”…

Ze buigt haar hoofd zodat we weer haar witte kruin zien. Dit is huilen, weten we. Ze schokt niet met haar schouders. Haar moeder kijkt naar haar. Trots, vermoed ik, maar het lukt me niet haar gezicht te lezen. Dan gaat het hoofd weer omhoog en gaat ze verder alsof er niets is gebeurd. Nu bellen anderen, legt ze uit. Maar ze blijft zoeken.…

Hij is de groentenspecialist die het appeltje voor de kinderen nog even over de mouw van zijn groentenjasje opwrijft, voor hij zich met een glimlach over de toonbank buigt. Hij is de KIA-dealer die altijd wel een extra inruilkortinkje of 'n Tom Tommetje tevoorschijn tovert als de klant maar moeilijk kan beslissen.…

" De Amsterdamse buigt haar hoofd wat naar beneden en vangt met een strenge oog opslag, de blik van Hekel. "Heb jij dan een oplossing hoe we die donkere dagen wat kunnen doorbreken?", scherpt ze knipogend verder.…

Leco buigt naar voren en ondersteunt met zijn linkerhand bedachtzaam het gestylde hoofd. Minnie gaat van een rood jurkje met witte stippen naar een nauwsluitend blauw broekpak met zwarte stippen. Wereldnieuws en dat wordt ook als zodanig behandeld.…