Alle inzendingen over Arend

Diep van binnen weet ik dat het niet kan, Jij hoort bij die andere man. Diep van binnen weet ik wat ik wil,ik wil jou, Omdat ik zo vreselijk veel van je hou.…

Arend van Wijngaarden - (wie kent hem niet?) - van het Dagblad van het Noorden schrijft in een hoofdcommentaar dat hij het heel erg veel beter zou hebben gedaan dan onze Minister van Volksgezondheid Hugo de Jonge. Misschien een idee dat Arend de nieuwe minister van Volksgezondheid wordt in Rutte IV?…

De duivelse Arend grijpt haar benen vast en zij valt achterover. Nadat Arend Maaike bewusteloos slaat, duikt hij bovenop een inmiddels roerloos geworden Woutje. Arend is nog niet klaargekomen en hij lijkt dat voor zijn derde slachtoffer bewaard te hebben. Woutje geeft nauwelijks mee, maar Arend weet ook haar genadeloos te verkrachten.…

Kan jij de lucht Dan kan ik een arend Wil jij de zon Dan zal ik schaduw Ik zal de grond Dan zal jij een boom Ik zal de stam Dan zal jij de takken Ik zal geworteld Er zullen vruchten Vallend kunnen we samen Tussen zonnenstralen Zon en schaduw zullen elkander Een arend zal dalend Een nest zal het onze Zijn…

Arend brak zijn glazen veren af, in volle vlucht, bedrogen…

Als ik was, jij mooie arend, majesteitelijk in vlucht, dan was mijn leven geen verbeelding, en ook geen levensgrote klucht.…

zeggen, jonge vriend maar als baby was ik heel schoon Ik zie je vreemd opkijken, maar er zijn meer zaken ongewoon Zo pronkte ma’ma met mij urenlang het dorpsplein rond Een ieder zag mijn oogjes zo blauw en mijn haartjes zo blond Doch er waren ook boze blikken en jaloezie deed ook hier zijn werk Een vloek werd gesproken er verscheen een arend…

Arend brak zijn veren, schreeuwend, bedrogen.…

Een arend vangt geen vliegen.…

de Mini blijft staan op het bordes bij paleis 't Loo de portieren open ik zelf zit gehelmd op de racefiets een slang komt uit de auto gekropen een arend met grijpgrage klauwen tilt de Mini op en neemt hem mee ik trap wild de pedalen rond maar kom niet verder o nee boven mijn hoofd laat de arend de Mini los die suist naar benee juist als…

Zo scherp als de arend te kunnen zien is slechts dán nuttig, wanneer men weet wat men zoekt.…

Nimmer, van erts tot arend, was enig schepsel vrij onder de zon, noch de zon zelve, noch de gesternten.…

(in den beginne was het woord) hij onderkent de oorsprong in het licht uit licht geboren hier schouwt een arend hoog en diep en staat hem bij het dichten bij -------------------------------------------------------- 27 december 2001 Sint Johannes de Evangelist Zonneleen 27 Zie voor de bij dit beeldgedicht behorende afbeelding en voor commentaar…

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - uit: Nagelaten Gedichten (1975) van Jan Arends (1925-1974)…

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - uit de 'Nagelaten gedichten' (1975) van Jan Arends (1925-1974)…

Als ik hoog boven de bergen als een arend kon zweven zou ik de wolken de weg naar Schotland vragen Niet voor de hooglanden Niet voor de laaglanden Niet voor de whisky zal ik lager vliegen Maar als ik hoor doedelen dan zal ik zakken…

Ik las vandaag een artikel in het Dagblad van het Noorden van Arend van Wijngaarden, die het corona-virus veel beter wist te bestrijden dan onze minister van Volksgezondheid. Volgens eigen schrijven.…

Ja ja, Arend was goed geschoold..En dan van dat humeur klopte wel. Hij was het antwoord op al mijn geheime fantasietjes, die ik vóór hem in eigen beheer moest oplossen. Nou, daar krijgt een mens genoeg van. Als zich dan een Arend aandient, nou hoppekee dan, en to hell with the future.…

', bazelt Arend, die nog wat Viagra-tjes naar binnen werkt. 'Kijk, daar staat ze, daar in de deuropening!', roept Sebastiaan. 'Logisch, bro, ze groet iedere gast persoonlijk!', zegt Arend, 'vooral om haar in een perfecte mal gegoten lichaam te showen!'.…

Ik wil gelijk de arend zijn en zwevend over mijn levensweg zal ik hemelhoog mijn koers bepalen En terwijl ik mijn pad evenwichtig afleg verdrijf ik ijzige kilte met mijn pennen, zodat vlijtige vleugels vlot openslaan, vol kraskracht en moraalmoed. Vliegend van Bestond naar Bestaan.…

uit: Nagelaten Gedichten (1975) van Jan Arends (1925-1974)…

Jan Arends, Jan Emmens: leven te donker, gedichten te over, de dood opgebiecht het leven gewikt en gewogen. Ga dan maar vallen, het laatste gedicht is het lichtste, het zwaarste, het nekt uit een soort mededogen van overgewicht. Lieve dood , o zo helder, wat ben je toch licht.…

't water en hoe de stam zich de palm de lucht en het blad zich gelijk de tijd punctueel het lopend vuur zich daar op de kade die matrozen zich aanmonsteren zeggen voel je het brugdek zeggen eg er gebeurt iets geloof en beloof niets oogst, bereid je voor minutieus nauwgezet VI kijk eens mee merk je hoe de arend…

Gastheerschap is de gast iets laten ervaren, waarvan men niet weet wat het is maar waarvan je achteraf zegt: ik heb genoten.…

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -- - - - - - - - - - - Uit het 'Verzameld Werk' van Jan Arends (1925-1974)…

Ik wil op het punt dat de arend zich neervlijt in het hart van je borst luisteren naar de stroom van vurige waterkolken. Ik ben de vlag die trots prijkt aan de oever van een nieuwe lente nadat de oceaan tot rust en wij als tranen in ons Eden aanmeren.…

het vliegtuig landt keihard met een schok stokt navenant in mijn schouders zonder enig excuus een onverschillig maar dagdagelijks gebeuren mijn droom rolt als een teerling op de landingsbaan verplicht met gordel aan tot bij de stilstand van het noest gedraai ik sluit mijn oog een arend stort zich onbeducht in zee ver achter…

De schaduw van onzichtbaar zweeft zijn vlucht omheen gedachtentorens in mijn hoofd blijft hangen, nu mijn vlam is uitgedoofd, met arendsvleugels wiegend in de lucht. Hij dompelt mij in veiligheid en zucht zijn adem in mijn oor, ik heb geloofd en nooit wordt deze vrede mij ontroofd. Al blijft zijn nest onvindbaar in 't gerucht van werelden…

De arend zweeft en broedt mijn beboste duinen vol ik hang met zand en zomp en gras en dor getak en jonge scheut in hem dit is de zon tussen de aarde en de ijlte breek baan, trillende wereld van libellenvleugels ruisende onbeweeglijkheid boven prille netelkoppen, breek baan in mij die in dit landschap zit in dit doorzichtig nest van arendsdons…

Hem te voorschijn gehaald uit een doos vol verleden komt hij met moeite los van de foto: passepartout 1906 hand in hand wandelend met hem die mij nog jaren verborgen moest houden, arend mijn vader Om nog beter het weten te weten, close up zekerheid ga je vergroten laat je hem waden planten en poten harken de paden.…