ik berij je, bevrij je, bevlei je
jij vlijt je om me heen
verroer me in het ontdaan
van je adem, je boeit me
stelt vragen aan ons die ik
ontdek in jou en mij
lente komt, zomer, herfst
winter opnieuw ons lijntje
in de tijd, aan anderen
gaan we voorbij
je boekt mij in je houding
je staaft me in je slaap
in de dromen
breekt het dorre…
kwam uit de hoogte zwart
door korf gevallen wanneer bezweren
eigen gezeg-den stede vast wederkeren
zelfde laken ‘n pak van het gallig hart
Waar zijn woorden latent aan prille schijn
ooit slachtoffer geweest van uw schreien
verkracht nog voor de ontdekkingstocht
die gij zelf toch ook graag trekken mocht
Zoveel schrijvers die zichzelf bevrijen…
Met een staag brandend brein,
Helder als klaar kristallijn
En zingend bij zingende snaren,
Die al wat bang is en klein
Bevleugle' en bevrij'n
In de storm onzer stormende scharen!
Goden willen wij zijn - !…
Ze legt een klein paars bloemetje neer bij de foto... Het is een wild viooltje. Wild in de zin van vrij. Ze vond het tussen de stenen die ooit haar thuis omhulden. Vandaag is ze voor het eerst terug gegaan naar dat stukje Rotterdam, waar ze vijf jaar geleden haar prachtige en complete leven verloor. Vandaag durfde ze het aan om de confrontatie met het…
De stad; mijn geboortestad strekt zich vreedzaam en gelaten uit onder een kalm wolkendek op 27 oktober 2019. In de plaatselijke krant zijn die foto's gepubliceerd van die mannen op die motorfietsen; die dappere, joyeuze, gehelmde jongens.
In de Spoorzone zal het vandaag feest zijn. Er zullen ook veteranen komen. De stad werd vijfenzeventig jaar geleden…
Ik was veel te depressief om haar te kussen, laat staan te bevrijen. Ik zat totaal op slot. Al mijn vroegere begeerte was door mijn zware depressie verdwenen, waar ik nog vaak spijt van heb gehad, maar het idee dat mijn moeder ieder moment de lege kopjes thee kon komen halen, benauwde me ook enorm.…
0
Bezig met laden