Alle inzendingen over Brassinga

De dichter Anneke Brassinga heeft de P.C. Hooftprijs 2014 voor poëzie ten volle verdiend.…

Juist op dat moment verschijnt haar gijzelaar Sytze Brassinga in de deuropening en sleept hij zijn linkerbeen met zich mee. 'Je hoeft niet te denken, dat je snel gevonden wordt!', zegt Sytze, 'want ik krijg nooit bezoek en voor de meesten hier in Katlijk sta ik te boek als een onberekenbare eenzaat, die bij het minste ongerief geweld gebruikt!…

Een zee ach zonder water waaraan ik me ontwring als aan een natte rok... is dat al een te zwaar bestaan? Niets is zo waar. Wie draagt me daar die vreselijke vrijheid in? Wat moet ik in dat naakte licht, onzienlijk? Liever blijf ik tierend tenondergaan. ----------------------------- Uit: 'Thule', 1991…

Gehavend had zij willen liggen onder de vleugel waar hij zijn ballade uit de toetsen wrong - schroomvallige opsnijder de liezen aan flarden haar binnenste rodelippen rillend, zoete pijn. Wat omsloten ligt schuilt tussen vleugels van de Kleine Paarlemoervlinder, fladderende door de eindeloos lange gang naar het warme zwart waar niemand meer…

Vervloek me, vliespotige krijsende engel, belaag me. Hoe walgelijk ook het slijk de einder moet bereikt. Het wassen begint er, het beter tij. Van kindsbeen, van huis uit is mij ingefluisterd: op water lopen kan, voor wie bereid is om de zee te drinken. --------------------------------------- uit: 'Verschiet', 2001.…

Ik schonk mijn oma hartklapkoffie bij het langzaam verbloeden van haar stoppelschedelige antimakassarman: zijn bolknak paste niet in haar rimpelinge pruimemond. Het Beste las hij bij een bruine schemerlamp. Morele Herbewapening, roestsmaak van maagbloed, dood: mijn schouderklap van binnenuit een daalder waard, dat…

Mijd zondagmiddagglibberpuddinggroen, het bospadzeeflichtstralende; verdrijf uzelf uit kroondomeinnatuurwoudlopersparadijsjes eer hete Satansadem van gezinshoofd ei kookt. Eén egel is geen egel: de grootste, roodste wangt aan de kim, ontstekeld en geplet maar al te vlees als gras. Er rijst een roep om naderstaan, vergrijzender der laatste…

De bomen in de schemer het zwartst en schrikbarend groot als de geesten van straks. In een vijver gaan eenden mopperend slapen. Er is niets te voelen na zonsondergang, afwezigheid. Niets te vermoeden, nacht is nooit weg. Bomen maken de dag, ze stralen met jong maar bezadigd lommer dat aan zijn voet kuilen graaft, schaduw kweekt voor later…

Ik wil geen sentimentele gedichten schrijven dus dan word ik van de weeromstuit gewrongen. Hoe bizarder de dingen zijn die je van de plank haalt, hoe minder huilerig het wordt. Niemand heeft iets aan een huilerig gedicht.…

Anneke Brassinga is geboren in 1948 te Schaarsbergen, een dorpje boven Arnhem omgeven door Veluwse bossen. Vanaf 1960 ging ze naar de middelbare school te Arnhem. Ze vond zichzelf als kind klein, bang, uiterlijk volgzaam, aangepast dus, een geïsoleerde intellectueel in een vreemde, armoedige omgeving.…

Ze bewondert de volgende personen: Tjitske Jansen, Anneke Brassinga, Hagar Peeters en Mustafa Stitou. Verder de Duitse romanticus Rainer Maria Rilke en de Franse Paul Celan. Lekker kletsen doet ze het liefst met: Vicky Francken, Lieke Marsman en Nic Castle. Alle drie ook dichteressen van naam en faam.…

volgens vertaalster dichter Anneke Brassinga Julien Offray de La Mettrie In Discours sur le bonheur 1748 ‘Verlaat de al te kritische geleerden Wier werk is als een eindeloze vlakte, Zonder bloemen en zonder eind’ Julien arts zag de mens als machine hij leeft maar één keer stierf te gulzig na feestmaal ironie restte de hedonist Descartes…

Esther Jansma, Astrid Lampe, Anne Vegter en Anneke Brassinga. Uitgeverij Querido. Ook was hij een tijd leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, niet slecht voor een selfmade man. Verder schrijft hij poëzierecensies voor De Groene Amsterdammer, Ons Erfdeel, Poëziekrant en De Reactor.…

Gerrit Komrij gaf haar nog een sneer mee, door te stellen dat haar dichtwerk zelfbegoocheling was, dat anderen het haar zouden hebben aangepraat dat ze poëzie bedreef, maar Anneke Brassinga weerlegde deze smakeloze, oppervlakkige prietpraat.…