Alle inzendingen over Deense hoogvlieger

Het Deense volkslied komt uit jouw bejubelde meesterwerk en bezorgde vrienden brachten je naar het gemoedelijke Sobaekshus, vlakbij Helsingor, enkele kilometers boven Kopenhagen.…

Geen hoogvlieger die Sven Kramer uit Oudeschoot.…

Zij won 3 partijtjes tegen laagvliegers en vloog tegen de eerste de beste (voormalige) hoogvlieger er totaal kansloos uit. Zou Raemon Sluiter weer voor de dringend nodige drive kunnen zorgen?…

Hoogvliegers, Vallen meestal laag!…

respect voor hen die zich ouder noemen dat ik dit schrijf zelf stel ik niet veel voor figurerend in hun schaduw en mijn verhaal is dan ook gauw verteld de aanhef, pap en mam, doet niets af aan het feit dat ik me ongewenst voelde zij omarmden mij, en nog dit probleem bevindt zich hoogstens tussen mijn oren al was ik nooit een hoogvlieger…

Een hoogvlieger wordt neergehaald binnen de kralen van het licht. De herinnering is een holte die woont in de holte van mijn geheugen. ------------------------------------------- Uit: 'De droom van een robot', 1976.…

gesmikkeld van de bonbonnetrie speciaal in trek zijn de masculines chocolade eitjes vulsel geklutste struif der nachtegalen waalsdorpervlakte verpakt in vloei men gaat er van zingen april mei vóór dag en dauw allemachtig mooi hoor er komt nu verordening verplichte ringing als ze gaan vliegen ter herkenning wereldwijd haagse hoogvliegers…

Het is merkbaar herfstig En windkracht 12 komt aangestoven Om de bijna kale bomen Van hun laatste bladeren te beroven Zwiepende takken Gaan wild door het lint Hun woest slaande bewegingen Als een ode aan de wind Dwarrelende bladeren moeten wijken Zwevend in hun vlucht Als snelle hoogvliegers Bestrijken zij de grauwe dichte lucht Geen…

(voor Giuseppe De Nittis (1846 - 1884)) Je bent geboren in de Zuid-Italiaanse kustplaats Barletta, waar je moeder eigenhandig pittige kaas maakte en je vader genoot van de streekwijnen, je mocht meehelpen met de druivenpluk en je leerde zwemmen in de Adriatische Zee, terwijl je na schooltijd met je vrienden boomhutten bouwde en smikkelde van de meegekregen…

. --------------------------------------------------- N.a.v. tekst Afshin Ellian op Winternachten in Den Haag.…

Een nozem in Den Haag droeg een opgetrokken kraag zijn haar zat vol vet en at een patatje met want dat lustte hij heel graag.…

Verdwaalde bommen sloegen wonden in de wijk Een architect, als tandarts, deed z'n werk En vulde gaten met z'n torens. Hij werd rijk Maar waar is nu mijn uitzicht op het zwerk? Het zijn de wolkenvelden die ik node mis Haagse Poort die door de noeste handen Van bouwvakkers tot blinde muur geworden is Met dank aan Nationale Nederlanden Kantoorpaleizen…

(Den Haag slechte gemeente voor kinderen) je wieg staat in een vorstelijke stad maar net geboren, kraai je om die zegen de toekomst lacht, de Heer is je genegen de zon beschijnt een hemels levenspad pas later lees je in het ochtendblad: een Haagse jeugd valt toch een tikje tegen je zit om liefde en begrip verlegen als 'eiberkuiken' heb…

ze zwoegen voor de Koninklijke Shell voor Europol of op een ambassade als onbegrensd verdienende nomaden hun carrière slaagde wonderwel de voorspoed lijkt hun vaste metgezel doch de vermeende welvaart is façade de tranen zorgen hier voor waterschade hun leven is een voorschot op de hel ze klagen over alles in Den Haag een slecht klimaat…

Uit de monsterscore die de PVV in Limburg heeft behaald bij de verkiezingen voor de Tweede Kamer blijkt dat deze provincie in mentale zin nooit een deel van Nederland is geworden, maar sinds 1813 altijd een katholiek, wormvormig aanhangsel is gebleven waar men wantrouwend staat t.o.v. de Haagse politiek.…

Momenteel woont Hans met zijn vrouw en zijn Deense kater in De Rijp, de kinderen zijn het huis uit en hij bewoont een statig huis uit 1850, midden in het dorp. Zijn stem klinkt krachtig, evenwichtig, emotioneel en donker-mannelijk.…

En ook de periode dat ik m’n levenspad moeilijker kon vinden, de reden dat ik de hagenezen-sfeer rond ‘Oh, oh Den Haag’, The Shoes, Johnny Lion en alle indo-rockbandjes zo goed begrijp... Raar eigenlijk, dat Vandenbos in mijn ogen een artieste blijft die alleen beklijfde en indruk maakte als vertolkster van ‘In Den Haag...’.…

Hoe kil en koud deze stad nu ook is En wetend wat ik zo meteen op mijn kamer mis Zo zonnig en warm is Den Haag als jij naar me toekomt, nu vandaag…

je denkt aan krijtstreep met een aktetas aan paraplu en 't elegant flaneren van bonte dames naast correcte heren bevroren glimlach boven grijze jas je denkt aan sportschool en het klatergoud aan tatoeages, bier en zonnebanken die passen bij de goddeloze klanken van dialect dat primitief wordt uitgekauwd onzichtbaar blijft de oude muur in…

de kleine wijzer kruipt voorbij de tien de krant heb ik van A tot Z gelezen m’n toetsenbord heeft niets van mij te vrezen en buiten heb ik alles al gezien op mijn bureau staan lege koffiekoppen een paperclip is nu niet langer krom ik sla het lege blaadje maar weer om een luide geeuw is nauwelijks te stoppen een werkdag van een dienaar van…

wat mij verontrust is niet dat het regent maar wel dat de regen verzuipt in de putten het water terechtkomt de beek bij de bioscoop onder de grond duikt en niet meer te volgen is enkel weer bovenkomt bij het noordeinde de hofvijver voedt en langzaam verdampt en over de stad kruipt mismaakt wordt wat mij uitermate verontrust is de regen…

Als voetballer blijft hij voor eeuwig een zeldzame hoogvlieger. Waarvan akte.…

De ultieme paradox van alle denken is zijn poging iets te ontdekken wat het denken niet kan bedenken.…

de oorlogsverklaring van vice-premier Zalm bewijst luidruchtig zijn contraproductieve aard niet alleen zijn uitgebrande scholen niets waard ook Haagse Laakkwartierders lijken minder kalm zelfs in het kabinet worden de messen geslepen Remkes ruikt bloed en Donner voelt zich gegrepen…

Vernieuwing in Den Haag; onbegonnen werk.…

Alleen in Den Haag en Hilversum is het nooit later dan 1965 geworden.…

we wisten, goede vriend, dat jij ging sterven je kroon viel af, je kon niet blijven staan de leegte nam bezit van onze laan we mochten slechts herinneringen erven je levenstaak verrichtte jij met verve de drukte zag je onverstoorbaar aan tabee ... barmhartige Samaritaan we kunnen nu geen hart meer in je kerven je broeders volgen één voor…

bevolking van het mooie ’s-Gravenhage mijn toekomstplannen vonden geen gehoor maar desondanks zet ik ze naarstig door want anders heeft uw stad geen kans van slagen jawel, we moeten aan wat bosjes zagen wat boompjes rooien voor een mooi kantoor de duinen ... ach ... wat stellen die nou voor gelooft u mij, u heeft straks niks te klagen mijn…

Een zee van lichtjes, koele ruimte, bloemen die de tolk zijn van de dank, weemoed die hier rondhangt in de stilte, vragen, twijfels, vroomheid ook, haastig even binnenlopen, kaarsje aan, een vluchtig kruis, of wat aarzelende stappen, weg uit al dat groot gedruis..., eventjes hier wat verpozen schuifelend met zware tas... Kinderogen die zacht…

Het fietsen in de hofstad is een ramp. De mens die energiek wil pedaleren, belandt door kuil of gat in lager sferen, creperend in een wolk benzinedamp. ‘Het leven is een zaak van balanceren’, bedenk ik als ik nog wat auto’s schamp, ‘een fietstocht is een lijdensweg vol kramp, de reiziger moet bidden en ontberen’. Het trappen is geen feestelijke…