Alle inzendingen over Dol op Bic

Ik schrijf al enkele maanden met pennen, die niet willen schrijven, gewoon irritant weigeren inkt uit te scheiden, wat me tot een zoektocht naar degelijke pennen aanzette, ik herinnerde me de merknaam Bic en daarom ging ik op zoek naar Bic's, die ik vond in de V&D, afgeprijsd van 3 euro naar 0,50 eurocent, waardoor ik de kassière wilde platknuffelen…

De liefde is de grootste straf Die God ons heeft gegeven Maar die niet weet wat liefde is Heeft nooit iets aan zijn leven De liefde maakt ons allen dol We vechten om elkander En als we moe van `t vechten zijn Dan nemen we een ander De liefde geeft ons moed en kracht En lust in onze ogen Juist als we vol vertrouwen zijn Dan worden we bedrogen…

Ik, de bezielende geest van Drachten, rust uit onder het grote carillon, dat nu zwijgt. Nadenkend lig ik hier, waar Noorder- en Zuiderbuurt elkaar ontmoeten. Heerlijk om te genieten van de nachtelijke stilte en de sterrenhemel. Vandaag heb ik veel ondernomen. De ochtend was vol zonnige werklust. Winkels en warenhuizen lachten mij tegen om naar hen…

De onafhankelijkheid van de vrouw wordt uitgebeeld in de onmogelijkheid een dolfijn vast te houden: het is makkelijker een dolfijn vast te houden dan een vrouwenhart te temmen, een vrouw wil altijd vrij zijn.…

Wie had dat in een nette crèche verwacht: een baby kauwt ontspannen heroïne! Agenten vragen dadelijk uit routine naar leeftijd, naam van ouders en geslacht. De leidster van de crèche zegt: "'t Is een zij, hoewel, op dit moment behoorlijk high!" (een kinderverblijf in Amsterdam is gesloten omdat bij een van de baby's een bolletje heroïne…

Dol werden ze van het gulzige zuigen. Eindelijk waren ze het zat, rustten gezamenlijk op een grote bloemenbak. "Wat voor lawaai horen we?! Dat kunnen we moeilijk verdragen!" Ja, overal dat gejoel van luidsprekers. Dat waren onze bijen niet gewend. "Kom, terug naar onze hei," besloten ze. Daar gingen ze; het was al avond.…

Ik dool door mijn hoofd op dit late uur en kom langs stille wensen, niet uitgesproken gedachten, vage herinneringen, smeulend vuur. Ik dool langs niet geheelde wonden, onverwerkte angsten, heimelijke zonden, zacht verdriet om mensen die er niet meer zijn. Ik zie ze aan met weemoed en met pijn. Het is de blues…

Ik dool door mijn hoofd op dit late uur en dwaal langs stille wensen, niet uitgesproken gedachten, halve gedichten, vage herinneringen, smeulend vuur. Ik dool langs niet geheelde wonden, onverwerkte angsten, heimelijke zonden, zacht verdriet, langs mensen die er niet meer zijn. Ik zie ze aan met weemoed en met pijn.…

zonder water zou ik dorstig dolen langs de uitgedroogde zee…

dolfijnen dollen fijn voor de gein om fijn dol te zijn…

De verheerlijkers van de jeugd zijn lieden die dol zijn op rupsen en geen oog voor vlinders hebben.…

Iemand tot het laatst aan toe verscholen bedenkt de memorabilia aan opgelegde tijden; hij kan het zo gek niet bedenken tot te dolen, of alle inzichten volgen aan het wijden.…

ik zoek verloren hoeken in rechtzinnigheid een bezigheid ik rond nu elk vierkant draai me dol op hoekigheid het grauw van schoonheid is verliezen de luiken piepen…

ik zie je dwalen, dolen dalen tot in de kraters van je bestaan je zoekend zijn met het water tot aan je kin trappelen en happen ik omzwachtel je achillespees en vloek verbeten tegen de wind in…

ik wil het stil ontbreken van lawaai is niet genoeg herrie irriteert me mateloos, begint ook veel te vroeg een paar uur rust is mij gegund na het sluiten van de kroeg ik houd het niet meer vol, decibellen draaien me al dol vlieg naar lagen die steeds moeilijker de tonen kunnen dragen vlucht naar een tekort aan lucht, hier…

En altijd kauwend op die Bic fijnschrijver, veelschrijver, snelschrijver, startklaar. Hoog tempo, grote passen, flapperende jaspanden, moeilijk bij te houden ook op het station. Een hoofd vol rijm, wendbaar en buitelend, altijd verrassend en sprankelend. En hoe lang geleden ook, als we elkaar tegen kwamen, was 't het steeds als gisteren.…

Het wordt het spoorwegpersoneel te dol, Dus wil het zijn betrokkenheid bewijzen Met mensen die in treinen moeten reizen Die uren zijn vertraagd en overvol. Men dreigt nu zelfs uit innig medelijden Een hele dag geen trein te laten rijden.…

De critici bezien het als iets dols En spreken eerder van 'fresh vetgetables'…

Niemand weet dan ook uit hoeveel stukken dit concertstuk bestaat en niemand weet of er levensliederen in ten uitvoer worden gebracht met veel noten op de zang………of juist weinig. Het concertstuk van onze moeder klonk bij ons altijd als muziek in de oren. Geen valse noten, geen verschil in toonhoogte………..naar niemand van de kinderen. Nee,…

lachend wil zij best bekennen dat zij van kerels houdt met gekrulde snorren dol op sturen rolt zij graag uiteindelijk valt zij op de Guldenmiddenweg dwars voor een oude heer op snorfiets en daar is zij dolgelukkig mee getrouwd!…

Waar de zielen, niet gespaard, dolen rond karkassen en dromen achterna gaan tot de eiken essen zijn.…

Mijn moeder is dol op haar echtgenoot, Maar zij was met haar naaikransje op reis En daarom stelde zij het zeer op prijs Dat ik als brave zoon mijn hulp aanbood: Pa kreeg ontbijt op bed op vaderdag, Maar niet die vreemde vrouw die naast hem lag.…

De vluchtelingen van de wereldbol Zien graag Jan Pronk als Hoge Commissaris (Pronk zelf althans meent heilig dat dit waar is), Maar op Ruud Lubbers zijn ze niet zo dol. Dus krijgen ze van diens benoeming lucht, Dan slaan ze met hun allen op de vlucht.…

CHRISTENEN, Joden, Parsen, Moslemin, zij dolen allen; voor wie toe wil zien, vervalt de ganse mensheid slechts in tweeën, twee soorten enkel worden er ontdekt: intelligente mensen zonder vroomheid en vrome mensen zonder intellect.…

Politici zijn dol op hielenlikken, Maar tenen, nee, dat schijnt hen af te schrikken.…

Ik kom natuurlijk als altijd Maar nu is er die kleine waar jij zo reuze dol op bent Je ziet me wel verschijnen...…

Ron zit nogal met zoonlief in z’n maag Want die is dol op spellen en de vraag Die hij het meeste stelt is toch ‘Wie ben ik?’ De DNA-finale komt straks binnen En Ron maakt kans om dan een ton te winnen!…

Wanneer je aan de vloed ontkomen bent Dool je nu half verdwaasd tussen de lijken En bukt je keer op keer om goed te kijken Of je misschien nog één van hen herkent. Want je moet weten waar je liefste ligt, Dat is jouw identificatieplicht.…

De vlinder is weg Ze stierf te vroeg In de lente Een leven voor de boeg De dagen zijn lang De nachten zijn zwoel Ik dool er in rond Met een leeg gevoel De vlinder is weg Zo lang gewacht Ik hou me niet groot Ik huil zacht De vlinder is dood…

door de beslagen vensters van mijn geest zoek ik naar vaste vormen naar waarden en normen en hoe het is geweest door de bestofte kamers van mijn hart dool ik door honderd hoven van onwetend naar geloven en voel mij zo verward door de bedauwde draden van het web verstrik ik in hersenspinsels van waarheid en verzinsels en verlies…