De onschuld is verdwenen
slechts lege schappen zijn overgebleven
na de rooftocht van realiteit
voor mij blijft niets over dan te lopen
over rotsen, zand dat ik ooit
gebruikte om kastelen mee te bouwen
nu is het niets
ik kan niet dromen
slechts dwalen
in lege abstractie
waarin ik niet meer weet waar het script is gebleven
en niet meer weet…
Mijn ziel is moe en krank*
en hoort geen stemmenklank,
en vindt geen vaste baan
in 't ijlend ommegaan,
en wentelt buiten 't spoor,
door 's Eeuwgen hand geleid,
gelijk een dwaalster door
de onpeilbare eeuwigheid.
Mijn God! erbarmen! God,
met dit ellendig lot,
en blus die stage brand
van 't schroeiend ingewand.…
Nu zweef ik als dwaalster en zal altijd van dit heerlijke bestaan genieten. Maar ik zal me nog dikwijls aan jou vertonen.
Bij al mijn reizen door het heelal zal ik Aarde en andere planeten gadeslaan en mijn licht laten stralen. Mijn licht bevat onbekende woorden voor iedereen.…
Sterre Dwaalster is de ex-vrouw van Lucas en zij stalkt hem al geruime tijd, zonder dat hij snapt waarom zij dat doet, want ze zijn toch als vrienden uit elkaar gegaan en ze schijnt een nieuwe vlam te hebben, ene Arie Schollenaar, een visboer uit Bergen, die een flinke omzet heeft. Tenminste zoiets heeft Lucas via via vernomen.…
En hij mat nu ook de vingers van de burgemeester, en zijn knieschijven totdat een vrouwelijke voorbijgangster riep: 'Meetmeneer, koekepeer, u bent een weetmeneer maar u zorgt ervoor dat onze burgemeester dwaalster uit Veendam er een is die kwam! 'Dat is een heel diepe', lachte de vrouw hen toe. Zo gezegd zo gedaan.…