Alle inzendingen over Een zingende

voor de microfoon zingend in de badkamer legionella…

De golven van de zingende zee reiken mij de hand. Rollend waaieren ze uit op het strand. Bij iedere stap mijn voeten spetterend nat. Doorzichtig, schuimend, verkwikkend, volg ik hun pad Zon, zand, zingende zee ik mis je... Nu is er regen en veel TV...!…

Ik heb u nooit verloren Uit de ogen van mijn ziel, Mijn dorpke en mijn toren En vaders zingend wiel. Dat zingend wiel van vader, Het bracht, met staag geruis, De rijke avond nader En 't bruine brood in huis. Draait door mijn zang bijtijden Een harder ronken rond, Het maakt in lust en lijden Mijn arme trots gezond.…

Vraag niet, hoe vaak ik langs zingende wegen Haar leer vergetend mijn leven verzwierf. En zingt een Knaap, zijn hart en lippen rein, Over ons allen het Lied van Gods Zegen, Zal nu zijn zingend woord mijn zegen zijn?…

Vraag niet, hoe vaak ik langs zingende wegen Haar leer vergetend mijn leven verzwierf. En zingt een Knaap, zijn hart en lippen rein, Over ons allen het Lied van Gods Zegen, Zal nu zijn zingend woord mijn zegen zijn?…

Zij zullen sidderen, als zij verstaan, Met welk een marteling van hartepijnen Ik zingend door het Leven ben gegaan.…

Een voorzichtig blauw Gluurt door een dik grijs gordijn Naar een glimp van groen En blij zingende vogels Hunkerend naar de lente.…

Met een staag brandend brein, Helder als klaar kristallijn En zingend bij zingende snaren, Die al wat bang is en klein Bevleugle' en bevrij'n In de storm onzer stormende scharen! Goden willen wij zijn - !…

Vrolijke mensen, Lachende mensen, Zingende mensen, De mensen zijn blij. Dan word ik wakker en kijk naar buiten. Nog steeds oorlog bij mij...…

Zingend zoekt ze met veel noten zin - een streep gedachten – in haar hoofd ; al even.…

zingend over vreugd en smart. Een lied, dat raakt..., feilloos neerstrijkt in het hart. En eenmaal daar beland niet is te wissen.…

Maar legioenen witte lachebekken ontsnappen door de openstaande hekken en liften naakt en zingend naar de stad.…

Als Ochtendgloren Goud in de mond heeft Wil hij Die vrouw wel 'ns zien Als ze dan gaat krieken Gaat hij Met haar en de Dageraad Op zoek naar de Zingende Merel En als er dan ook maar één haan Gaat kraaien Dan krijgt de dag Een gouden randje…

in de eurokas kweekt men hop tweemaal zo hoog als verleden jaar de gele muurbloem ruikt in het nauwe straatje naar gebakken uien voor de microfoon zingend in de badkamer de legionella aan de overkant van het grote meer brandt licht is het altijd feest…

fragmenten kruipen door een bleek geraamte wild lijkend verroest niet meer nieuwsgierig ogen ook de tandjes van het ronddraaiend geheel, walsen rond het beeld er schijnt iets niet te kloppen maar zeker niet afgezaagd, zo leeft een zingend onderdeel de rest blijft over…

ik hoor ze weer die zachte stemmen zoetgevooisd als een orkest zingend van die nieuwe wereld want met zijn allen lukt dat best maar ik zag slechts bronzen haken op zwarte staken tegen een loden lucht en met een braaksmaak in mijn mond ben ik halsoverkop gevlucht…

Zingende pas met regen in de rug drinkt het licht het grijze weg Sla met lach een nieuwe morgen weet van nu het geluk is mee Elke stap vooruit schrijft moed de mooiste kleuren in woord en daad…

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -- - - - - uit 'Het Zingend Hart'(1973) van Gerard Kornelis van het Reve…

heel even een tipje van de sluier licht gemorste dauw een verre loei nipt het oor verstrooit het zicht tot zingend blauw wakker springt het meiklokje uit haar winterslaap op tijd om weigeroes van bloem tot bloem een lentebries verspreidt…

op een onbewoond eiland met als enige metgezel een zingende vogel op een glazen bol. er is een overvloed aan vruchten en nootjes en dat zonder geraas van auto's met dreunende subwoovers. zo tracht ik mij op te laden met innerlijke rust om mee te nemen voor mijn terugkeer naar die woelige maatschappij.…

Klein en verwrongen uit mij geboren huilend van frustratie de eerste dagen om daarna je naam vol overtuiging te leven zingend en dansend dartel je de dagen een vrouw in de dop zomaar ineens de spiegel van mijn jongere ik dat ben jij mijn grote griet…

- Een waterval soms, Tussen de rotsen Voort zich wringend en vrolijk zingend Met spattend klotsen? - Is 't een fontein, Zilverkolom, Opwaarts bruisend neerwaarts ruisend, Fonklende alom? - Neen, 't is de zee! Waarover henen Stemmen schateren en zuchten klateren Met lachen en wenen! -…

Ziels grootste opdracht tot ontkenning Ontkenning van al ooit is geweest Geen Weten Zijn, juiste Bestemming Het is geweest, kwelt nog `t meest de geest Weet je nog, jij zingende zaligheid Voel je nog, jij vonk van geluk Pijn, angst, weer`kerende strijd Ooit kom je op tijd en kan `t geluk niet stuk…

In de kom van de duin lagen wij verstrengeld, arm in arm waren wij lieve woordjes zingend, jij hield zo van mij. De geur van de zwoele zeewind doet me altijd aan je denken. Toen wij daar lagen, arm in arm, elkaar de liefde vragend, was ik meer dan verliefd.…

hij schrijft betekenis met onbestaande woorden, schildert uitzicht door het venster en het sleutelgat opent deuren zonder klinken, leest van letters tegelijk en zint op schoonheid vangt haar zingend vanbinnen met schrapende geluiden, in de nacht is hij een mysticus die dagelijks zwijgen moet te lezen is hij niet…

Roken is ongezond maar ik mis de rokende tekens in zijn ruimte de perfect met trots trillende lippen gevormde cirkel dansend op de klanken van –ons- zingend fladderende kanaries en mijn vinger mag de cirkel verstoren schrijven met zijn rook ‘Opa ik mis jouw ruimte!’…

En dan hoorde je ze 's nachts, de hele nacht door, op de weg, zingend, lachend, elkaar roepend over de Belbo als zij naar huis gingen. Zulke avonden bracht een licht, een vuur, zichtbaar op verre heuvels, me aan het huilen en rolde ik over de grond omdat ik arm was, omdat ik een klein jongetje was, omdat ik niets was.…

Op de bodem van het bestaan De lichaamstaal die spreekt Zingend en jubelend De realiteit verbleekt Alleen nog maar willen dansen Op de toppen van genot In trance geraakt Gestopt Explosie van gevoel…

Bomen knarsen zachtjes, Door toedoen van de wind, Ineens word ik ingehaald, Door een vrolijk zingend kind. Alleen hier in het park vandaag, Weet je wat het is? Ik zou je graag vertellen, Hoeveel ik je nu mis...…

Ik zie een gele bron omringd door rode dromen een stralend middelpunt vol werelds groene tintenpracht het lieveheersbeestje in een zingend geheel ze lacht laat je gaan verlicht door kleuren stromen de zon voorbij en zweef voel je vrij en leef -------------------------------------------------------- Bij een schilderij van Sandra…