Alle inzendingen over Emanuel de Witte

(voor Emanuel de Witte (1617 - 1692)) Je bent geboren in 1617 in Alkmaar. Jouw vader was daar een schoolmeester. Je leerde goed lezen, schrijven, wiskunde en perspectief tekenen. Je was een rappe kletsmajoor en je raakte gemakkelijk verstrikt in woordenstrijd en ruzie. In 1636 werd je lid van het lokale St.…

Terwijl hij zijn broer beter kende, beter begreep, beter met hem kon meevoelen dan enig ander mens, terwijl hier een communicatie van persoonlijkheden plaats kon hebben zoals wij deze alleen soms bij tweelingen van gelijk geslacht vinden - was deze broer tevens het wezen, dat hem de eerste en grootste kwetsing in zijn leven had doen ondergaan, waarvoor…

Meer nog dan voor de dood zijn we bang voor de verveling, voor juist de tijd die we hebben.…

Lachen leert men niet, lachen verleert men alleen maar.…

‘Dit is het einde van de filosofie – te weten dat we moeten geloven,’ zei Emanuel Geibel. ‘Het geloof is niet het begin maar het einde van al het weten,’ voegde Wolfgang von Goethe er nog aan toe. Als zulke grote geesten dit al vonden, wie ben ik dan om te ontkennen dat we, ondanks wetenschap en filosofie, niet zonder geloof kunnen.…

(voor Trygve Emanuel Gulbranssen (1894 - 1964)) Jij bent geboren op 15 juni 1894 in de Molstad boerderij op de Enebakkveien 39 in Valerenga, Oslo. Jouw ouders waren de timmerman/bouwmeester Christen Gulbrandsen (1863 - 1943) en Alette Antonsdatter Dahl (1863 - 1941). Jij was hun derde zoon.…

', zegt pastoor Godfried de Schepper tegen zijn kapelaan Emanuel Helleputte. De huishoudster Emmelie Liebaert bemoeit zich ermee en zegt: 'Hij kan beter met de witte vlag gaan staan wapperen, dan alsmaar om meer wapens te smeken!'.…

Even checken: Amerika – Donald Trump : klopt denk ik Rusland – Vladimir Poetin: idem Duitsland – Angela Merkel idem Frankrijk – Emanuel Macron idem Engeland – Boris Johnson idem Nederland – Mark Rutte klopt ook dus…

Hoor bellen rinkelen zilver twinkelen valt de sneeuw in een donkere nacht bekleedt de zwarte aarde als een deken zo zacht Snijden ijsbloemen hun weg door het raam bij het ontwaken zucht de adem kilte hoor het ruizen van wind tegen de doodse stilte Kijk naar buiten zie het maagdelijk festijn fantasieën spelen tussen witte vlokken…

het wegdek wit de daken wit de auto's wit sinds gisteren heb ook ik geen kleur meer…

Een bron onuitputtelijk rijk aan belangloos geven zo hoor jij te zijn witte roos van mij niet bruingerand blaadjes één voor één loslatend je hoofdje naar beneden.…

Een wit voetje halen zit er voor mij niet in.....…

Dus woorden als witte en blanke is geen racisme? Komt ie dan: krijg je daar nou zo'n enorme zwartjoekel van? Dan mag de hele wereld vallen over de belegen grapjes van doorgesnoven onnozelheid, natuurlijk is het racistisch.…

Is racisme, zeggen ze, maar er zit wel een Turkse bisschop op een wit paard. Inmiddels verhuisd naar Spanje om wat Moren mores te leren en schoorsteenvegers te recruteren voor een klusje in Nederland. Ik wil niet zwartepieten of een kinderfeest witwassen, feit is wel dat de hypocrietpiet een veeg uit de pan verdient.…

Ik zie op mijn oude handen - hun taak is bijna gedaan - Brachten ze eer of schande? Brachten ze zegen aan? O mijn handen! Mijn handen! Nu moeten ze spoedig vergaan. Ze hebben al rimpels en vouwen, vlekken bruin, die geen water wist. Ach! Al te groot vertrouwen! Wat hebben ze vaak zich vergist - Mijn handen! Mijn handen! Hoe dikwijls hun…

Een ster is zij temidden van de nacht voor niemand dan zichzelf en haar wild verlangen Vertrouw het toe aan de maan Verschijn wit aan wolken Fluisterend gemurmel van de sterren ongehoord Haar ademhaling licht en glijdend Ze droomt nog steeds iets te betekenen In het donker van de nacht…

puur maagdelijk wit zover mijn ogen reiken schone illusie…

Ik denk sneeuw Paddentrek, sneeuwdek IJzig gegeeuw Zomervertrek Heersend eigengerief Niemand is lief Geef mijn woord Gevoel gesmoord.…

Een leven ,zo snel Geleefd,dat wel Afscheid tijd zat, Moeilijk is dat Tranen genoeg, Ik wou dat de dood jou oversloeg…

Er was geen stervensangst geen pijn, God heeft hem zomaar weggenomen, Zijn engelen zijn stil gekomen. Geen groet geen afscheid mocht er zijn. Nu staan wij bij zijn planken woning, Zien voor het laatst zijn lief gezicht, Waarop een glans van vreugde ligt, Omdat hij zomaar 'thuis' mocht komen.…

Scharen knippen; Topjes wippen; Geurend valt het groen. Kijk die chicks hun best doen! Heup aan heup op sportschoen, Top in zakjes doen! 't Warmer branden van de lampen ontkent het avonduur; Afzuiginstallatie, Zoemt een zacht triomflied; Een duister avontuur! Stoonde knippers, Toppenwippers, Net alweer gebeurd! Ga toch even zitten…

ik verander de wereld ik verander de wereld in een kikker o kon dat maar, springen naar de sterren onze eieren door heel het al verspreid al mijden wij de vliegen al van verre geef ons ruimte geef ons tijd geef ons tijd geef ons ruimte ik verzuim te vermelden dat ik niet toveren moet en goochel een spoor van woorden dat is mijn sprong…

', zegt een wat proestende Wendelina, want er prikken enkele witte nepharen in haar mond. Zij drukt op de startknop en zij draait de volumeknop volop open.…

een eng, zwart beestje Ik sluit mijn ogen maar en ik negeer Vierdaagseloop; tropische temperaturen Geen fut om in het Sanadome te kuren Lezen in Houellebecq lokt des te meer Iedere tent vaart onder eigen vlag Dat sport verbroedert is geen loze praat In Wijchen bloeien nog Romeinse kruiden Emilia van Nassau, nu in brons Geeft haar Emanuel…

Geen mens is zo aanwezig als de mens die wordt vermist.…

Vroeger ging het vroeger ook anders.…

Hoe wit die sneeuw die dwarrelt langs de wegen, die sneeuw die smetteloos de daken wil versieren, die sneeuw die stil, behoedzaam alles dekt: de mensen, planten en de dieren, Niets is hier nog bevlekt, alleen het wit mag blijven al is het maar heel even, dit leven in al zijn onschuld hier en nu.…

Zwart-wit denken leidt tot foutieve afkeur.…

De grond is wit, de nevel wit, De wolken, waar nog sneeuw in zit, Zijn wit, dat zacht vergrijzelt. Het fijngetakt geboomte zit Met witte rijp beijzeld. De boom houdt zich behoedzaam stil, Dat niet het minste takgetril 't Kristallen kunstwerk breke, De klank zelfs van mijn schreden wil Zich in de sneeuw versteken.…

Staat de berk lenig en wit, vertellen zijn blaadjes: “dat het weer lente is”!…