Alle inzendingen over Emotie

Op het buro daar staat een foto van mijn kinderen die ik voor me zie: juist die Beiden kijken blij Al die jaren tot die foto van mijn zoon en dochter spiegelen aan mijn geest voorbij Dierbare en minder vrolijke momenten weerspiegelen zich in hun gezichten; zijn gevangen in de tijd Woorden smeed ik tot gedichten Herinneringen raak ik…

Een traan die over een wang loopt Zal de lach van morgen zijn De lach in zijn volle pracht Geeft lommer in een zomer dag De traan in mijn hart Is het zingen van jouw lach Een traan en een lach Samen één woord…

Dat was dus een belangrijke ontdekking: dat de stem met emotie te maken had. Dat de stem een machientje of instrument is in mijn lichaam dat samenwerkt met de energie die emotie heet. Waarom voelde ik dan ook die opborreling als ik de sprookjes van Grimm zat te lezen?…

Als we onze emoties kunnen sturen is het belangrijk om een balans te vinden tussen ratio en emotie. Als iemand zegt: 'Ik vind het moreel verkeerd dat die man zijn vrouw mishandelt, maar het kan me niks schelen' - dan klopt er iets niet. Ratio en emotie horen hand in hand te gaan. Ratio en emotie moeten elkaar begrijpen en corrigeren.…

Kunst is een geëmotioneerde emotie, welke emotie dan ook.…

Sport is en blijft emotie John van Lottum wilde scoren Weer tot de wereldtop behoren Blessure geregistreerd door televisie Afhaken in de eerste ronde Sport blijft emotie, hoezo zonde?…

Emotie die ik niet kan plaatsen En wat ik juist wel wil...…

begrijp mij niet verkeerd als ik mijn woorden schrijf anders dan ik spreek ik heb praten niet geleerd mijn lippen voelen stijf emoties vaak van streek tijd die weg zal tikken als jij de woorden leest die daarna weer vervliegen verstilde ogenblikken als balsem voor mijn geest laten mij zachtjes wiegen voel je niet bezwaard je ogen…

Alleen door 't tonen van de liefde via de ogen door het hart langs de ziel met emotie naar buiten te laten stromen, kun je uiteindelijk bij jezelf terecht komen.…

niet dat ik iets zie of hoor, ik kan niets zeggen toon geen emotie…

Geluidloos strijkt zij neer kijkt in spiegel van weleer streelt haar fragiele vleugels en vangt een traan Gevangen in emotie…

Die flarden zijn zelfs menselijk, alsof in tijden nu vervlogen Bespeur in zekere zin, de onrust in jouw hoofd; de drang neigt naar emotie, waar jij van bent beroofd...…

Kronkelende paden, met zijwegen naar het niets, lopen langs de bergen van Emotie. In het land waar zielen eenheid vormen en harmonie bewaren als een schat van duizend prachten, komt het pad met de waarheid als doel, tot een einde. Haar zijwegen sterven af als een roos onder de wintermaan. Volmaaktheid is bereikt.…

Het zet licht om in zijn voedsel en scheidt af mijn lucht Mijn afscheiding is voor hem mest lucht Het groeit voor mij mijn voedsel en herbergt leven Het bevrucht zonder sexueel genot zonder gevoel Geen haat geen liefde Geen minachting geen verlangen Zijn enige doel groeien bloeien Geen wraak geen stress geen hoop…

Rollercoaster van emotie de ene val na de andere Terwijl ik geen knop voor nood zie zal dat nog veranderen Helaas het is geen pretpark de rollercoaster gaat maar door Er komt dan ook geen einde aan geen massaal gegil in koor Deze rit maak ik in mijn eentje de loopings maken me gek Dan ontwaar ik jou daar zwaaiend achter het hek Jij…

Elkaars emotie weer voor even gevangen.…

Tussen verdraaide handen het licht der schoonheid omgeven door wanden van geborgen blijheid Wijsheid in stilte behouden door je eigen van angst bezeten kilte dat je doet zwijgen Maar de emotie van hart uitgesproken liefde in een zucht wat in eerste instantie verwart zal vrij zijn door diezelfde lucht…

Bij nadere bestudering van dit fenomeen, stuitte ik op een observatie in mezelf: emotie schakelt het kritische denken uit. Met emotie bedoel ik een scala van .. ja hoe moet je dat noemen.. verdovende en verlammende injecties met okergele condensaties, een soort dampachtige vloeistof, die ons (Nederlandse, wereldwijde [?]…

kille wind wervelt motsneeuw emotie breekt in ijzige tranen hagelbollen…

Kind raakt verdeeld emotie of ratio opa, arbeider die alles met hem deelt de opa, rijk klassieke muiziek, talenpoëet het intellectueel leven bereed de arbeider trok hem aan vissen bij goede wind die honden, katten, dieren hield kind is kind spelend in glimmend grint emotie het fysiek geen ratio of klassiek natuur voor het grijpen waar…

Als enige positieve emotie zou de basis-emotie geluk alle andere prettige gevoelens omvatten. Maar trots is echt een aparte emotie met eigen signalen. Uit stapels foto's pikken proefpersonen de trotse mensen er zo uit. De kin enigszins omhoog en de ruime borstkas met rechte schouders.…

Door kabbelende stroompjes Zie ik losse letters vloeien Wanneer de stroompjes zich samenvoegen Zie ik de letters tot woorden groeien Tot een stroom van zinnen Gestuwd door emotie en gevoel Ongeremd vloeien de zinnen Met de waterval als enige doel Spraakzaam water stroomt rijkelijk Laat zich vallen naar beneden Woelig water vol emotie…

Grauwe wolkenband overtrekt het hele zijn emotie verdwijnt weggemoffeld in de pijn dood gehuld in zwarte kant…

De mooiste ervaring die een mens kan meemaken is het mysterieuze; het is de fundamentele emotie die ware kunst en ware wetenschap creëert.…

Dronk je maar wat water De nacht van je plezier Almaar werd het later De dorst gelest door bier Nu zit je 's morgens vroeg Met een slecht humeur op bed Je haar stinkt naar de kroeg De koffie net gezet Pijn doet het licht Aan je vermoeide ogen Met een dik gezicht Zit je krom gebogen Was je maar verstandig En dronk je 's nachts wat…

En toen het kunstwerk af was en hij voor mij stond vielen blaadjes als tranen van emotie op de grond.…

Als een vuurrode deken laat jij je glijden over het warme land. De blauwe lucht verstopt zich in een mantel van donkere wolken. Je ruikt de frisse avondlucht als ware het een parfum van de fijnste klasse. De nacht valt over de aarde in schemerachtige geheimzinnigheid. Ik hoor de stilte en denk; Er valt niets te zeggen. Maar…

Ritmisch verschoof de troubadour het contragewicht van het leven zijn zinnen schoten soms vuur horizon scheen lichter voor even Hij brandde woorden in neon van binnen bedekt met velours het leven werd minder beton door contrast van zacht parelmoer Zwaartekracht trok minder zwaar vreugde nam plaats van verdriet toekomst leek weer wat…

Weet je wat ik eens zou willen Een gevoel van voldoening En een moment van herkenning. Iemand die met mij praat Die weet van mijn bestaan. Of ben ik soms geen mens Een man, zonder naam...…

Op 21 april 1965, 20 jaar na de bevrijding gaf de auteur Ed Hoornik in het NCRV-televisieprogramma Literair Tijdschrift zijn indrukken weer van de dag van de bevrijding van het concentratiekamp Dachau. Zondagmiddag 29 april 1945, concentratiekamp Dachau. De gevangenen, ruim dertigduizend, zijn in de barakken; de helft ziek, honderden stervend…