Alle inzendingen over Even geglimlacht

Ik keek nogmaals naar de herhaling van mijn naam en ik glimlachte even, even heel sardonisch, als een vermolmde smurf. Arthur Rimbaud verscheen aan mij en hij omhelsde mij, terwijl hij zei, dat hij van mij houdt!...…

silhouet in het glas van een badkamer en gisteren hoorde ik je in het bos lachen zie je, ik weet dat je er nog bent laatst reed je me voorbij met vier andere mensen in een oude auto en ofschoon jij de enige was die niet omkeek, wist ik toch dat jij de enige was die mij herkende de enige die zonder mij niet kan leven en ik heb geglimlacht…

Anderen praten heel timide laten terloops de waarheid vallen over hun helden serieus, of grappig over corpsballen Jij staat midden in het vuur, je schreeuwt "Ik lach alleen als jij lacht" Een vloek rust op mijn tong, maar zeg: "Ik beweeg alleen als jij beweegt" Je staat daar nu nog steeds, verkoold Ik heb niet eens geglimlacht Draaide…

't Was alles hem oneigen en om 't even, want niets verbond hem met dit nieuwe leven. Tot hij zijn moeder en zijn vader zag, opmerkzaam op het wonder van hun lach.…

verkleven ingewreven beven verheven gedreven niet terug geschreven verscheven weg gegeven weg geweven weg streven verder leven voor heel even…

herstellende heelheid verloren in mijn menszijn geschapen breekbaarheid in komen, zijn en gaan wie ben ik nog, zo denk ik in mijn tastbaar bestaan de schittering in je kleine ogen diep en vol vertrouwen heeft mij zonder enig denken eenvoudig naar mijn wezenlijke kern gezogen je hoefde slechts spontaan met je armpjes te wenken ik voelde me even…

Even stilstaan bij de bloemen Even stilstaan bij het gras Even stilstaan en benoemen Even stilstaan bij hoe het was Even stilstaan bij het leven Even stilstaan bij de dood Even stilstaan en beleven Even stilstaan klein en groot Even, als het kan heel even Even, als het kan intens Even, als het kan beleven Even geven aan ieder mens…

Even ben ik er geweest in die korte koude dagen wollen borstrok, kachel aan een liedje nog, dan moet je slapen gaan Even zomaar langs geweest ik zag twee mensen in een tuin haar grijze hoofd, het hoge gras alles was zoals het was Even mocht ik binnenkomen in een leven haast vergeten kom mee, dan gaan we vlinders vangen de warmte van die…

Even niet meer... Maar toch ben ik gelukkig. Met de kleine dingen en het geluk dat ik heb. Dat ik de liefde die ik heb nog kan geven, aan wie ik lief heb.…

Ieder heeft behoefte, even helemaal alleen te zijn afgezonderd van jachtig leven afgesloten voor gedrein. Gevoelens tot rust laten komen de ruis van gedachten zeven de nare weg laten stromen de goede bewaren al is het voor even.…

Niet wetend wat jij voelt, hoe jij dit alles hebt bedoeld. hoe jij met mijn gevoelens speelt, en hoe jij je daarin nog niet verveelt. Ik wil je zo graag duidelijk maken, dat jij me hebt weten te raken Dat je een plekje hebt in mijn hart, en dat je me steeds meer verwart Nu nog de woorden zien te vinden, om jou voor altijd aan me te…

Kon de hemel maar even opengaan. Kon ik maar even om het hoekje kijken! Kon ik je maar even zien staan. Kon ik maar even naar boven reiken. Kon ik maar even je lach horen. Kon ik maar even de glinstering in je ogen zien. Kon ik je daarboven maar even storen. Kon ik maar even met je praten, een minuutje of tien.…

langzaam sterf ik in een huis dat wacht regen in de ramen ik poets de laatste dag hang wolken aan de nacht koud, steeds bleker de lippen achter glas ik praat nog over stenen en leg ze op mijn huid alsof de stilte slaapt in een verre dag na deze het is de hoogste tijd het regent op mijn mond buiten valt het raam…

Blijf gezond wil ik je nog even zeggen, hou je haaks en als er wat is, je mag altijd bellen hoor! Liefs An…

Doe nog maar even niet, zei ik hardop. Ik keek eens even naar mezelf liggend in de kist, 'k lag er best netjes bij al zeg ik het zelf. Maar die kist hè, die paste me niet echt, lag een beetje hard, ondanks de satijnen onderkant en het ditto kussentje. Ik wilde het kussen stompend opduwen, weet je wel, zoals je ook doet als je in bed ligt.…

Vijf minuten “Even tot hier” en ik was al genezen. Goedkope “humor” over alles en nog wat. Smakeloze voorzetten gevolgd door gemakkelijk te voorspellen inkoppen. Vermaak zonder enige diepgang met als ultieme drijfveer om te scoren in het open doel der plebejers.…

Vertederd droeg ik omsloten met armen in warm zilt jou Heel kort doorliepen verwarmde benen intense koude Voor even smolten bruisende bubbels ons geurend samen Gespoeld het zilt speelde wind de haren droog…

Hij woelt door mijn haar: ‘zullen wij om te beginnen de wenkbrauwen even ruimen?’ Wij?? Ik zie toch echt maar één kapper. En ruimen?? Het lijkt wel of ik een met vogelgriep besmette kip ben! 'Ja’, reageer ik kregelig. ‘En neem meteen de haren op mijn rug even mee. Leg er meteen maar een scheiding in’. Wat moet je anders..?…

heel even mocht ik leven heel even mocht ik zweven heel even... heel even mocht ik wachten heel even mocht ik smachten heel even... heel even mocht ik komen heel even mocht ik dromen heel even... heel even mocht ik zingen heel even mocht ik springen heel even...…

't Gevoel is gebleven; even weg, maar terug Net even anders ten opzichte van jou Een blunder, hormonen, een uitdaging? Vreemd en onbegrijpelijk Misschien door teveel tegenslagen Kolder in mijn kop 't Kan niet teruggedraaid Maar 'k heb wel spijt Wij hadden elkaar gevonden Echter, gingen uiteen Hielden van elkaar Vrijwel meteen…

soms heel even bekruipt me het gevoel dat niemand snapt hoe ik me voel. voor de buitenwereld iemand die altijd loopt te stralen maar niemand ziet dat ik blijk te verdwalen, verdwalen in emoties,gevoelens van vreugde,gevoelens van verdriet. de vreugde laat ik zien maar het verdriet niet.…

wie jij bent en wat jou raakt een sluimerend begin inspirerend, vol reflectie twee mensen o zo verschillend maar ergens ook weer zo vertrouwd twee zielen zwijgend een verwante taal zingend een lied van leven dansend nog net niet met elkaar zomaar een herfst-dag nog maar nauw'lijks de zomer vaarwel gegroet het heeft heel even…

alles loopt door elkaar studenten, bakkers, daklozen niet alles is wat het lijkt wat je denkt datgene wat je vermoedt hoe varieerend ieder individu doch hoe velen consumeren psychiatrische versnaperingetjes om de werkelijkheid mee te krijgen die gerealiseerd is door miljoenen gedachten.…

half aangekleed, wachtend op de- "weerprofeet" Kan het even nu gaan regenen? Niet te lang, heel even maar, want ik heb het echt snikheet... Verder nu geen commentaar...…

Gevat in groen en rozerood, sta je daar, oogverblindend boeiend, in een moment van stilte, beschermd door wat schaduw van de bomen, nog even te genieten.…

Even zie je kinderen spelen en die mooie herfstbladeren aan de bomen Even zegt iemand dat hij van je houd Even een lief woordje gefluisterd in je oor Een knuffel van een goede vriend Even ben je gelukkig Even.....…

Als alles blijft zoals het was duurt het nog even... Dan speelt de sleur ons parten en ons leven Als ik toch kies voor hem duurt het nog even...…

De wereld stond buiten compleet met je vrouw verlangen en lust naakt en vrij voor even wij.…

als ik aan je lig te denken en ik doe mijn ogen dicht krijg ik een warm gevoel van binnen dan is het net of je naast me ligt jouw lichaam naast de mijne jouw armen om me heen dan zijn we eindelijk samen ben ik even niet alleen maar als ik mijn ogen dan weer open doe en het gevoel gaat weer voorbij waren het enkel maar gedachten,…

ik blaas de kaars uit weg alle schijn van de dag even rust de nacht is mij lief de aarde draait wel door om licht en donker de mens ook om zichzelf ik blaas de kaars uit even weg van alle schijn…