Alle inzendingen over Gij goddelijke tr

'Gij met uw lege breinen, die slechts kent slechte gedachten en lage ijdelheid. Der liefde verkrachters, in wie niet leeft een kiem van goddelijkheid, verdoemden zijt gij allen, onvruchtbare donkere akkers'…

Uw menselijke wil moet opgaan in de Goddelijke; dan zult ge komen tot bewustwording van heiligheid. Gij zijt in de heilige plaats en gij zult op een levend altaar de kandelaars van God zien branden.…

Zie ook http://www.trouw.nl/tr/nl/4492/Nederland/article/detail/2459172/2011/06/28/VVD-wil-af-van-subsidie-voor-bevooroordeeld-KNMI.dhtml…

Als een oude man wrijf je voeten blond haar op ongeschoren benen verontrustend geil de krulletjes van jonge schaamte bedekken nooit genoeg het gulzig aanzien van vuige gedachten je ruikt naar Goddelijk als marshmallows in het vagevuur een ketting onttrokken aan broze onschuld ween jij het wijwater brak de soutane bloost een mufheid…

Oh gij grote warmte verwarm mijn koude ziel laat mij sidderen in uw stralen geef mij warmte en voel mijn lust Oh gij grote donkerte val als een deken over mij heen bescherm mij tegen het kwade en wees mijn waker als ik rust Oh gij grote wereld laat mij een worden met uw natuur maak dat ik voor altijd leven zal en mijn hart zal schijnen…

O reiniging door Bloed, gelijk de bloedschuld erflijk; O wonderbare nacht, daar 't licht zijn oorsprong vindt, O goddelijke dood, daar 't leven herbegint. Komt herwaarts, gij die zegt: "Geen liefde is onbederflijk!…

Wat gij niet wilt dat u geschiedt doe dat ook een ander niet. Een oude wijsheid van weleer, echter naleven doet men het zelden meer!…

Ik zou graag zien dat den Heere een keer in mij is...…

ik, als groteske judas, koningsvisser of velouren zanger van retro-pop raakte bedwelmd door de genadeloze insinuaties van je lichaam, je schuine blik gij werd mijn levensangst, mijn vlammende moedermoord mijn lief, mijn dier, mijn buidelvrouw ge zoekt me, ge vervult me ge zijt mijn eikpunt en mijn absolute paradox in al haar goddelijke implicaties…

Ieder mag het zijne denken, of geloven wat je wilt, Maar ontken niet dat hier boven Geen Goddelijke macht bestaat Het heelal? Voor mij gemaakt door een Goddelijke Coördinaat…

Nu voelen zij de stilte dringen En barsten uit in schallend zingen, Omdat GIJ in de stilte zijt.…

Nu ik weet de GEK staat voor Goddelijk En Kleurrijk, voel ik mij gezegend...…

En zachtjes voelde ik mijn glimlach opgaan in de oneindige tederheid Zijner goddelijke ironie. Mijn God heeft zich voor mij verborgen gehouden.…

Gij die de ziekte kweekt en doet haar weer verdwijnen, aanziet een Christen-hart, belegerd door veel pijnen. O Vader alles troosts! Gij weet en ik beken, dat ik een aarden vat en broos van stoffe ben. Aanziet de zwakheid dan van uwen arme dichter, mijn rauwe wonden zalft en maakt mijn kwalen lichter.…

ik zag hem plots tussen de ruïnes van een grieks theater - adembenemend beeld met reisgids in de hand alsof een god (even op uitstap in het land) verdiept in de gezangen van een rei over zichzelf een eigentijdse versie vond één decorwissel en dramascène later verbrak hij de extase en liep me prompt in een alledaagse boog voorbij…

ze zit in de verkeerde coupé schrijft boete in de wasem omdat ze niet ontkennen wil dat het verkeerd is nipt aan de champagne in een hoek van velours herschikt haar parels glimlacht naar Lakshmi…

Wat dienst is uw dienst en wat hebt gij gedaan om te vergen ons bloed en met honger te slaan? Gij zaait noch gij maait en gij slaapt in de oogst; Toch wolken te winter uw schouwen* het hoogst, toch perst gij de wijn in het schallende huis der weelde. De Heer laadt gij een kruis op de rug, en draagt er een, knechts, op uw borst.…

Als gij mij leest, dan moet gij mededichten, En algeheel in mijn gedicht opgaan, Het moet gelijken op een zelf-verrichten, Alsof niet ik, maar gij het had gedaan. Gij zult tevreden zijn, en ziet het aan, En blijdschap zal uw dichtend oog verlichten; - Het is een kleinigheid, een vers te dichten, Al lezende, is het in u ontstaan.…

Gij die maar duldend durft te streven, die strijdende niet strijdend zijt, gij die maar halveling kunt leven en in uw lijdzaamheid niet lijdt. Gij baart het goede, noch het slechte, noch de gedachte, noch de daad; gij zijt de schaduw van het echte, die uitgewist geen sporen laat.…

Niet hierin wordt edelmoedigheid gevonden, dat gij mij geeft, wat ik meer nodig heb dan gij, maar dat gij mij geeft, wat gij meer nodig hebt dan ik.…

Zei neuswijs: 'Maar,wat doet gij daar, gij meiskes alle bei? Wat doet gij daar gij blond van haar, gij meiskes, in de Mei?' En 't ene van de meiskes zei: 'Wel here, zo ge ziet wij zitten hier, wij zitten,hei!…

o Vrije, vlaamse poësis, gij sprankel van de dichterziel die brandend uit de hemel viel, gij blomme en blinkend veldgewas, gij orgeltaal, gij wierooktas, gij... al dat ik niet zeggen en kan, men kent u niet in ‘t eigen land der vrije, vlaamse poësis!…

In het licht van het juiste inzicht, de Waarheid, hebt gij geen koning of koningin nodig, geen kroon, paus of priester. Als gij dat inzicht hebt, zijt gij zelf de koning, de koningin, de paus, de priester; dan staat gij alleen met God.…

Gij weet van mijn wezen, Gij kent mijn bestaan, mijn zorgen en vreugden, mijn komen en gaan. U dank ik vandaag, nu ik jarig mag zijn. Gij ziet er mijn jubel, bemerkt ook mijn pijn. U dank ik dit leven, zijn kracht en zijn gloed, Gij denkt aan mijn zoeken, mijn falen, mijn moed.…

Als een vuur zijt Gij verschenen als een ster gaat Gij ons voor in den vreemde wijst uw spoor in de dood zijt Gij verdwenen. Als een bron zijt Gij begraven als een mens in de woestijn. Zal er ooit een ander zijn ooit nog vrede hier op aarde?…

o Lied, gij helpt de smert wanneer de rampen raken, gij kunt, o Lied, de wonde in ‘t hert, de wonde in ‘t hert vermaken! o Lied! o Lied! Gij laaft de dorst, gij blust het brandend blaken, gij kunt, o Lied, de droge borst en ‘t wee daarvan doen staken. o Lied! o Lied!…

Gij moeders, Gij hoeders Der bloeiende jeugd Wat mort gij, wat noemt gij De spijtigheid deugd! Wat keert gij En weert gij De listige Min Van rijpende boezems? Hij raakt er toch in! De kruiper, De sluiper Houdt ijverig de wacht.…

- Toen gij mijn open woning binnentradt. Gij waart dien avond toen gij tot mij kwaamt, o dood, niet overmoedig, niet vermetel. En toen gij plaats naamt in mijn zachte zetel gelijk een knaap, zo schuchter en beschaamd.…

Wat is het goed dat Gij barmhartig zijt en dat Gij weet hoe wij het lijden vrezen, want nu de herfst ons hart weer wil genezen van al te helder licht en zeeën tijd, nu schenkt Gij valer tinten in het bos en stuurt Gij wind die snoeit zonder te breken.…

Gij leeft en gij roert en gij loopt zo snel, al zie 'k u noch arrem noch been; gij wendt en gij weet uwe weg zo wel, al zie 'k u geen oge, geen één. Wat waart, of wat zijt, of wat zult gij zijn? Verklaar het en zeg het mij, toe! Wat zijt gij toch, blinkende knopke fijn, dat nimmer van schrijven zijt moe?…