Alle inzendingen over Hoze

In ons dorp is dat Hoze, zijn ouders waren uit Oost-Europa gevlucht en z’n onuitspreekbare achternaam, die op ‘Hozewiezekristalski’ lijkt, werd door ons afgekort tot Hoze, wat in het plaatselijke dialect aan een sok doet denken en daar lijkt hij ook wel op.…

Met dank aan Jan Engelman Akhenaton, ik roep je aan je tempels zijn hier ver vandaan en alle sterren hozen. De vele beelden die ik vond je teksten en je buik zo rond deden me telkens blozen.…

verfoeid bestaan Mijn moeder belt, ze komt eraan Vervang de slappe rozen De drank en spellen van de grond De poef en stoelen in het rond Wat zeepschuim en dan hozen O moeder met uw zorg en plicht O lerares met straf gezicht Mij is 't genot ontstolen Frivole dagen, teugels los Ei, in een mum - ben ik de klos Weer duizendmaal…

vertel de bomen maar dat je bent vreemd gegaan als pril en groen ontlokte je de zinnen stond nonchalant ineens het hele bos te minnen je flirtte met je blond je ogen waren dauw en vochtig als je mond de zon kleurde je haren jij bracht de wind niet tot bedaren je wakkerde hem aan spiralendsnel in kleine hozen je warmte raakte iedereen…

Ik drijf mijn papier gevouwen boot over het stroompje dat bij groep negen is ontstaan door de plenzende regen en nu over ‘t plein slingert vanuit de goot Het leek eerst alsof het hozen zou blijven maar gelukkig werd het voor de pauze droog nu drijft daar ginder met een grote boog de boodschap die ik stiekem kon schrijven meester had lekker…

En onder 't zuiver-gele gas-licht blozen Blanke arme' en halze', en glanst het gouden haar, En kruise' of spreiden zich in roze hozen De fijne slanke benen, paar naast paar.…

zwak geen gevoel in mijn kuiten doch verlangen naar het einde dat kan ik nog niet maar wacht weer stil op het bloeien der rozen aan die muur, die muur van liefde, die muur van verdriet want denken aan jou doet mijn wangen licht blozen ik voel je, hunker... en zachtjes zing ik ons liefdeslied en het regent maar door en mijn huilen wordt hozen…

Maar de pup is helemaal verguld wanneer ik weer water loop te hozen. Van het sleuren door de plassen worden we allebei zeiknat. Maar dan gaan we ons wassen en lekker een uurtje plat. Het opvoeden van 'n pup is een klus maar ja ik ben gek op haar ! En geef d'r snuit weer een kus al ben ik op dit moment gaar !…

riep ik, terwijl ik uit alle macht begon te hozen “Ik wil het niet weten!” En terwijl ik vanuit het kelderraam de overbuurman getooid met een Speedo badmuts en bijpassend wetsuit in zijn vijf-persoons lease-kano zag stappen, bedacht ik dat ze wel degelijk gelijk heeft.…

Het Haagse Zuiderpark moest hozen en het actiestartschot werd afgelast, hoewel ‘de rebelse Anouk’ tezelfdertijd in Scheveningen wel haar ‘On The Beach’-show presenteerde. Na het mikken op ons sluimerende hamstergedrag, speelt grootgrutter ah nu haar sporttroef. Slechte bedrijfsresultaten laten weinig keus en er heerst hevige concurrentie.…

Op dat moment begint het te hozen, dus zeg ik: kijk even naar buiten? Zo ga ik niet weg hoor, nee bromt meneer T, lijkt me van niet hè. Dus is ons programma er eentje van bijzonder relaxed te doen waar we kampioenen in zijn en dat is lezen, schrijven, hij is bezig met zijn spoorbaan en ik doe in zo’n geval van alles en niets.…

We zagen de bui al van verre aankomen, wisten al dat het zou gaan hozen op niet mis te verstane wijze zou het water in al zijn overvloed naar beneden komen met alle gevolgen van dien.…

Dan ineens word ik meegenomen naar een kamer, waar een grote, en als ik zeg een grote bedoel ik een enorme kolossale non met een evenzo grote bruine lederen ( nee geen “hozen”) schort voor in een ontzettende grote stoel zit, met ingepakte armen en benen waar ik heden ten dage nog de rillingen van heb, ondanks dat het al een poos geleden is, jawel.…

Na de regenval van de dag van gisteren staat de voortent compleet vol met water, willen de kinderen aandacht terwijl zij de tent leeg wil hozen én kan ze geen koffie zetten omdat er (waarschijnlijk door de wateroverlast) tijdelijk geen stroom is.…

Waarbij niet de striemende winden de hozen of de orkanische krachten de schepelingen het meest tot wanhoop brachten maar de mist. De schrijver Bertus Aafjes geloofde als twaalfjarige de verhalen niet. Hij scheepte ’s morgens bij een boer te Mijdrecht in op een veeboot naar Amsterdam voor de slacht. Onderweg heeft Bertus niets gezien.…

Toen werd de zee wel als een groot zwaar man Van vroeger eeuw en kleding, rijker dan Nu in dit land zijn: bruin fluweel en zij Als zilver en zwart vilt en pelterij Vèr uit Siberisch Rusland; geel koper Brandt vele lichtjes in de plooien der Hozen, in knoopen en in passement Van het breed overkleed, wijd uithangend. Was zo de zee?…