Alle inzendingen over Ik keek niet eens...

Ik keek opzij en weg was jij ...…

ik dacht aan de zee en dat kleine bootje waarover we spraken, weet je nog we vonden geen woorden je proefde het zilt van mijn lippen, ik de jouwe je tedere groet verloor zich in de ruisende branding ik stond daar je keek niet om…

Hij keek naar haar haar nee, naar die ene lok die ze zo frivool naar achter sloeg Naar haar ogen, haar kin, haar neus Hij keek naar haar huid glad, zonder enige rimpel met een pukkeltje op haar neus maar die leek op een sproet Hij keek naar haar en keek en keek nog een keer tot ze zich bekeken voelde…

nu ze niet meer wist wie ik was keek ze me beter aan ze wist niet meer waarom ze keek men zag het haar zo aan ze keek en zag iets anders en als ik haar iets vroeg zei ze steevast dat ene ja vanzelf vroeg ze niets er was ook niets meer dat ze vragen moest dan keek ze door het venster alsof er nog een verte was maar tussen dicht…

Ik ging zitten en keek, maar kon niet ontdekken wat het was. De bloemen? Nee. De Lelies? Nee. De oude kastanjeboom? Nee. Weer keek ik rond. Dit maal nóg geduldiger en oplettender. Ik keek en keek. Niks. En toch was er wat, ik wist het zeker. Ik stond op en was net van plan nog een kop thee in te schenken, toen ik het zag.…

We keken en liepen maar rond, toen verzamelde jij al je moed. Je vertelde dat je me leuk vond, mijn adem stokte en ik keek naar de grond. Wat moest ik nu zeggen, wat moest ik nu doen? Ik keek je aan, en kreeg zomaar een zoen. Ik moest het NU zeggen heel erg gauw, dat ik ook gek was op jou.…

schreef tegenregels was links de aarde draaide rechts jou van me weg ik vertraagde zo je gang heel even we mengden passie verzengden in elkaar jij de hitte ik de as verkoelend sloeg je neer in zelfbewuste druppels ik vond mezelf niet meer je keek doorzichtig aarzelde ik vlamde nog een laatste keer mijn regenboog verbaasde je…

Ik ben gelukkig Zeg ik altijd Heb een gezin Drie katten Nooit gedacht dat ik me zo zou voelen dat schoenen passen zo opwindend kon zijn Ik keek je aan Jij keek mij aan Ik keek de laarzen aan Jij volgt mijn blik Maatje 6?…

je was meer vrouw dan ik verwachtte ogen vonkten licht een gloed van passie gleed langs mijn gezicht verschrikt zei ik je naam je keek me licht bewolkt aan we zijn gaan lopen omdat zitten onrust had je stappen veerden jeugd de onschuld in je lach wekte verbazing in de stad ik keek naar je gezicht zag hoe jij de tijd vergat je ogen…

Als dromer stond ik er bij, keek ernaar vanuit mijn bed daar bij het raam Ik was te jong om mee te doen, toch meegezogen in de trechter van het spel, de straat. Tegenover nummer 12 zoenden ze voortdurend en ontstond de voortplanting der stad op korte afstand. Ik keek, mijn moeder keek, en was heel boos en sloot gordijnen.…

Ik keek in je ogen en zag al je pijn, En al je angst om morgen niet meer hier te zijn, Ik keek in je ogen en zag je vermoeidheid, Van het volhouden van die o zo zware strijd, De blik in je ogen zei mij daarentegen, Dat je tot het einde zou vechten voor je leven, Ik keek in je ogen en zag bovendien, Gedwongen afscheid, omdat je wist dat je me…

Ik keek naar de overige passagiers – niemand keek naar ons, te warm. Zelf kreeg ik het warmer en warmer, keek naar de frêle gestalte tegenover mij en vatte moed. Voorzichtig trok ik mijn rechterschoen uit. Legde mijn voet naast haar. Keek oplettend naar mijn medepassagiers. Niemand lette op mij. Ook zij niet. De trein schokte even.…

Hij keek haar schattend aan. ‘Dit partijtje loopt op zijn eind’. Ze keek rond en knikte. ‘Ja. En een begin heeft het ook niet echt gehad.’ Dan unisoon: ‘Waarom zijn we hier dan eigenlijk.’ Hij knikte. ‘In de Fles was een heer die beweerde jarig te zijn. En dat wilde hij met ons delen.’ Hij keek rond.…

En ik keek naar mijn lichaam dat daar leeg en naakt stond. Ik geloof zelfs zonder hoofd - maar dat weet ik niet meer zeker. Het lichaam waar ik naar keek was leeg. Dat was duidelijk. Ik keek er met erbarmen naar, zo leeg en verlaten als het daar stond. Het was een vreemde en een beetje enge beleving.…

ik keek naar mijn schoenen ze staarden terug nietszeggend gingen hun gang ik schaamde me en volgde stap voor stap tot de klap me duizelen deed ik stond voor paal die voelde ik toen ik weer helder keek…

Je keek nog even in de spiegel En droogde snel die tranen van je gezicht, Die vrouw die keek was ik.…

Met een diepe zucht keek ik teleurgesteld naar beneden. Ik keek nog eenmaal in de richting van haar. Mijn ademhaling haperde, ik stond verstijfd en slikte langzaam. Hypnotiserende bruine ogen keken mij doordringend aan. Schuin keek ze met haar hoofd opzij. Met een gebaar van wat wil je?!…

Ze gingen beide weer zitten, en Lisa keek opgelucht naar Wendy. Op dat moment maakte Wendy een knikkende bewegen met haar hoofd naar Stef. Geschrokken keek Stef naar Wendy! En draaide met een bezorgde blik naar Lisa en zei: “wat! Weet ik nog iets niet?” Lisa keek vleiend naar Stef en vroeg: “wil je mij vanavond zien dansen op het podium?…

Als ik om me heen keek voelde ik slechts kou Als ik om me heen keek voelde ik me als een kat in het nauw Als ik nu om me heen kijk heb ik jou Als ik nu om me heen kijk zie ik iemand die ik vertrouw Als ik nu om me heen kijk realiseer ik me hoeveel ik van je hou…

ik droomde mijn ontstaan en keek naar binnen alles werd oneindig kleiner opgesplitst ik keek naar buiten van mij af werd alles groter oneindig het centrum van het heelal en de weg naar de kern waren zojuist ontdekt mijn mooiste nacht was weer voorbij waar was jij?…

Ik zag vlinders vliegen hoog in de lucht een van die vlinders is stiekem gevlucht Hij heeft zich genesteld diep in mijn buik en heeft daar mijn lichaam stil in gebruik Soms dan kan ik hem voelen ik voel 'm dan fladderen mijn buik door krioelen Het vreemde is het beestje ontwaakt alleen als JIJ mij stiekem aanraakt…

Hoe je naar me keek Als je bovenop me lag Hoe geweldig ik je vond Hoe sterk Hoe je me vertelde Wat ik voelde Hoe ik mijn best deed Dat je me aaide En toen ik jou Daar Dat het mijn schuld was Dat je me lief vond Niet bang zijn Hoe je naar me keek Je ogen heel dicht bij In jezelf gekeerd Hoe je bewoog vanuit je heupen Hoe je toch niet…

het kind in mij naar de hemel, bloemen en de bomen vervuld van vragen wie er op de sterren zouden wonen Het kind in mij is neergesabeld door regels en wetten, "wees braaf" en doe alles in het nette Het kind in mij: eenzaam en verward keek ik de wereld in Alleen als kind ben je onschuldig en heeft het leven diepe zin Het kind in mij keek…

het kind in mij naar de hemel, bloemen en de bomen vervuld van vragen wie er op de sterren zouden wonen Het kind in mij is neergesabeld door regels en wetten, "wees braaf" en doe alles in het nette Het kind in mij: eenzaam en verward keek ik de wereld in Alleen als kind ben je onschuldig en heeft het leven diepe zin Het kind in mij keek niet…

Ik dacht nog dat je in mijn ogen keek. Je blikken peilden slechts. Rustig hebben wij gedag gezegd, Een zoen, ging echt niet meer. Jij keek niet op en ik niet om. Wij liepen daar, de laatste keer.…

samen van elkaar vandaan nog voel ik je greep de warme hand was weg dacht nog dat je in mijn ogen keek je blikken peilden slechts rustig hebben wij gedag gezegd een zoen ging echt niet meer jij keek niet op en ik niet om wij liepen daar de laatste keer…

Ogen keken en zagen dat wat ze zélf nooit echt hebben willen zien, maar nu toch koesterend tot zich namen. Een meisje, dat vecht, dat zoekt, verlangt naar acceptatie. Voorzichtig heb ik dat in haar handen gelegd. Hé jij, Jij hebt het recht, om van binnen naar buiten te halen. Te laten zien wat er allemaal speelt.…

Het was erg warm in de bus en zij keek met argwaan naar de jongeman naast haar. Wel een knappe jongen met ravenzwart krullend haar. Ze schatte hem een jaar of twintig en hij was gekleed in een korte beige broek en een lila bloes. Ze merkte, dat hij steeds naar haar keek.…

.' We stonden even bij die boom en hij, hij keek heel lang herinnering, voor hem een droom die gisteren leek zijn gebeurd Ik keek naar zijn gezicht, hij haatte deze boom...…

Keek langs hem heen de gang in. ‘Dan is dit misschien niet het juiste moment.’…