Alle inzendingen over Ik- de oceaan

Aan de andere kant van de oceaan liggen ook de schelpen te wachten op hun lot Aan de andere kant van de oceaan staan ook mensen te staren naar de andere kant van de oceaan De oceaan, Eén grote spiegel…

Natuurlijk zijn er ook minder leuke dingen in mij, de oceaan te vinden zoals vergane schepen, lijken van mensen die op die schepen zaten, duikboten, dode vissen, kortom een mengelmoes zwerft in mij, de oceaan, dat komt omdat de mens, niet ik natuurlijk want IK ben de oceaan, maar de mens gaat niet zo netjes om met mij, de oceaan en ik voorzie voor de…

Wat fantastisch om hier te staan en de oceaan te mogen begroeten.…

Je lacht, een witte glimlach, en je heupwiegt, zoals dat hoort en je koopt je tweede huid in voordelige flessen en het lijkt alsof niets je stoort, Maar je verdriet is een verborgen oceaan een diep schrijnende wonde een oceaan van tranen en van te lange nachten, een oceaan van weemoed soms, waarin niemand zich waagt.…

Je bent verloren In een oceaan Een oceaan Met mensen die denken, Tijdens het openslaan Van `het boek', Aan de wijze woorden Van een god Bij het vallen van het Definitieve doek…

De Grote of Stille Oceaan kent bij het eiland Guam de Marianentrog; met ongeveer 11 kilometer de diepst bekende plek in de oceaan. De Atlantische Oceaan wordt onder andere door zowel de west- als zuidkust van Europa en de noord- en westkust van Afrika begrensd.…

Duik met mij de diepte in, naar Wonderland Een oceaan zonder eind. Waar je met mij verdwijnt. Zwevend op het tij. Samen met mij.…

in het zoute water lig je daar heel alleen in de donkerte en kou van de Grote Oceaan maar echt alleen dat ben je niet kijk eens goed rond en zie wie daar zijn maak je contacten en zie wat er van komt want met 'verlegenheid' blijf je enkel liggen daar in de Grote Oceaan zie ik je iets bewegen vertwijfeld kijk je rond, én je aandacht…

zwarte stranden daarboven witte eeuwige vogels krijsend in de schone lucht boven de ruisende oceaan land van rode en gele bergen met je zachte paarden vrij in het olijfgroen van je valleien land waar de schepper nog bezig is waar ik me klein en vrij heb gevoeld…

De meesten van ons zwemmen in de oceaan van de gemeenplaats.…

Ik zit nog steeds op mijn vlot zo af en toe kabbelt er een golfje over mijn tenen, heerlijk is het op die grote oceaan....ik wil daar wel blijven, zonder bagage, zonder eten, zonder drinken zonder wat dan ook.…

Oceaan, broedplaats, moederschoot, woonplaats van de dorenhaai, de hamerhaai, de franjehaai, de mensenhaai. Speelplaats van de zuigervis, de ombervis, de vleermuisvis, de dwergwalvis. Vloeibaar paradijs. Zware olie doet je tranen, doet je huilen, doet je sterven.…

oceaan zonder eind vissen worden vogels worden geroepen…

Het leven is niet meer dan een traan die zijn weg vindt door de stilte van de oceaan...…

Het wetenschappelijke gras is niet groener bij de buren, maar wel aan de andere kant van de oceaan.…

Huil mij een rivier van hartstocht Schenk mij een boot om de overtocht te maken Blaas je hemelse adem in mijn zeilen Laat mij in je oceaan van je hart verwijlen Leidt mij naar het sterrenlicht in je ogen Ontroer mij door de aanraking van je zachte huid Leef mij met de warme klanken van je stem Wees jezelf zodat ik jouw schoonheid ben…

Mijn hersenen een verwarde storm, Midden in een oceaan van gevoelens.…

Water, niets dan water in de oceanen van de aarde samengebracht schuimende golven raken met veel geklater de drijvende schepen in volle kracht Water, niets dan water zinkend schip op volle zee vergaan neemt herinneringen mee voor later en rust in stilte op de bodem van de oceaan daar in de diepte van de zee zijn mensenlevens uitgeblust…

Ik vlieg naar Amerika dat grote land Om een feestje te vieren bij familie, aan de overkant van de grote oceaan... De stalen vogel maakt zich klaar Motoren, brullen en gieren De start zet zich in... Ineens ben ik heel kwetsbaar...…

Zo'n stip in een eindeloze oceaan maakt je bewust van je sterfelijk bestaan.…

Als de sterren en de maan Als de ridder met zijn jonkvrouw Als de ruige golven en de oceaan Ik ben niet ik, zonder jou Als de vogel met zijn vleugels Als de bloem en de bij Als het paard met teugels Zo hecht zijn wij…

onderweg naar de stille oceaan om de stadse drukte te vermijden; neem dan mee een verrekijker om de meeuwen te observeren om mee te gaan in hun cirkelen boven de zeespiegel.…

een oceaan verder in een onbekende taal gillen jonge blauwvissen genade en het klagend besef dat uitsterven niets te maken heeft met sterven maar tranen ziet men niet onder water…

Ik ben blij en dankbaar dat de 8.5 ton zware Tiangong-1 niet op mijn dak c.q hoofd is terechtgekomen - wat op zich had gekund - maar ergens in de Stille Oceaan is neergestort.…

Voor een oceaan is zijn massa veel te licht.…

in liggende en staande beelden verstard, schijnbaar bevroren kijken ze me aan met uitgebluste ogen waarin elk verlangen naar toendra en oerwoud, steppe en oceaan, al jaren gestorven is…

Donker gat met blauwe randen ik kan alleen nog spartelen in deze oceaan; hulpeloos gemaakt door de warmte van de beweging voel ik mij opgeworpen op golven van verlegenheid, neergegleden in dalen van genegenheid…

Verbaasd zat hij wat rond te kijken terwijl een woeste oceaan de stenen rond hem bleef beslaan: de storm wilde nog lang niet wijken. Hij was geringd en zat heel rustig te draaien op een puntig blok maar in de storm waarvan ik schrok bleef hij zichzelf: grijsmooi en lustig.…

Jij bent niet meer bij ons Maar in ons hart blijven we je meedragen op moeilijke momenten je raad vragen jij blijft als een rots in een oceaan waar vogels even rusten en dan weer verdergaan…

Onder het zilver van de oceaan zingen ijverige vissen in hun scholen, terwijl de vingers van de wind zacht de snaren van de keerkring spelen.…