Alle inzendingen over Klokken

De klok tikt zijn uren weg De Klok steelt, en.. er is geen vluchtweg... Ik wil geen klok meer waarvoor zou ik? Hij herinnert je eraan dat tijd echt tijd is en dat je niet kan blijven bestaan...…

Verkoopster was ik er, niet eens verbaasd,verward toen ik de klokken aan de klanten voorhield. De klokken, lang rechthoekig formaat,zonder wijzers, tastbaar landschap, de zee en een rots, hield ik in mijn handen.…

Nu ik wakker ben heb ik bij toeval de tweede klok gevonden, ik zag Petra's Deur en de Wachter,Orion. Ik versteende, deja-vu bij de herkenning en wakend verward, verwonderd, zoek ik naar de betekenis..…

ze spelen het spel van de zon en de maan wijzen alle vierentwintig het klokje rond om beurten breken ze de kring en laten zich gaan totdat het weer tijd is voor de morgenstond…

Klanken mengen zich de klokken slaan het beeld van stilte gaat verloren de onrust blijft bestaan waarin handen naar elkander grijpen onbereikbaar voor elkaar onverstaanbaar luiden klokken veel te luid en langs elkaar het beeld kapot waarin de stilte zich ontpopt die zwijgend tussen alle klanken vlindert rustig maar……

de klok die tikt…

nacht kan gaan slapen als dageraad is opgestaan mogen dromen zich vergapen aan frisse moed weer opgedaan ieder leven draait zijn uren tikkend, middels biologische wijzers…

De storm wakkert aan, klokken klinken. Uit zichzelf zijn ze gaan slaan, terwijl ze blinken. Ze zingen zwaar, gevolgd door een daverende klap. Het is waar, een afgerafeld touw hangt slap. Gewicht dendert door de schacht, terwijl het dorp nog pit Weg koperen pracht, hoe pijnlijk is dit.…

Een klok die stil staat geeft toch minstens twee keer per dag de juiste tijd.…

kerk klokken verbreken de stilte tussen ons…

De wijzers van de klok op 12/11/2011 stonden al om twee uur in de nacht. Ik keek televisie Drenthe toen plots zomaar een ingelaste nieuwsuitzending volgde en wel van alle gezamenlijke publieke omroepen van Nederland. Het betrof een extra journaal om twee uur in de nacht op 12/12/2011.…

Verscheen mij de zonne En verlichtte de ruiten, Een vogel zong buiten, De klokken begonnen te luien - Bim! bam! Bim! bam! Vroeg in de morgen! Hei! la li lo! De zondag ontwaakte, De boerelui gingen In de dorpskerk zingen, Alle klokken geraakten aan 't luien - Bim! bam! Bim! bam!…

Als ik je maar eerst zo kan zien, vriezend als winterweer: blond haar dat wit wordt op den duur, ooit sneeuw. En daarna: van je handen rimpelig verval en herfstigheid zacht aan mij rakend. Wij zullen elkaar vaak herhalen in fotoboeken en vergeelde video’s Maar volgt tomeloos en geil een zomer, waarin je heet over mij heenvalt, terwijl…

De klok tikt rustig door uur na uur, dag na dag. En toen hij seconden verloor was hij eventjes van slag. Door de sleutel weer opgewonden op weg naar volgende uren. Per minuut weer zestig seconden 't mag voor mij een eeuwigheid duren. Al staat de klok wel eens stil de tijd gaat gewoon door.…

een ijverige koster uit muiden, stond dagelijks zijn klokken te luiden. eens keek hij niet nauw, verstrikte in het touw. toen hoorde men gekke geluiden.…

tot rust Je slaapgeluid dat zorgen sust Als grillig ochtendlicht is ingeslopen Wordt wakker worden onderbroken Geen Galathea vraagt meer te marren Wie kijkt er nu nog naar de starren Lyriek bij ‘t ontwaken is uit de tijd Wij hebben immers fruitontbijt En voor wie wil een one-night-stand Zodat je tot niets verplicht meer bent Zoals de klok…

Mag ik jouw klok zijn? Gewoon in je kamer staan met mijn rug tegen de muur. En wil je het weten dan zeg ik het juiste uur. Ook al sta ik daar stil, ik zal voor altijd lopen, want door jouw liefde aan mij gezonden, blijf ik voorgoed opgewonden.…

Vanavond Ad Bos op tv voorbij zien komen. En opeens ben ik weer echt heel blij dat ik niets, maar dan ook niets, neen, totaal echt niets weet van corruptie, fraude en geknoei. Niet uit mijn tijd als ambtenaar en niets uit mijn tijd in het bedrijfsleven. Ook uit die zestien jaar dat ik hogeschooldocent was, is mij werkelijks niets bekend en zal mij…

We mogen hem wel dankbaar zijn, want er kwamen heel mooie uurwerken op de markt, zelfs prachtige staande klokken die een schitterend geluid van de bimbam geven. De tegenwoordige batterij klokken vind ik maar niks, zit geen leven in. Weet je wat ik ook gelezen heb, darling?…

‘Jij moet je mond houden, als grote klokken praten,’ zegt een grote klok bars. Een brutale klok zegt: ‘Ik wil alleen maar moderne kerstliedjes. Anders zorg ik ervoor, dat ik geen geluid geef.’ ‘Dat zou ik maar niet proberen,’ zegt de grote klok kwaad, ‘want dan zorg ik ervoor, dat je nooit meer meedoet.’…

Ik ben gestoken, door de wijzers van de klok. Het heeft zich gewroken, en mijn tijd is op. Voor mij zal het niet meer tikken, voor mij zal het niet meer slaan. Een mes steekt uit mijn rug, omhuld met een krans van bloed. Ik schreeuw de kriebels uit mijn hart.…

Ik wil niet dat je gaat, maar het is te laat De klok tikt de seconden weg de zon is ondergegaan in je ogen en het einde is de Dood…

Ik kan je niet zeggen wat ik psychisch voor jou voel de leegte dan wel gewoon lucht of een ademslok; jij geen lucht voor mij, een wijnglas rond en koel, op te tillen en te voeren voor de twaalf slaande klok.…

onder mij en boven mij een zuchtende natuur want haar ogen wereldwijd verspreid zijn gevestigd op de grootse klok.…

Wij mensen kennen vreemde begrippen de bekendste daarvan is geheid de tijd we staan erop maar zijn ‘m steeds kwijt jagen hem na om te laten ontglippen Bij afspraken wijst hij op zijn strepen wij draaien verlegen bij vroeg of te laat hij bepaalt onze vrijheden vrij accuraat weet gehaast ons steeds op te zwepen Hij tikt zijn seconde, minuut…

Tijd is geen klok die je stilzet, maar zal voort blijven duren. Tijd is overal, je kunt het niet ontlopen. Tijd is gratis, je kunt het nergens kopen. Tik, tak,tik, tak de klok loopt door. Waarheen, waarom, en vooral waarvoor? Wannneer zal het tij gaan keren? De tijd, die zal het ons leren!…

Nog eens, toen je oud werd, zag je de Alpendalen Van 't leven jou met late idylle lokken; Je zag, hoe bergop lange schaduwen trokken Onder een mist van scheve zonnestralen; Nog hoorde je over lichte hoogten dwalen 'T elegisch tink'len van verspreide klokken Nog zag je, wit door zwarte dennen, brokken Van 't sneeuwveld, nu niet meer bereikbaar…

't Is stille! Neerstig tikt het on- gedurig hangend wezen, waarop de weg naar 't eeuwige, in twaalf stappen, staat te lezen. 't Is stille en middernacht! Alsof ik blind ware, om mij henen, in donkere diepten schijnt het al verduisterd en verdwenen. 't Is stille! Niets te zien en niets te horen, - 't doet mij…

de klokkenluider bimbamt de omgeving plat stilte in scherven…

De zomertijd die zondag weer van start gaat Maakt ons biologisch klokhuis dan wel sloom Het scheelt ons ieder jaar een tientje stroom Da's geld wat bij 't spamshoppen soms hard gaat De klagers die van slag zijn hebben pech Met foute spelling krijg je het niet weg…