Layard constateert onder meer, dat we sinds 1945 wel ontiegelijk veel rijker geworden zijn, maar nauwelijks gelukkiger. Geld maakt, geeft Layard toe, wel gelukkig, maar er zijn meer zaken die mensen gelukkig maken. Daarbij hoort dat je dingen samen doet.
Die meisjes zichtbaar gelukkig.…
Het is, concludeert Layard, slecht voor ons geluk.
Dus voor wie het programma heeft gezien: de meeste vrouwen hebben maar een paar handtassen voor vijftig euro, er zijn al leuke tassen voor twintig euro.
En mijnheer Breg, ze gaan jaren mee. Ook als erfstuk.…
Layard is te lezen dat verwachtingen, wanneer ze niet uitkomen, omslaan in een deceptie. We zien eerder wat we niét hebben dan wat we bezitten. We zien vooral wat we willen, veel minder wat noodzakelijk is. De top is voor iedereen zichtbaar en in potentie bereikbaar, maar is even smal als 1000 jaar geleden en zal altijd even smal blijven.…