Alle inzendingen over Leven / dood /poezie

De poëzie is niet dood, je kunt er alleen niet van leven.…

De dichter is dood, leve zijn poëzie.…

in een weerga die de wereld in dood nooit meer ziet…

ik vang voor jou de tonen componeer het zachte lied dat speelt in al je dromen wiegt in bloemen die je ziet het is een wijsje dat ik in je ogen zag je zong het als klein meisje toen ik jou mijn schaduw gaf je stem is het orkest je woorden de vocalen je lach vult aan wat rest in een schitterende finale je bent een brok muziek…

Poëzie is een daad van bevestiging. Ik bevestig dat ik leef, dat ik niet alleen leef. Poëzie is een toekomst, denken aan de volgende week, aan een ander land, aan jou als je oud bent. Poëzie is mijn adem, beweegt mijn voeten, aarzelend soms, over de aarde die daarom vraagt.…

elkaar wilden horen voor de dood ons kwam halen, een grap, een zorgvuldig verzwegen grap om de dood, deze doorstrepen en weer opschrijven, zo was poëzie.…

al wat de dichter weet tot de dood hem vindt is dat het leed hem kleedt in hem doodt het fiere kind.…

+ Het leek mij een uitstekende manier van lezend publiek om aandacht te vragen voor de dood der poëzie. Ik vind het nog steeds leuk maar niet doeltreffend en ook niet relevant.…

jij was mijn gedicht gedacht op papier ogen beloofden veel regels wit zachte tonen zetten letters zongen de zin woorden dichtten lachend elkaar vroegen meerstemmig open het eind je stierf bij geboorte in zwart op papier…

ogen die in je geloven staren naar de kist, weten nu al hoe je wordt gemist je hebt de zon gepakt de warmte bleek funest water en de veteranenpest je hebt liefde uitgedeeld om de wereld en je kinderen gegeven in poëzie kwam je tot leven die blijft bestaan terwijl jij weg kon gaan je hebt het leven dicht gedaan de zon schijnt winters…

Zijn leven was dan ook een en al pure tragiek, dan rest een eerbiedig stilzwijgen al gauw. Zijn poëzie is desondanks nog steeds actuele magie, die werkt!…

Maar toen kwam jij Aan de rand van mijn stilte Leven en dood tikten tegen mijn raam Jij gaf weer betekenis aan mijn naam Jij veranderde duister in licht Ik weende weer om woorden in een gedicht Jij verzachtte mijn wonden met poëzie Mag ik je bedanken , mijn lieve vriendin Na al die jaren ben ik niet meer … om het even wie…

Maar lees de poëzie van Trijntje Fop, Dan staan de dieren uit de dood weer op.…

p=841 Vooraf een Poesjkin-citaat: ‘De tijd kan vooruitgaan, de wetenschappen, de filosofie en het openbare leven zich vervolmaken en veranderen, - maar de poëzie blijft waar ze is.’ Leg daarnaast waarschijnlijk Koenegrachts bekendste citaat: ‘de psychiatrie is de poëzie van de geneeskunst’. Hoe standvastig zijn poëzie en psychiatrie?…

Want na de dood, gaat alles voort, is leven niet voorbij.…

Energie voor het nieuwe leven van het komende jaar.…

Als er leven is na de dood, heb ik één vraag van waarde, hoe komt men dan in vredesnaam aan de opmerking: "Hemel op aarde"?…

Leven begint met leven, en eindigt met dood. Je begint altijd als kleintje en sommigen worden groot. Groot van lijf, of groot van geest, of groot door wat je doet. Je laat daarmee een indruk achter als een allerlaatste groet.…

Het leven is vluchtig. De dood is in elk woord. Ik ben voortvluchtig, gevangen in het woord, ontsnapt aan het leven.…

in mijn leven na de dood…

Het is maar zelden dat de dood met mij speelt daar het leven van mij geniet. Intens geluk en verdriet sieren mijn aanwezigheid en met de dood kan ik nu niet leven.…

Zij zag zijn radeloos gezicht zijn ogen, zoekend in de rijen. Hij zag wanhopige vrouwen schreien, Verbijsterd door het wreed gericht. Vaak had zij hem op straat zien lopen: het was geen grote, sterke vent, maar wel een die de wet erkent; zijn tred en blik, die waren open. Wat moet ik doen? Straks is ’t voorbij, Voorbij zijn kans en ook…

ik ben levend begraven en dood ga ik door het leven.…

Is er leven over de dood heen? Telt 64 bladzijden en kost 3 euro. Per 10 exemplaren betaalt u 2,50 euro.…

na de dood, dan is het van het ALLERGROOTSTE BELANG er iets meer over te weten te komen of te ervaren voordat het zover is.…

Ze schreef in de laatste periode van haar leven, in vier jaar tijd, meer dan vierhonderd gedichten, een poëtisch dagboek. Haar gedichten noemde ze liefkozend Sissi. Pas ruim een halve eeuw na haar dood, in 1952, zijn ze in Zwitserland opgedoken. Op Claus' sterfdag overleed eveneens de Vlaamse dichter Eddy van Vliet.…

Leven, wat is de dood? Dood, wat is het leven? Is het iets wat je maakt, Of heb je het gekregen. Is het een heilig gebaar, Of is het een zegen. Is het iets wat jou ontnomen wordt, Of wordt het ooit nog weer terug gegeven.…

Zijn geweven huis van ragfijne draden glanzend veld van dauw lijkt in het niets te zweven Als een echt strateeg geduldig wachtend op de nietsvermoedende prooi verstrikt in zijn weefsel Waar de woeste trilling door benarde vrijheidsstrijd van wat zich daar gevangen zette zijn schuilplaats bereikt Schiet hij tevoorschijn en verslindt…

Het leven is een cirkel met als middelpunt de dood. Onszelf bekommerend om de omtrek en de lengte van de straal, vergeten we de buitenomgeving. We kunnen het vragen aan de zwarte kraai, die met 'het' onbevredigende antwoord in de treurwilg wacht.…

Het leven is een licht een licht dat fungeert als een op zichzelf staand plicht maar in een groep functioneert De mens is afhankelijk al staat hij alleen en is hij toegankelijk voor ieder om hem heen Een lichtje zal doven en zijn taak zal vergaan maar hij zal altijd daarboven in gedachten bestaan…