Alle inzendingen over Liv Kristine Espenae

Daarna werd Liv Kristine per email ontslagen, vanwege muzikale meningsverschillen. De band stopte in 2010. Ondertussen was Liv Kristine ook een solo-carrière begonnen, wat in 1998 haar debuutalbum 'Deus Ex Machina' opleverde.…

Vibeke was in Stavanger bij een optreden van de gothic metal band Theatre of Tragedy, met de zangeres Liv Kristine. Ze vond dat ze het veel beter kon doen dan Liv. Op haar achttiende werd ze de zangeres van de gothic metal band Tristania, in 1995 opgericht door Einar Moen, Morten Veland en Kenneth Olsson.…

De afgelopen weken was het steeds prijs, eerst Diana (met Duran Duran), toen Live Earth (met Duran Duran).…

Liv Kristine en Sharon den Adel zongen er ook op mee. De andere leden waren: de gitarist Ronald Landa, de bassist Rob van der Loo en de drummer Sander Zoer. In 2009 verscheen het album 'April Rain'. Ronald was vervangen door Ewout Pieters en Rob door Otto Schimmelpennick van der Oije.…

De doornen zijn de afstand, Die meter tot waar jij mag komen. Dan een overheersend gevoel van angst, Jou moet ik hier niet hebben, jij bent geen droom. De bloem zijn twee delen, het buitenste is mijn schil, Dit is wat jij moet leren kennen, Geen emoties, gevoelens en gedachtes komen hier doorheen. Dit is donker, een schaduw een overlapping…

Ik had wat contacten in de ‘clubscene’ zoals je dat dan mag noemen. Het waren studenten die wat deden bij diverse zaaltjes in Nederland. Daar wil ik verder helemaal niet laatdunkend over doen, het is immers de basis van de Nederlandse muziekscene. Alle vrijwilligers die zich inzetten om het publiek voor een paar euro een gezellige avond te geven. En…

Nederlands - moedertaal - 105 live > rechtstreeks, in het echt, in het wild, in levenden lijve, zonder omwegen…

Het laaiend vuur spetterde warm en fel De éérste prille liefde, weet je wel? Die juf moraal vond ik bizar Ik schrok op en dacht: niet waar! Ze orakelde:" na tien jaar samen is de vlam gedoofd" Mijn hoofd draaide als een tol, ik heb haar niet geloofd. 34 jaar later liggen wij sprankelend en nog steels... In bed, fris, kirrend en kakelend…

's Nachts liep ik op straat, net een tijgerin Gedreven door stuwende krachten, binnenin. Net had ik ontdekt dat mijn kat spoorloos was. Bittere tranen vertelden dat er haast bij was... In laarzen en jogging snelde ik naar buiten Een instinctieve drang, ik was niet te stuiten. Kruipend onder auto's, turend en slenterend door het park Angst…

Wat langzaam opgebouwd is Vermorzel je. Wat geluk en liefde is Vernietig je. Schoonheid en welzijn Vertrap je. Tergend, sluipend, giftig... doe je je werk Bedankt, Koning Alcohol!…

Wanneer ik lach is ze zo vrolijk Dan ravotten we, echt wel olijk. Heb ik verdriet, ze voelt het aan Komt dan heel dicht bij me staan. Mijn liefste vriendin, bij haar kan ik alles kwijt Dan kijkt ze met prachtige ogen, die ik benijd. Oprecht en trouw, voelt steeds met me mee De sublieme verstandhouding stemt me tevree. Ja, heus, onvoorwaardelijke…

Ouders en schoonouders zijn nu tachtig Ik ben erg blij en vind dit prachtig. Hun bronnen van ervaring kan ik aanboren De wijze verhalen, machtig om aan te horen. Nestwarmte, geborgenheid, je kan het toch niet kopen Al zoek je echt heel hard en ga je er achteraan lopen. Ondanks huidige welstand is veel nu kunstmatig De zaken gecompliceerd…

Hij is tachtig en woont drie-hoog Ach, 's winters is het hier droog. Leunend in zijn vermolmde zetel Op de kachel pruttelend, de ketel. Toen, met haar, mijmert hij even... Zijn droomprinses, dat was leven. Buurvrouw-lief is afwezig, bij haar zoon op bezoek 't Proviandkastje fluistert: wat karig, niet één koek. Straks, heerlijk…

Ik liep tegen je aan Het klikte meteen, neem dat van me aan. Toeval, helemaal niks gepland Echte vriendschap en niet van één kant. Gevoelens, emoties, dit kon geen toeval zijn Uitwisselen van lol, geluk en diepe pijn. We veranderden zienderogen, waren rijk Jij en ik hebben nu een andere kijk. Een magische, magnetische band Figuurlijk, hand…

nonchalant stap je van de trein ik ren om bij je te zijn je ogen fonk'len helder, machtig deze dag, door jou, prachtig! heel wat te vertellen, iets steels iets spijtigs, verdrietigs of juist speels ik slorp je woorden op en hoor je harteklop op deze dag zolang gewacht ik sidder, straks komt de nacht word jij brutaal van me afgescheurd…

Je stak wilde rozen in mijn haren en spuwde vuurwater in mijn mond Ik had geen enkele gedachte, ik wist alleen dat jij me zocht maar niet vond. Je brak stenen met de macht der woede en bekogelde mij met je haat Ik had geen enkel gevoel, ik liet je begaan maar voor jou was het te laat. Je hebt je rozen niet gestolen, ik zal je betreurd…

Dag vrouw, dag mooie zachte pop breekbaar ben je geworden en breekbaar is je lot. Je lacht, een witte glimlach, en je heupwiegt, zoals dat hoort en je koopt je tweede huid in voordelige flessen en het lijkt alsof niets je stoort, Maar je verdriet is een verborgen oceaan een diep schrijnende wonde een oceaan van tranen en van te lange…

Zeeblauw kleurt de eindigheid ik voel geen angst meer ken geen tijd. Zeeblauw kleurt jouw liefde wanneer je me tussen eb en vloed, eventjes, meeneemt naar zeeblauwe oorden ver weg van de sleur, ver weg van de strijd.…

Waw, die schoolreis, er was sterke drank. Mijn klasgenoten zag ik niet meer staan. Onze verloving, wijn in overvloed Vraag mij de namen van de genodigden niet... Ons huwelijksfeest, af, alles erop en eraan Mijn bruidegom was... helaas de fles. De pijnloze bevalling van ons kindje In mijn roes bracht ik het wicht ter wereld. Miserie troef…

Ach, mijn liefste zo droef klinkt mijn lied in de nacht dat het misschien verliest aan schoonheid, aan ritme, aan praal en pracht, maar droef blijft mijn lied - tenzij ik veinzen moet - en dan vraag ik me af hoe je vrolijk zingen kan als je hele wezen baadt in smart, als het verleden je tart, hoe kan je vrolijk zingen als zelfs…

- meeuwen cirkelen in jouw ogen terwijl je zand op mijn lippen strooit - ik loop blootsvoets door jouw strand - zoek schelpen met jouw naam erop en eet als een verlamde vogel uit jouw hand.…

Ik ben een eenzaam eiland geen land nog te bezeilen schepen achter me verbrand geen bruggen meer, geen enkele band Ik ben een doelloos schip ronddobberend op tranen waar is het anker, waar is het stuur ach God- ik kanker.…

De macht van het ruisend bloed waar geen ziel omheen kan, het hopeloos rondzwerven op zoek naar verlossing waar geen ziel omheen kan, De pijn die in je hoofd hamert en in je lichaam en in je hele zijn Die pijn die wil ik niet meer beleven, die pijn die wil ik niet meer zijn. Doch de macht van de absurde angst en de onverstaanbare twijfels…

Bodemloze oeverloze dagen en ijskoude eindeloze nachten heb ik gewacht op de prins die nooit is gekomen. Maar als hij kwam, zou ik hem nu nog herkennen? Ik aarzel, ril, en nestel me in de vertrouwde armen van de eenzaamheid.…

Nog hoeveel nachten woelen, zuchten, smachten, nog hoeveel dagen huilen, roepen, vragen, niet huilen, opstaan, doen alsof, weggaan, niet meer doorgaan en zwijgen. Nog hoeveel momenten om in mijn dwaze hoofd te prenten dat dit alles niets is en dit niets alles, dat het leven geen “joke” is en dat jij niet perfect bent, dat je de enige…

Leven liep vaak in de soep Men verweet me, verachtte me Werd vernederd tot op het bot Meteen hield deze zooi op Beteken nu erg veel voor de kinderen Waardering en respect, troef Resulteerde in zelfvertrouwen tevens zelfrespect Jongste werkt nu op zelfstandige basis, groot risico Tevens leuk huisje gekocht buiten de stad Nog wel ontzettend…

Enge benauwende kleinerende en ijskoude duisternis Opgekropte keel geen adem meer halend Verstarde zwarte eenzaamheid Capituleren zo trots het nimmer te hebben gedaan Leeuwin gebleven Geduld prachtwoord maar vergt inspanning nog menselijk Zo trouw aardje van beestje gebleven Kaarsje branden tevens dapper volhard Was me dat wijs Heden fraaie…

Lange tijd passief de kat uit de boom gekeken Ledigheid droefenis uitgeblust Schoonheid warme bloemenpracht ontgingen me helaas Mijn kind met tactvolle liefdevolle voeling Benadering die geen woordenvloed hoeft Vuurrode roos ontlook langzaam maar zeker Genot verwondering, Passie en spetterend vuur Kleutertje trok grote ogen in een meeslepend…

Gevoelig hart gestolen en nog veel meer dan dat Close zo innige verbondenheid, twee-eenheid zo intens Rijkelijk knus warm vertrouwen langzaam geduldig verworven Liefste maat me zo indringend met bruine lodderogen betoverd Spijt ongeloof onthutst, gewoon heftige dip Hooguit geeft men je nog twee jaar... We bronnen samen uit waar mogelijk; elke…

Ferrat brengt hoegenaamd hoogstaande gevoelens tot leven Liefde die verteert ook zegevierend triomfeert. Pijnen zo kwellend,gevat meeslepend tot benauwdheid klemt Nooit bemind niet geleefd. Gewaagde uitspraak, wel raak. Elza's ogen meren om in te verdrinken verblindend Liefdevol Rijkdom nimmer ervaard, beleefd geleefd, laaiende knettering.…