Alle inzendingen over Mijn hart lacht weer

Ik ben blij met een korte groet, of iemand die even naar mij lacht. Die kleine dingen doen me goed, het maakt mijn hart weer zacht.…

, je zou de glimlach op mijn bloedrode, riddertrouwe hart moeten kunnen zien!…

Ze lachte weer, toen ons favoriete strandpaviljoen in zicht kwam, we keken elkaar aan, het woord koffie zal in ons beider ogen wel zijn opgelicht als een heldere neonreclame, we dachten in ieder geval weer eens hetzelfde, we hadden er zin aan!…

Hij is ouder maar hij is dezelfde man die altijd naar me kijkt alsof hij schaamtevol zijn woorden zoekt en hoopt dat ik hem begrijp als hij hulpeloos lacht en ik dankbaar teruglach. Dan is hij weer mijn vader die me leert wat ik zal verliezen maar niet vergeten zolang ik blijf lachen.…

Ik lachte niet,maar hoorde alleen het harde dichtslaan van de deur wat achterbleef waren alleen de krant een paar oude pantoffels en zijn geur. Ik lachte niet, maar keek naar buiten en voelde de tranen in mijn ogen en vroeg me af:waar ging het mis waarom heeft hij me voorgelogen.…

Het is de blanke dageraad: De diepe wei waar nog geen maaier gaat, Staat van bedauwde bloemen wit en geel; De zilvren stroom leidt als een zuivre straat Weg in het nevellicht azuur; En morgens zingend hart, de leeuwrik, slaat Uit zijn verdwaasde keel Wijsheid die geen betracht en elk verstaat, Vreugd zonder maat, Vreugd zonder duur...…

dan overnacht; De vreugde die groeit in dromen onbedacht En, voor de zon de witte morgen vuurt, Om roereloze slaper wacht In al der aardedingen donkere pracht; Dit is de vreugde die zich niet meer bezint: O onverwonderd wonder, heilige macht Van 't dagelijks herboren kind Dat vreugde om vreugde alleen bemint En de aarde tot in de hemel lacht…

Getij van Westerstorm en stille wolkendagen, Van zondoorvloeide nevel, mistvergulde dauw, - Alleen de blijdschap van een god kan lachend dragen De zijden weelde van uw weemoeds kleurge rouw. Geen mens doorproeft zo zoet als de eerste rode kersen Der lenten in wier eeuwigheid hij had geloofd, De rijpe wijn die gist in uwe volle persen, De koele…

Hij vroeg haar hand, maar zij nam de benen.…

Iemand zijn betekent nog niet: jezelf zijn. Andersom wel.…

Wat niet ziel tot ziel kon spreken, door der dagen ijl gegons, spreekt uit overluchtse streken, klaar als ster in licht zoû breken, zonder smet van taal of teken, God in elk van ons.…

Als je hart alleen maar verlangde naar schoonheid en goed, als je tong niets slechts beraamde, zou schaamte je ogen niet versluieren en zou je openlijk je gedachten weergeven.…

Dwaas kind, waarom probeer je een stenen hart te ontroeren.…

Op het vasteland van Amerika verdwenen de wouden in hoog tempo onder de bijlslagen van twintig miljoen indringers. De eens zo heldere zoetwaterstromen waren al vervuild en verzilt, de grond zelf verwoest en verziekt. De Indianen wisten dat het leven afhing van de aarde en haar hulpbronnen. Zij moesten wel denken dat deze Europeanen een haat koesterden…

Wat is het mooi een lied te zingen als de zonnehemel lacht... Maar een kunst, een lied te zingen Als het duister- op je wacht... Want na het duister van de lange nacht is er weer die aantrekkingskracht van de nieuwe, nieuwe morgen, als de zonnehemel lacht...…

Ik breek de nacht die op me wacht en naar me lacht ongeacht dit tijdstip...…

Toen god de mens geschapen had lachte zij.…

bevende handen omsluiten haar hart in zachte armen hervindt zij de kracht lacht naar het leven voor even weer hoop de weg naar morgen loopt over rood maar het lot beslist verkeerde keuzes uitzichtloos haar droom vergaat rood verdwijnt in grijze nevel haar hart gesloten rust ze zacht…

Je liet me los ik ben weer vrij ik moet je gaan vergeten Waarom voel ik me dan niet blij mijn hart is opengereten Ik probeer de draad weer op te pakken doe weer dagelijks mijn ding Probeer de moed niet te laten zakken teer steeds op jouw herinnering Wist dat het toch eens moest gebeuren we wilden wel maar het lukte niet Gezicht lacht wel…

Het was je laatste week. De Passieweek. De week van jouw overlijden. De week waarna je over het lijden heen zou zijn. Op Palm Zondag kwam een ambulance. In het ziekenhuis liet je weten dat je niet meer terug naar huis wilde. Op Witte Donderdag probeerde je nog naar The Passion te kijken. Hoe vaak hebben we dat niet samen gedaan.…

geleden overwonnen Haat verdwenen Het hart ontdooid Ontdooid door veranderde tijden Eenzaamheid is niet meer Het hart begint iets te voelen Vriendschappen ontstaan Een vriendschap uitgegroeid tot liefde Kan alle pijn verbannen Alles is over Overnieuw begonnen Het hart dat weer lacht Niet bang is Het geluk aan zijn zijde Een sterk…

zoals ze loopt, zoals ze staat zoals ze zwaait en lacht en praat wanneer ik haar weer tegenkom voor haar maak ik een omweg zoals ze praat wanneer ik zwijg en lief blijft wanneer ik weer dreig te zeggen dat ik van haar hou en zonder haar niet verder zou zoals haar hand de mijne pakt wanneer mijn hoop is weggezakt zoals wanneer…

Waar ik lachte; waar ik huilde, maar waar wonden snel heelden. Omdat het een plaats met een hart was; gebaseerd op vertrouwen en hoe ze verandert; ik blijf van haar houden. Een plaats die ik nu nog maar amper herken, maar die weer in mij gaat leven, zodra ik er ben.…

Die speel ik dus nooit weer, nooit meer. Ik opende mijn door jou gestolen hart, er kon nog net een dank je wel van af. Gesloten dek ik mezelf en laat me niet meer in de kaarten kijken, een joker lacht meesmuilend. Ik kom uit met een kleintje om jouw nel te vangen. Moet mijn maat wel de aas hebben, duidelijk geval van seinen.…

Want als je lacht waaien er sterren door mijn hart.…

als je lacht zou ik de glinstering in je ogen willen vastleggen op onverwoestbaar papier bewaren als een kostbare schat tevoorschijn toveren op momenten dat het je even wat minder gaat als bewijs dat jouw wereld niet alleen uit duisternis bestaat…

zij lachte op die manier van pak me dan als je kan zij lachte van ik speel met je speel je mee? verlangens zij lachte omdat zij wist dat ik zou happen dit aas te mooi te laten liggen zij lachte hemelsbreed einde van de avond ik was weg van haar zij was weg van mij en toch wij vonden iets maar niet elkaar…

Ik haat het, ik verafschuw het wat ik na al die tijd in je zie voor iemand zoals jij je bent een en al mysterie Ik wou dat ik je kon lezen heb bijna te vaak aan je gedacht ik zou je zo graag willen zeggen; je bent mooi als je lacht Diep in mijn hart weet ik wel dat ik je moet laten gaan want wat heb ik aan iemand die mij toch niet ziet…

Wij snappen niet hoe ginder ver de dingen lopen of wat er echt gebeurt met hen die gaan, maar weet, je naam blijft in ons hart geschreven en jij kan nu weer alles nieuw verstaan.…

Weer dat lieve koppie wat aan mij voorbij gaat, wat even naar me lacht. Zoals het in mijn hart geschreven staat, weet ik dat hij uiteindelijk weer op mij wacht.…