Alle inzendingen over Potgieter

KIJKT astublief als liefhebber van de Nederlandse taal eens op http://cf.hum.uva.nl/dsp/ljc/potgieter/woord3.html, IK ZIE U HALLUCINEREN. Want u ziet daar woorden die u nog nooit of nog nooit in die vorm gezien heeft.…

nummer één men heeft de oplossing gezocht in spreiding grotere mobiliteit van het aanbod meer aansluiting op de regio Vondel deed nu het westen Slauerhoff het noorden Roemer Visscher het oosten Guido Gezelle het zuiden vrij invliegbare gastdichters waren Bredero Elsschot Kloos Luyken Paaltjens Klikspaan Poot Couperus Bralleput Potgieter…

Potgieter volgde hem uit solidariteit. Samen gingen ze op reis naar Florence, waar de Dante-feesten plaatsvonden ter ere van zijn 600-ste geboortedag. In 1668 verscheen 'Florence', een groot gedicht. Potgieter hield van idealistische, bevlogen literatuur. Hildebrand kraakte hij af, dat was gestolen prutwerk.…

Maar misschien zouden ze bezwaar maken tegen Bilderdijk en zeker tegen Da Costa, wellicht tegen Potgieter. Maar hoe dan ook: het totaal geeft niet de indruk van een grote rijkdom. En het was mij er om begonnen dat uit te spreken.…

Heugenis van beter dagen scherpt de angel van het leed.…

Wanneer de zomerzonne daalt, Geen streek in't ganse Sticht, die haalt, Bij 't liefelijk Renswoude. Ter weerzij van de brede weg, In lage hof, op hoge heg, Langs gevels nieuwe en oude, Zo dichtebij als in 't verschiet, Hoe ge er een rozenbeemd geniet; Een wieglen, geuren, blozen, Van rode en witte rozen! Wanneer de scheemring 't loofgesuis…

Graauw is uw hemel en stormig uw strand, Naakt zijn uw duinen en effen uw velden, U schiep natuur met een stiefmoeders hand, – Toch heb ik innig u lief, o mijn Land! Al wat gij zijt, is der Vaderen werk; Uit een moeras wrocht de vlijt van die helden, Beide de zee en de dwing’land te sterk Vrijheid een tempel en Godsvrucht een kerk.…

Macheld had wel horen luiden, Wat of vensterkens beduiden Die des avonds open staan; Maar een weinig frisse koelte Was zo welkom na de zoelte. En het hare stond maar aan. Ook scheen 't zuchtjen louter weelde, 't Zij het schalks haar boezem streelde, 't Zij het suisde in 't blonde haar; Echter wuifde 't uit het lover IJlings meer dan…

Het mildste zonneschijntje Verleent het landschap kleur Noch geur, Als 't gulden Rijnsche wijntje, Den roemer , dien ik beur;- Wie zou druilen, Wie zou pruilen, Die 't zag blaken, En mogt smaken? 'k Roep tot morgen Vaarwel aan mijn zorgen, Als ik druiven-zonlicht speur! Hoe lokt het uit mijn vedel,- Veel bloempjes draagt in Mei…

Wat leide ik toch een leven, Het prinsjen van de buurt! Mijn stok is bruin gewreven, Mijn kooi is glad geschuurd, En ik kan klontjes krijgen, Voor 't praten en voor 't zwijgen. Ai! Lorretje Kaporretje, Kapoe, kapoe, kapoe, Houd mij je bekjen toe! En zou ik mij dan storen Aan 't smalen van dien knaap, Die…

(Klacht) Daar zit hij en denkt aan de dagen der jeugd, De lachende morgen van 't leven: Voorbij is die wellust, vervlogen die vreugd, 't Heeft alles de jong'ling begeven: Daar zit hij, de blik op de golven gevest, Of staart er, als zocht hij naar beter gewest, Op 's overzijds donkere dreven. Ja, hoe hem de wereld een bloemenpad scheen,…

Dieuwertje! heugt je nog de avond voor Paas? Eer ik je vragen ging, stapte ik in mijn plaats, Mijn woning, mijn schuren, mijn stal nog eens om, Vast peinzend: tot alles is zij wellekom. Wit van de hagel, maar warm trots de kou, Haalde ik de klink op: jij zat bij de schouw; Ik lichtte mijn mantel; jij wierp op het vier Een mutserd*, en 'k dacht…

Er was rouwe op het huis, Er was rouwe in de kluis, Toen de Heer ons geheel had verworpen; Want zo lang als hij leed, Ging een biddende kreet Als een offerand op uit de dorpen. Toen de doodsmare kwam, Zie, mijn wangen zijn stram, Maar ik schreide als het kind van mijn kindren! In der schamelen nood…

In 1837 verscheen jouw eerste boekwerk, de novelle 'Almagro', die een lovende recensie van Everhardus Johannes Potgieter kreeg. In 1837 verscheen ook jouw historische debuutroman 'De graaf van Devonshire' bij de uitgever Otto in Amsterdam.…

Kneppelhout, J. van Lennep en Potgieter. Die literaire bijeenkomsten waren in de pastorie van de dominee/schrijver J. Hasebroek. Beroemd werd hij met 'Kennemerland, Balladen' uit 1850-1852. Dat ging over de dorpen aldaar ten tijde van de middeleeuwen. Men noemde hem al snel de 'Minstreel van Kennemerland'.…

Eerst wilde Potgieter het gedichtje - dat volgens hem geen poëzie was! - absoluut niet plaatsen. Na aandringen van niemand minder dan de Koning ging hij overstag.…

Verwey deed dat, omdat hij bij jouw gedichten aan de poëzie van Anthony Christiaan Winand Staring en Everhardus Johannes Potgieter moest denken. Jij publiceerde ook in 'Propria Cures' en 'De Amsterdamsche Studentenalmanak'. Vanwege de mobilisatie moest jij in oktober 1914 het leger in. Je was soldaat in het derde regiment, tweede compagnie.…

Potgieter. Deze had eerst met vrienden gewerkt aan het peil van de kritiek. Oppervlakkige recensies werden niet meer geaccepteerd. Hij was het die in 1837 De Gids oprichtte; een blad dat vanwege zijn blauwe kaft al snel de bijnaam De Blauwe Beul kreeg. De voornaamste recensenten waren hijzelf en Reinier Bakhuizen van den Brink.…