Alle inzendingen over Ravn-Hansen

(voor Louise Ravn-Hansen (1849 - 1909)) Jij bent geboren als Louise Christiane Ravn op 19 juli 1849 in Kopenhagen. Jouw moeder was Louise Marie Wunderlich, geboren circa 1811. Zij overleed in 1849. Jouw vader was Christian Henrik Ravn (1804 - 1858). Jouw ouders waren vuurtorenwachters en jouw vader was ook een spoorwegstoker.…

In 2012 trouwde ze met de Faeröer componist Tróndur Bogason Hansen, geboren op 5 april 1976. Hij was een leerling aan de Royal Danish Academy of Music en het Koninklijk Conservatorium in Den Haag (van 1999 tot 2005). Hij werkte samen met Eivor aan haar album 'Room', waarvoor ze drie grote prijzen won.…

wind huilt als de boom aan weerszij wuift en aanhang lang is uitgezwaaid…

In herfsttijd: je hebt je vruchten weer geschonken ik heb ze voor je opgeraapt op een sierlijk schaaltje laten lonken wel zó dat ze niet zijn weggekaapt In wintertijd: je hebt je bladeren laten zweven fors heeft de kou roofbouw gepleegd en ik heb stilletjes weggegeven jouw blad - tranend bijeengeveegd en daar sta jij, o trotse boom de…

Januari, je aanbidt sneeuwwit en flintert het, waar de vorst het kroont koningwintert het, bouwt lucht voor zijn kastelen, draagt bomen als juwelen en grift ze zonder penselen…

Ach mug niet meer zo vlug, in geen enkel houvast nog fiducie? Kom dan maar gauw ik stroop mijn mouw en geef je wel een bloedtransfusie. Tja mug het gaat wat stug maar straks ben jij een hele maëstro. Dus doe je best en 'be my guest' het geeft je fut, tot aan Tokio. Kijk nou mug je buik komt t'rug het wordt alweer een aardig bultje…

sst, het klokje tikt aan de rand van de zaden die op springen staan…

Mijn tranen dronk je mijn mond, mijn huid jouw liefde schonk je volop, voluit Mijn woorden zocht je mijn hart, mijn stem mijn liefde mocht je geen halt, geen rem Mijn angsten zweeg je mijn pijn, mijn zeer mijn liefde kreeg je zo veel en meer En liefde groeide van hoog naar top en liefde bloeide hoog en hogerop Maar liefde en…

Ze is een zonnekurenmeid zo'n echte bruine blanke ze luiert onder banken brandt zich naar hete tijd ze is een spijkerbroekengriet zo'n echte strakke blonde haar lichaam zingt om zonde meer noten heeft ze niet ze is een navelpiercingstoot zo'n echte buikversierster een ogen-blikkenvierster houdt afstand naar de boot ze is een monokinistuk…

jouw schenkerij open je gastvrij serveert vruchten bijna vloeiend, vult citroentjes zoet - met ambrozijn je drinkerij is bloeiend... je deelt pluimen rond en toast vol pit op trossen blozende groentjes wenkend naar rood of wit…

je zegt gestaag aan mij te denken, of dat bij mij is aan jou is je vraag of valt het wel mee ik zeg "ja en nee, want...dat valt niet tegen: al huis je in mijn hoofd het ging lichter wegen"…

m'n straatje geschrobd of niet - de buurhond heeft er sowieso sch**t aan!…

stel, dat mijn traan een parel schonk mijn kussen zich verguldden in m'n adem zilver klonk mijn geest kristal omhulde... stel, dat mijn bloed diamant bezat mijn woorden goud verstrooiden en m'n brein juwelen had mijn ziel met munten gooide... stel, dat mijn huid briljanten bracht mijn dagen brons verwerven en m'n hart platina…

nu er een ander is die mij sust en me zacht de nacht in kust, zegt dat niet, m'n liefste liefste, dat ook jíj in mij daar rust…

je ruimt het veld en bergt de zon het bittert in de nectar in kleur jongleur kameleon het suikert in de blauwspar…

Broodnodig snoof hij zinlozer dan ooit de lucht voor zijn langste vlucht…

Dwars door het wilde landschap de paden langs een streep - en langs de hele route houdt dat ons in de greep De weg is uitgestippeld... veel moois doen wij zo aan, toch zou ik heel wat liever het rechte pad afgaan En drinken van de zoeten die daar te schenken staan, er proeven van hun vrijheid zonder daar schuil te gaan En fluiten…

Juni, in de wieg al beeldschoon en buitengewoon met 21 - als je huwt ...tussen hagen seringen en je bruidssluier lang op het pad, je boeket gemêleerd van het fijnste, vanzelf en natuurlijk pril blad de lucht is voor jou gedrapeerd in lichtblauw en het goud regent uit bomen tekent zomer…

zzz, de zoemer gaat vanzelf heel zacht en bijtijds is roos uit haar slaap…

Bedankt, jij zoemel-bloemelmans jij zachte boenwasbij wat kun jij - nuttig - smullen m'n tafel en m'n spullen kregen gans glans erbij Bedankt, jij suizel-pluizelbeer jij warme waskaarsbij wat kun jij - nuttig - knagen m'n nachten en m'n dagen kregen meer sfeer erbij Bedankt, jij gonzel-donzelpracht jij zoete honingbij wat kun jij…

op je open podium bij lavendellucht en opium een orgie in volle glorie met ten tonele... violetten, ultramarijnen scharlakenroden en karmijnen smaragdgroenen, okergelen win je de kroon bij de landjuwelen…

de kamperfoelie slingert, de helft al bijna van het imkerwerk…

je schat aan blad bestormt de grond verrassend sober de druif is rond schenk jij, oktober je plan de campagne strooit los van franje een symfonie opent met iedere kastanje mahonieharmonie…

bijtje, heb je hooikoorts of allergie, de nectaritis of een stuifmeelknie... vloog je domweg tegen een boom, je vleugeltje lam en angelsyndroom... heb je griep of een meeldraaddarm, een zoem in je hart of een stamperarm... kreeg je een mep voor de vierde maal, geen zonnig bestaan en een bijnierkwaal... geef dan de hoop niet helemaal…

o zoete mijn, je smaakt altijd naar marsepein… stroop, siroop en toetjes mengelmoes met honingsmaak of suikerige goedjes maar... sinds je zo vaak bij buurvrouw snaait verdraaid veel naar haar zoetjes…

de vaas weer doorzichtig - het rood niet voorbij - ik droogde voorzichtig twee rozen - zij aan zij loofde ze met een lintje met cursief erop: Wij?…

dag na dag stem je toe in een luchtslag en zie hoe wolken welhaast leger stromen dan de goudenregenbomen toch vereniging van najaarsnat met oud lenteblad rustend en route op elfenbankjes en boletenhoed en met bijstand van de heksenkring je betovering van bladeren... in herinnering…

Wanneer licht je tuin verlaat schaduw je huis omsingelt wind tegen je voordeur slaat waar lang niet werd geklingeld Wanneer mist je raam beslaat je aarde is bevroren hagelsteen je pad bestraat waar lang geen weg van sporen Wanneer vorst je gang opgaat je kamers doet bekoelen neerslag bij je binnenslaat…

groen nog klom ze op de muur bladstil was het toen ze erover viel…

kijk, in de wolken is ze niet, maar wat straalt ze en schijnt gelukkig…